Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Koraliki wspomnień przesuwa czas
Stoję, coraz dalej od Twych dłoni
Zimno, coraz zimniej, nie ma nas
Ucichły szepty echem drżące na mej skroni.

Jak opuszczone muszle są Twoje wargi
Nie pomne obietnic co weń tętniły,
Błyszczą wśród jałowego piasku powagi
Niczym bękartów haniebne mogiły.

Utulam, utulasz myśli niepokorne
Spokojnieją w ciszy przemilczanych spraw.
Ostygła już pościel, łoże zasłane,
zakazana pamięć. Popiół miast palety barw.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




BŁĄD ORTOGRAFICZNY!

PRZESUWAĆ - piszemy jak nigdy przez "u" otwarte. Ot taki wyjątek!

Zaimki przymiotne - Twych, Twojej z dużej literki - wiersz dedykowany? Zmieniłabym :)

Tylko pierwsza i trzecia. Środkowa do zmiany albo wycięcią. W trzeciej rym się pokrzyżował - tzn. niepokorne/zasłane. Musi (msz) być konsekwencja.

Trzeba jeszcze popracować, ale nastrój się udziela :)

Pozdro!
Opublikowano

Ach ten pośpiech, przepraszam za barbażyński ortograf, już zmieniłam.
Dedykowany, bo adresat był jedynym czytelnikiem moich wierszy.
dziękuję za słowa krytyki i otuchy, początki bywają trudne...

Opublikowano

rozumiem, że wiersz może być nieudany, ale tu jest nieudolne słownictwo:
koraliki wspomnień, ciche szepty jeszcze strawię jako grafomańskie ochy laurkowej dedykacji, ale: wargi jak opuszczone muszle??? nawet w laurce bym tego nie zamieścił;
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @violetta Delikatna miniatura o patrzeniu i zatrzymaniu chwili. Podoba mi się zestawienie kolorów fioletu i szafiru oraz obraz czapli w ruchu. Spokojny, uważny kadr.  Pozdrawiam serdecznie. 
    • @Nata_Kruk Bardzo ciepłe i szczere wspomnienie. Podoba mi się, że nie jest to tylko portret Babci, ale też kawałek czasu - wojna, codzienność, mała chatka, zwierzęta. Dzięki takim drobnym szczegółom postać staje się bardzo prawdziwa. Najbardziej zapadł mi w pamięć motyw szóstego palca i zdanie „wszystko jest po coś” - proste, a zostaje na długo. Wiersz ma w sobie dużo czułości i pamięci. Pozdrawiam serdecznie. 
    • @Nata_Kruk Podoba mi się ten leśny potok obserwacji – dużo drobnych detali natury, które budują żywy obraz spaceru. W tle czuć relację z dziećmi i ich energię, a końcówka z dialogiem daje lekki uśmiech. Przyjemny, obrazowy tekst.  Pozdrawiam serdecznie. 
    • @Myszolak Tak. Wiosna niesie nadzieję na życie, na wszystko czego razem już nie przeżyjemy, a tylko we dwoje można się dzielić cudownymi skarbami, które Ona przynosi. Pzdr
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witam - cieszy mnie twoje podobanie - dziękuję -                                                                                       Pzdr.niedzielnie. Witaj - dziękuję serdecznie za owe piękno i ciepło -                                                                                           Pzdr. Witaj - dokładnie tak jak w komentarzu - dzięki za czytanie -                                                                                                           Pzdr. Witaj - ja też tak sądzę - miło że czytałeś - dziękuję -                                                                                                  Pzdr. Witaj - zgadzam się - bez nadziei dni były by trudniejsze -                                                                                                    Pzdr.serdecznie. @Adam Zębala - @Andrzej P. Zajączkowski - @Poet Ka - @Le-sław @huzarc - @Myszolak - serdecznie wam dziękuję -
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...