na złe

[miss croup]

zabieram się do ciebie
jak do chleba
taki jesteś
potwornie codzienny
codziennie potworny
stół
nóż i widelec

nie mam odwagi
wypłukać kubka
na dnie herbaty
przemilczałeś złą wróżbę

w zeszły wtorek
opatrzyłam cię z kilku wspomnień
lecz w rany wdała się rdza

nie mam siły
dotknąć kwitnącej tapety
bez westchnienia
że mogę się o nią oprzeć

usiąść przy tobie

[Bea.2u]

bez westchnienia ?

[Agnes]

pierwsze strofa zdecydowanie najlepsza, najbardziej zdystansowana.
później robi się już emocjonalnie, co nie służy całemu wierszowi.
ale zaciekawił.

pozdr.a

[miss croup]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

hmm...co z tym wzdychaniem?

[Bea.2u]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

hmm...co z tym wzdychaniem?

szukałabym innego słowa.

[miss croup]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

hmm...co z tym wzdychaniem?

szukałabym innego słowa.

w sumie, wahałam się. więc pewnie racja. dzięki

[janusz_pyzinski]

"zabieram się do ciebie
jak do chleba"
i robi się smacznie - pozdrawiam

[Stefan_Rewiński]

Dobre. Nic nie zmieniaj. Pozdrawiam. Stefan.

[bestia be]

nie dla mnie

pozdrawiam

bestia

[miss croup]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

smacznego:) pozdrawiam

[miss croup]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję Stefanie. pozdrawiam.

[miss croup]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

bardzo prawdopodobne. pozdrawiam

[JacekSojan]

tylko pierwsza strofka wydaje się ciekawa - reszta jest gubieniem wątku i zacieraniem dobrego wrażenia -
rozczarowanie;
J.S

[miss croup]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ja to przemyślę, bo być może, dzięki

[Danka Kot]

[ komentarz został usunięty przez administrację portalu ]

[miss croup]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a jak wygląda poezja? tak?

Hołd bestii be

Przez przeciwników poległaś skopana
w czasie obrony umierającej poezji,
którą podle rozdzierają na strzępy,
plując w twarz polskiej mądrości!

Za honor, męstwo i humanitaryzm,
za odwieczne, święte nauki przodków,
jak Sokrates spoczęłaś niepokonana
na elektrycznym krześle głupoty.

Dnia: 2009-04-09 15:40:39, napisał(a): Danka Kot
Komentarzy: 264

bestia weź się, że tak powiem zbieraj. i zabieraj ze sobą Dankę. szczęśliwej drogi.

[Danka Kot]

[ komentarz został usunięty przez administrację portalu ]

[WiJa]

Już parę dni gryzę się (prawie) z tym wierszem, no i jeszcze teraz zastanawiam się dlaczego ten wiersz wywołuje tak skrajne oceny, a nawet, że jednej osobie część wiersza się podoba, a część nie. No i dochodzę do wniosku, że każdemu po trochę można przyznać rację, kwestia jest li tylko i wyłącznie w tym, z jakiego punktu widzenia patrzy się na ten wiersz. W końcu każdy preferuje jakieś inne wartości w twórczości [rym niezamierzony]. Ale właśnie, nawet jeżeli ktoś preferuje czystą lirykę, to chociaż troszeczkę powinna go zadowolić zwłaszcza pierwsza zwrotka. A jeśli ktoś jest otwarty na niekonwencjonalne, nie koniecznie nowatorskie, ale nowoczesne ujęcie tematu, to tym wierszem da się zaspokoić jego oczekiwania. Właściwie, jak zauważył Jacek Sojan, pierwsza zwrotka jest OK.! i sama w sobie raczej może się wszystkim podobać. Tylko że to jest pierwsza zwrotka, a więc pewnego rodzaju wprowadzenie w wiersz, który potem dla większości czytelników sprawia pewne kłopoty (nie mówię o jednym czy drugim słowie, ale o takim, a nie innym ujęciu treści vel tematu wiersza). A następne strofy, tyle coś dodają, co każda kolejna informacja jest wyjaśnieniem pewnego zachowania jednej osoby względem drugiej osoby. Ale też, np. taka sentencja „opatrzyłam cię z kilku wspomnień / lecz w rany wdała się rdza” to przecież jakże piękna sentencja i to pewnie pod względem literackim klasycznego i nowoczesnego spojrzenia. No i puenta wiersza, dla kogoś, kto się nie wczuwa w wiersz, wydaje się zwyczajna vel mało interesująca, ale w kontekście powyższych (osobowych) relacji, jest to zastanawiające zakończenie; że bohaterka wiersza spokojnie vel po prostu teraz nie może „usiąść przy tobie”, a nie może dlatego, bo wcześniej (w przedstawionym tu związku) coś się porobiło (a porobiło się właściwie niczym, czyli codziennością, czyli dniem podobnym do dnia, a może porobiło się całkiem czymś przeciwnym, czyli czymś gwałtownym, ale niech to dla mnie pozostanie tajemnicą wierszą), coś, co dla jednego czytelnika jest zajmujące, a dla drugiego nie. Ale taki jest świat, że różne rzeczy spotykają różnych ludzi, i nie wszystko wszystkim musi się podobać. Pozdrawiam.

[miss croup]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

bardzo lubię te Twoje analizy, zwłaszcza, że to wszystko jest racja, mniej więcej z takich kombinacji wyniknęło powyższe i jeśli to się da tak czytać, to znaczy, że udało się pewien proces zapisać. dziękuję za rozbieranie na części.

[Bea.2u]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

vel WiJa,

vel tematy vel wiersza wielce mnie zaczynają nużyć, gdy czytam ten vel komentarz.
połowa niezła, druga kiszka. - reasumując (vel reanimując) i jak jeszcze raz przeczytam tę vel propagandę, to znów mnie licho pokusi.. vel nieznacznie.

/b