Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
Ja ci, chłopcze
Nie hip-hopczę


Wiem dobrze, że jednak nie wszystkim wystarczy
Od czasu do czasu odkazić krwi obieg
Ażeby przestali rozmyślać uparcie
Jak długo świat obok ustoi na głowie

Bo, popatrz, jest wojna o śmierć dla mniej zdrowych
I demonfrustracje opodal kliniki
Gdyż karpia na święta ktoś (zgrozo!) połowi
I szyję ktoś kiedyś otulił szarikiem

To głupie, lecz można w tym dostrzec logikę
(Dać nabrać się słowu naprawdę jest łatwo)
Uwierzyć, że dziadkom konieczne są wnyki
Uciekam przed każdą podobną pułapką

Uciekam w świat, który otwiera się szklamką
Na chłodnej kurczowo zaciskam swe palce
Tu moje zwierzonko to velocirapcore
Tam mogę udawać, że o nic nie warczę
Opublikowano

Ale fajne to to! Więcej ci słowa nie napiszczę, bo i pocą! Mniam! Ale zabieraj przecinek w tytule. Albo dodaj drugi po chłopcze, ale wtedy "nie" - małą literą: O tak:
Ja ci, chłopcze, nie hip- hopczę. Cieplutko, Para!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Tam był przecinek, ale przyszedł zły smog i pożar ;)


Ja ci, chłopcze
Nie hip-hopczę

Tobie, dziewczę
Również nie chcę


;)


Takie tam moje zwidy i herezje.


Ja tam nic nie wiem.


Na innym forum chowam się pod nickiem Charles Monroe i tam wpisałem Hellywood.
W sumie jest to bliższe prawdy.

Pozdrawiam.
Opublikowano

Ja bym tam tego tekstu do rangi wiersza nie podnosił, to tylko sarkanie by się nie skichać.

Pozdrawiam.

PS. Sorki za małą aktywność, ostatnimi czasy
moje kontakty z orgiem to swego rodzaju stosunek przerywany.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @iwonaroma No i tak to czasem bywa z czasem. A niech tam sobie zostanie w wierszach.  Iwono, bardzo gustownie spięłaś słowem jak broszką, winszuję :) A huśtawka wytrzyma?
    • @Arsis    piękno, smutek, symbol,   forma graficzna - która mi się podoba    i tak zwane lśnienie (promyk - idąc za L.M.Montgomery)  
    • @Gra-Budzi-ka Oj,

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      jakie fajne! 
    • @Poezja to życie   oby perfekcyjnie zabijał ! I bezboleśnie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pozdrawiam !
    • Przechodzą cicho, mając przeszklone spojrzenia. W przedpokoju. W pokoju. W noc ciemną i tkliwą. W noc majową. W pełną szumiących liści, pełną drzew, gałęzi, podziemnych korzeni.   I w tę noc podążają moje złudy, widma… Te moje odwieczne i wciąż milczące od lat pięćdziesięciu chore iluminacje.   Przepoczwarzają się. To znów nieruchomieją. Ale są. I płyną naprzeciw obłokom bez-szepnie. Albo szepczą jak wiatr na przekór milczenia. Albo stwarzają się od początku. I znowu. I wiecznie…   Dręczy mnie ta struna. Zaciska się coraz ciaśniej.   W bolesnym skowycie powolnego rozpadu.   W progu uchylonych drzwi leży zakurzone truchło jakiegoś ptaka. Szkielet obsypany piórami. I ten szkielet podobny raczej do szkieletu człowieka, lecz z białą podłużną czaszką i z otwartym w jakimś zastygłym grymasie dziobem.   I z czarnymi oczodołami niewidzącej śmierci. Tej samej, która naznaczyła spojrzenia mojej matki i ojca, kiedy ich oczy wyrastały z czarnej, błotnistej, mokrej od deszczu ziemi. Wyrastały jak kiełkujące pąki jakiejś melancholii spomiędzy kwiatów białych chryzantem.   A więc rozbił się przed wiekami ten ptak, nie-ptak.   Roztrzaskał w koszącym locie. W gazetach pisano wtedy: to było samobójstwo.   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-05-05)      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...