Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dziękuję Waldemarze za przeczytanie,
jednak to nie mi należą się pochwały aż takie(: J. serdecznie zarówno i dobrego wieczoru
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Krysiu no dziekuję i Tobie bardzo za przeczytanie
i obecność pod tym i owym, tak jest, więc pisać
więcej o tych tamatach poeci, J. odwzajemniam
wielkim uśmiechem
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Bolesławie dziękuję bardzo, a w szczególności za tą ' poezję'
oraz za przybycie Twe również
serdeczności po same wnętrzności (:
Opublikowano

Świetny wiersz. Może ja źle rozumuję, ale początkowe stwierdzenie jest zanegowane dalszymi wersami. Jedyne, co mi się nie podoba męczące przerzutnie: tuż przed / śmiercią, albo: wielkość / człowieka. Nie jestem pewien czemu ma to służyć.

Arek

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Początek jest napisany tak, by dalej wyjaśniał o co chodzi w istocie (pojęcia).
No właśnie..można jeszcze udoskonalać Arku, w warsztacie zwykle
nie dzieje się tak jak w warsztacie, a dopiero tutaj cenna uwaga,
hmm..można przerzucić tak by było lepiej,b. proszę o podpowiedź
składni wersowej(ułożoną:)
Dziękuję serdecznie J.
Opublikowano

co do treści nie mam zastrzeżeń, przedstawiasz swój pogląd na ból wszelako pojęty oraz oczyszczenie się przez odpokutowanie i ja to akceptuję
jednak co do łamania wersów już mam "ale", nie chcę tu wyflaczać poszczególnych bo nie w tym rzecz, po prostu widzę inny układ tego wiersza, ale to ty jesteś budowniczym i szanuję twoją wizję
wiersz dobry w treści
pozdrawiam
r
aha come back, J. coś z przecinkiem trzeba zrobić. nie potrzebny taki rodzynek;)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



O, to ja już niczego nowego ponad powyższe nie wniosę :)

Przesyłam bzy i serdeczne pozdrowienia :)

nie mój Rafale, taki jaki jest tam w niezrozumieniu,
Łamię nie bardzo, bo sama jestem łamliwa.
Dziękuję za Twoje przybycie i przeczytanie,
bardzo fajnie! Było " wyflaczać". J. serdecznie i cieplutko


Dorotko: Dziękuję za te bzy! są piękne tak samo jak żółte pola
Dziękuję za Twoją obecność- nią już sporo tu wniosłaś.
J. serdecznie i cieplutko
  • 7 miesięcy temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @[email protected] Pozdrawiam ciepło, PS męska andropauza czeka na swój debiut literacki ;) bb
    • @Nata_Kruk   Ciekawie bardzo.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Charismafilos  W tym wierszu czuć bezradność. Łzy mógłby by przynieść katharsis. Bardzo mocny i emocjonalny utwór.  Pozdrawiam serdecznie.
    • Kolejny utwór z cyklu "Echo"     Rozsiane w przestrzeni obłokach Roje cząsteczek we mgle Ład nad łady po ich bokach Śmiertelny błysk promień śle   Kształty, kosmiczne cienie, mgławice Zbite w męczarni czarnego snu Podmuch głaszcze umęczone lice Bez pamięci o proroczym dniu   Zapłakała, wojna żniwo zbiera Serca z miłości rozbiera Dusze płaczą, łzy rzęsiste Czarne słońce promieniście Rzuca cieniem ból i mękę Rycerz z rycerzem ręka w rękę Z mieczem, tarczą i siekierą W powitaniu z nową erą Erą mroku i ciemności Z przyczyn rycerza złości   Mrok gęstnieje w powietrza wilgoci Wygnańcy w żywiole walczą, tną A księżniczki łza płynie i się złoci Cztery głowy pochylają się i gną   Proroctwo spełnione, zapłakała złota Pierwsza, za nią druga płynie łza Ciąży jak kark pod ciężarem młota Sen za snem płaczącą w sen kolejny gna   Zapłakała, wojna żniwo zbiera Serca z miłości rozbiera Dusze płaczą, łzy rzęsiste Czarne słońce promieniście Rzuca cieniem ból i mękę Rycerz z rycerzem ręka w rękę Z mieczem, tarczą i siekierą W powitaniu z nową erą Erą mroku i ciemności Z przyczyn rycerza złości   Czarne słońce, niebo czarne W dół doliny czarny rzuca blask Szary krajobraz, losy rycerzy marne Widać krew, słychać mieczy trzask   I dwóch z mieczami między tłumem W szale wpada w walki gąszcz Z natchnieniem, lecz snu bezrozumem Kąsają i walczą sprytem jak wąż   Zapłakała, wojna żniwo zbiera Serca z miłości rozbiera Dusze płaczą, łzy rzęsiste Czarne słońce promieniście Rzuca cieniem ból i mękę Rycerz z rycerzem ręka w rękę Z mieczem, tarczą i siekierą W powitaniu z nową erą Erą mroku i ciemności Z przyczyn rycerza złości
    • @LessLove Miałeś rację, raz jeszcze dziękuję :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...