prześwity

[anna_rebajn]

tych prześwitów było więcej niż pamiętam
ledwie kilka spośród wielu oglądałem
jakby ziemia przemieniona ciszą nieba
tak po prostu
przekuwała świt poranka w kryształ wiary

***

czy pamiętasz te doliny wypełnione
aż po linię horyzontu mgieł zasłoną
a z nich każda przelewała mleczną wodę
brzegi źródła ledwie barwiąc na zielono

wokół szczyty których nagość chłodnej skały
przywodziła na myśl spokój w głębi źrenic
jakby oczy się na niebo otwierały
a dokoła niby rzęsy ciemne świerki

jeszcze chmury nie stalowe i nie białe
rozproszone tchnieniem wiatru przeźroczystym
z których światło się sączyło na ołtarze
tych zieleni
odsłaniając tajemnicę sedna ciszy

[Dorota_Jabłońska]

Ach, jakże dobry, plastyczny i dojrzały w widzeniu. Gratuluję :)

[anna_rebajn]

Dziękuję za dojrzałość. Ot, taka reflaksja po majowym weekendzie w Pieninach. anna

[Fly Elika]

piękny ten wiersz, bezkonkluzyjny, a jednak,
jest taka strofa w nim, jak moje ulubione,
ale właściwie to w całości i ta zieleń pychotka,
mniam, mniam mmmm urokliwy

pozdrawiam

[Gość]

Bardzo pięknie o przyrodzie, tej przez duże P. Ostatnia strofa jak podsumowanie. Cisza - najważniejsza...
Pozdrawiam.

[cezary_dacyszyn]

jeśli to o Pieninach - to świetne ! Jeśli nie - to też :-)

[Jacek_Suchowicz]

wiersz urokliwy
tylko źrenic - świerki, białe - ołtarze wrzeszczy może wymyślisz jakiś ładny rym
ostatnia strofa też coś nie tak

pozdrawiam Jacek

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cieszę się, że smakuje. Jest coś w tych pierwszych zieleniach, że tak przyciągają uwagę :-))

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

właśnie ta przyroda przez duże P ma ciszy najwięcej. pozdr. anna

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Właściwie nie powinnam pisać, że o Pieninach, bo każdy odnajduje w wierszu to co jemu najbliższe. Grunt, żeby budził emocje i przywoływał obrazy. pozrdawiam. anna :-))

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przyznam, że musiałabym si ę zastanowić nad tymi rymami, które wskazałeś. Jak wpadniesz na jakiś pomysł to zapraszam. anna

[Anna_Para]

Wiesz, jak pisać. Doskonale warsztatowo. Liryka pejzażu, ale jest tu przecie franciszkańskie umiłowanie natury, delikatność spojrzenia i szacunek dla przyrody - hojnej, bo darowuje nam piękno. A rymy są doskonałe. Złamanie rytmu - majstersztyk. Pięknie. Cieplutko, Para:)

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Anno. Właściwie cały czas się uczę, ale przychodzi mi to łatwo. Też widzę poprawę w stosunku do tych wierszy sprzed roku, ale w sumie z dużymi przerwami - piszę od trzech lat - więc krótko. Pozdrawiam ciepło. anna