kubek, czyli przedmiot wobec podmiotowości - studium przypadku

[Przemysław Gliniecki]

1. z kubka można pić:
herbatę, kawę - słodką lub nie.
kupionym kubkiem można zabić
za 4 albo 2 złote.
można go odmienić
przez przypadki gnąc
siebie przez język.
kubek można opisać
tylko po co.
kubek można dać i to też na nic
bo kubek jako prezent ma się przecież
za nic
jak fałszywy rym.

2. kubkiem można się też stać:
pustym w środku
z uchem przy boku
beznadziejnym w swojej poręczności.

3. kubek to szklanka która chciała wyjść z siebie
ale musiała wrócić
teraz siedzi obrośnięta tłuszczem grubego szkła
i nasłuchuje nieswoich form

[Ela_Ale]

Bardzo świeże cośinnego. Ciekawe studium z dziedziny kubkologii. To metawiersz o metawyobrażeniach o nieswoich formach.( Zaraźliwy ten Twój język) Świetne. Pozdrawiam ciepło. E.

[Pielgrzym Ostatni]

Udane, na tym forum to rzeczywiście powiew świeżości. Czekam na wiatr co odmieni ....:)
A tak uczciwie, to czy styl nie inspirowany nieco Bursą?
Pozdrawiam

[Przemysław Gliniecki]

Pomysł z któregoś eseju Herberta. Gdzieś pisał, żeby zacząc od wnikania w przedmiot.
A Bursę właśnie poznałem - wstyd się przyznać. Świetny. Dziękuję.

[Intarsja Lumiere]

wspaniałe,
bardzo mi się podoba :)