Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

zaraz wracam

Pan_Biały
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Pan_Biały

Pan_Biały

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

ulice, mordy, wystawy, park
auta, psy, kałuże, pleśń
kaloryfer, ściana, okno, samobójstwo
człowiek, plemię, rasa, modlitwa
tchórzostwo, prawda, bójka, wiatr
liść, ciepło, Gandhi, kroki
plaża, żółw, bomba, dzieci
nadzieja, deszcz, ptak, słowo
stół, embrion, kosmos, nic
dziś, my, miłość, wojna

zjadłem kanapkę
napełniłem płynem wnętrzności na jakiś czas
otworzę się niech patrzą, bądź prędzej ominą plamę z człowieka

idą do pracy, do sklepu, do kościoła
oni i ich bezcelowość w trwaniu na krze
teraz wyciągają rękę
teraz się otwierają, tyle że ja jestem
nieczynny

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Beznadzieja nie jest żywicielką głupich... Tak sobie pomyślałem czytajac. Trwać by przetrwać natłok bodźców różnego rodzaju...
Ciekawa lektura - Twój wiersz Panie Biały.
Pozdrawiam.

Magda_Tara

Magda_Tara

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



czasami trzeba zamknąć oczy i nie widzieć
a uszom nie pozwolić słyszeć
że skrzypią schody i że deszcz miażdży zieleń

dziękuję za dobry
pozdrawiam
r



czasami wystarczy poczuć
że nie trzeba otwierać oczu
żeby poczuć

:*

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Florian Konrad
      Lunapęd

      Przez Florian Konrad · Opublikowano

      @Poet Ka Dziękuję serdecznie za tak miłe słowa. @aff Dziękuję i również pozdrawiam.
    • Florian Konrad
      Homo floresiensis

      Przez Florian Konrad · Opublikowano

      o, jaki cudak: panujący, choć małpolud! gdyby korona rosła mu do wewnątrz czaszki – może kłując pobudzałaby szare komórki do działania. a tak – słowotok i przeskoki, szarpanina przerywanym ściegiem, myśl niczym kamyczek. puszczanie kaczek po chłodnej tafli. niewiele potrzeba, by naprawić. wystarczy odrobina czułości będąca jak kreska na środku talerzyka i banknot, by mógł ją wciągnąć, rozjaśniony poznał istotę własnych pragnień, chciejstw, fetyszyzmów. jednak nawet tego brakuje. wiem! poczytaj mu literaturę. na głos i mało wyraźnie, by zarysy się zlewały. pewnie spodoba mu się crossoverowy fragment o Podstolinie włażącej na Telimenę, słowa cętkowane, kręte. naucz go zafałszowanej sztuki, wersji kolażowych. niech jeszcze bardziej zmarnieje, podtraci się usiłując chwytać rozjazdy, przepływy, rozchylające się brzegi okładek. ...jeny, wyczuł, że o nim mówię, chyba zaraz zlezie z tronu! nie znasz, w głowie ci się nie pomieści, do czego może być zdolny! nie daj się zwieść – pomimo lichej postury – to bydlę, co gryzie i brda, uciekaj!
    • Waldemar_Talar_Talar
      czaszka Jorika

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witam - mi też uśmiech czaszki się podoba -                                                                                   Pzdr.serdecznie.
    • Waldemar_Talar_Talar
      Ludowe

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witam - Ludowe mądrości są jak stare płoty.- zgadzam się - niby stare a wciąż żyją - wiersz na tak -                                                                                                                     Pzdr.                           
    • iwonaroma
      za dużo

      Przez iwonaroma · Opublikowano

      @Andrzej P. Zajączkowski :) Dziękuję     

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...