pod maską sztuki

[Intarsja Lumiere]

niczym purchawkę wyniosłość rozdętą
zdeptano z siłą żywiołu tsunami,
teraz spogląda i z twarzą wymiętą

chciałaby pobiec galopem za nami,
lecz my nie chcemy prawości fałszywej,
pozostań sama i baw się lalkami

skoro nie cenisz dłoni wskroś życzliwej,
gdy maskaradą twe umiłowanie
artu poezji - oszustwo na niwie,

tyś wścibski babbit, który na śniadanie
stek bzdur połyka, łgarstw, blagą się syci,
miejsce na targu czeka drogie panie

między pietruszką a szpulkami nici,
chorą ciekawość karmić można do dna
oplotkowani nie będą nabici

w butelkę sztuki, plotka tam swobodna.

[Ela_Ale]

Widzę, że podobne chodzi nam dziś po głowie. Twoje jest świetne, jeszcze bardziej dobitne. Wiersze bliskie tematem, a inne, na szczęście. Czwarta strofa to majstersztyk. Masz zazdrości godną umiejętność żonglowania trafnym słowem, a zarazem ten wiersz jest ładny na swój sposób. Oczywista poezja. Całuski. E.

[Gość]

Miło mi znów Ciebie, Intarsjo, czytać po przerwie. Z wielką pasją, ale jakże poetycko, potraktowałaś zachowania, które nas drażnią. Pozdrawiam...

[Intarsja Lumiere]

Thanks Kochani :)