Rozczarowanie

[Krzysztof Piątek]

Natłok myśli rujnuje wszystko,
Idąc jakby zapadając się w bagnie,
Staję, wyciągam rękę w niebo,
Szukając pomocy grób kopię,

Szczere chęci, piekło roześmiane,
Nadzieje, marzenia rozwiane,
Stek bzdur, wokoło ludzi gromada
Szepce wciąż kłamstwa i oszczerstwa,

Bezbarwne obrazy wcześniej kolorowe,
Rozdzieram w bezsilności, gnój,
Krętymi schodami szedłem w górę,
Teraz windą zjeżdżam w dół!

[Pielgrzym Ostatni]

Przykro mi , ale z tego tekstu najbardziej mi zostały w głowie przecinki, dobrze że ten wykrzyknik jest na końcu, bo już myśłałem że to jedyny działający znak interpunkcyjny w p. Krzysztofa klawiaturze.
Ja ogólnie chyba rozumiem o co chodzi, ale niestety cyt. "Natłok myśli rujnuje wszystko" - tak się ten wiersz zaczyna i tak kończy.