Z cyklu złote maski i sny

[Fly Elika]

Nie mów, że... i nie pytaj...


Jesteś sobie skafandrem?

W arcydziele ludzkich zdarzeń marzę o kapocie.
Nie tyle z uwagi na kaptur,
a raczej by w ciągłej tęsknocie nie taplać się w błocie.
I nie myśleć, że najpiękniejsze starocie są na Marche au Puce.



Come va


Na placu św. Marka, włożył w rękę
dwie złote maski z potwornym noskiem,
nadskubał serce dziecka, pokrył łzami.
Plac pełen gołębi żywiących się okruchami.
Chciały spojrzeć na wody miasta głuchych,
napływających z zewsząd, unikając ciosu,
spotykając się w tych samych odgłosach,
pokolenia grzechu, przymierza, ocalenia
od zagłady. To zatrzymanie, a stamtąd
trudniej już było podążyć dalej (...)



pociąg


czeka i czeka
tyle dni już kołuje
kręci zakręca skręca
to znów pędzi i pędzi

kiedy za godzinami
ze zwrotnicy zaglądnie
do zaginionej przełęczy
niby minęły lata
miesiące i dnie całe
przypomina się wszystko
w biegu lub powoli

gdyby zegar był jeden
o tych samych głosach
z dwiema identycznymi tarczami
a ona szukała po przestworzach

w przepastnych otchłaniach ciernie
za przedartymi myślami



Laridae


Zarzucony cień znalazł sęków pęk, wydając na absolutne Sen o le Prince.
Na pozór łatwemu w utęsknieniu wśród milczących tuż nad ziemią,
pytał o stare dzieje zaklętych mew, krzyczących najbliżej zmierzchu.
Piaski pamiętają te małe tip-topki znalezione niczym wróżby w zimnym piasku.
Rzucane okruchy zatartych nadziei, zjadane przez zniżające się fal z falbanami.

Nie zagłuszone z alkalii mowy, nawet z błahych szeptów odnajdują
opadające od niemożliwego. Zapamiętane w opustoszałym, czymś sypkim
na szumnym tle, coś jakby między bielą a błękitem.
I obojętne już, gdzie random styka się z poezją. (...) Teraz Ty napisz...

[Judyt]

między bielą a błękitem i tak widzę całość teraz
jako marzenie, miłość , poszukiwanie, ochronę
ciepło i poczucie bezpieczeństwa po podróży
włoskiej zdaje się w stronę czekania niemożliwe-możliwe;
fajny cykl
J. serdecznie

[Dorota_Jabłońska]

Jakie to piękne i dobre! Zabieram morfologicznie :)

[6 kilo]

Fly,
ten cykl jest swoistym telomerem opieki nad Tobą,
bezpiecznikiem życia i trwania,
a przy okazji /!!!/ piękną poezją,
z zagmatwania, cierpienia, niemocy,
rzucasz sama sobie linę ratowniczą,
paradoksalnie?
tylko na pozór,
bo jest w tym głęboki sens,

podoba mi się,
wiosenne uśmiechy,
jacek.

[Dorota_Jabłońska]

Wiersz ma swoje wady i zalety:

Cieniem kładą się niejasne zabiegi słowne i miejscami nieco przedziwne konstrukcje. Fantastyczny początek psuje przegadane „Nie tyle z uwagi na kaptur, a raczej by w ciągłej tęsknocie”
Wspomnienia /dla mnie/ w kursywie trochę hermetyczne.


Całość wypada bardzo ciekawie i potoczyście. Zachłysnęłam się potencjałem Autorki :)

Jesteś sobie skafandrem?

W arcydziele ludzkich zdarzeń marzę o kapocie

z pchlim targiem niemal satyrycznie /targowisko życia - ludzie jako starocie/,

i „jak się masz” dla mnie napisane na jedynej pocztówce od niego, /całość tego wspomnienia przypomina mi klimatem stary film „Dzika Orchidea” z M. Rourke ;)/

Pociąg – mamy jako taki... i do czegoś – bardzo zgrabnie przełożone.

Mewa czarnogłowa – najbardziej hermetyczna część z dobrą puentą.

Tęsknota, rozczarowanie, zmęczenie intymnością – u schyłku życia...

niby minęły lata
miesiące i dnie całe
przypomina się wszystko
w biegu lub powoli
gdyby zegar był jeden
o tych samych głosach
z dwiema identycznymi tarczami
a ona szukała po przestworzach
w przepastnych otchłaniach ciernie

za przedartymi myślami


Z wielką przyjemnością oraz tym co pozostanie jedynie we mnie...
Pozdrawiam

[Grażyna_Kudła]

pięknie Fly, dla mnie najbardziej mewy, tytuł choć najzwyczajniej w świecie jest nazwą rodziny tych ptaków, jednak z łacińska Laridae brzmi bardzo poetycko, nadje tej części kunsztu
ja uwielbiam konie, aż dziw, że jakoś nic "dla nich" nie napisałam:)
ale też rzadko spotykam u innych twóców
pozdrawiam
:)

[Fly Elika]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo dziękuję za komentarz, sprawiłaś mi bowiem swoim zainteresowaniem
miłą radość. W twoim tekście jest też wiele mnie.
Zabieraj morfologicznie, jeśli tylko na coś te słowa się przydadzą.

Co do pierwszego wiersza, miałam dylemat z użyciem takich, a nie innych słów,
Nie tyle z uwagi na kaptur, a raczej ....itd.. To najdłuższe zdanie
z przytoczonego tekstu, które wypowiedziane jest naprościej /wprost chciałoby się powiedzieć/ jak można to ująć - kaptur ma swoją przenośnię i jej wieloznaczność. Najważniejsza z nich to odseparowanie z uwagi właśnie na to =>nie tyle..., a raczej => jako wycofanie bezpośrednie z czegoś, jak np. z niesympatycznej zagrywki czy gry.

Ten Pchli Targ, który miałam na myśli jest szczególny, coś jak u nas giełda staroci,
ale zdecydowanie bogatszy w historię, jak i ornamentykę. Jednak i niestety
w myślach odrzucam to porównanie, żeby właśnie nie porównywać
człowieka razem z innymi ludźmi do tychże rzeczy, którymi się tam handluje,
z powodu, że to pewien rodzaj lombardu czy też zakupu dla dowartościowywania się
tymi rzeczami, jako maskami posiadania. To osobna kategoria wartości z kwestiami
historycznymi jako osobny i znaczący bardzo istotny rozdział, lecz nie utożsamianie się
lub identyfikownie za pomocą tychże przedmiotów.
Człowiek przez te rzeczy nie po to, tworzy, buduje. Jego praca jest szacunkiem
dla własnego pokolenia i przekazu dla innych i rodzimych. Ale też i w drugą stronę,
pamiętaj, nie chce się nieraz być postrzeganym przez pryzmat samej fasady rzeczy,
bo wartość owa jest po prostu spuścizną, a człowiek u schyłku życia już najbardziej
nie chce być postrzegany jako przedmiot, np. hmm świetnie zakonserwowana - to nie jest najważniejsze, człowiek istnieje we wnętrzu swoim. Wobec powyższego :)) hermetyczność, żeby nie być postrzeganym, jak się komu żywnie podoba, to = szacunek.

Każde słowo ma w tym cyklu, ogromne znaczenie dla mnie i tak chciałam
to przekazać. Come va, tak mnie więcej tak. :))) a nawet arcy więcej.

M.Rourke, wiesz ja nie kojarzę w tym momencie dobrze tego
filmu. Kojarzę pewne istotne fakty, z życia również mojego.
I w tym tekście, jest czarna mewa.

Potem jedynie widzą białe :)) a przynajmniej im szybciej tym lepiej,
i szczęśliwiej.

Zmęczenie = owszem z hermetycznosci intymności, jak również
w ciągłych sidłach poruszania i zgłębiania w tej zaistniałej hermetyczności.
:))

Pociąg - to pociąg - osobiste w tym wierszu jest niepodważalne,
ważne, staje się bardzo złożone, kiedy dobrze zaczyna się to rozumieć,
O co właściwie w tym biega!, zgłębienia nie będę rzeczywiście tutaj tłumaczyć,
jest we mnie i pozostanie
:))))

Mewy już poniekąd omówione.
Serdecznie pozdrawiam

[Fly Elika]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Tobie Jacku,
jak zawsze.
Nie jest łatwo nieraz wcale,
moze własnie z tym telomerem.
Można z twojego komentarza zawsze się czegoś
nowego i ciekawego dowiedzieć.
W paradoksie tu rzeczywiście wspieram się!
w czasie obecnym poszukiwanie nieraz prawd,
pozostaje w odwróceniu zaistniałych juz paradoksów,
jako jedynie wyjście z głębokiego dołu, czy zagubienia.
W tym można znaleźć sens właśnie w zgodzie
z samym sobą, a tymże może i nieraz z innymi.

Ciepło i serdecznie Jacku

[Fly Elika]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Grażynko, bardzo nawet nie wiesz jak, za twój koment.

Ciepło pozdrawiam

[Fly Elika]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Judytko, Tobie też
dziekuję bardzo za twoje czytanie :))

serdecznie i pozdrawiam

[Fly Elika]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

W gruncie spraw i myśli, na charakter składa się wiele odmiennego
i często nieporównywalnego, oprócz oczywiście tego co już
złożone. Dzięki za czytanie Czekolado :)))

Ślicznie dziękuję za czytanie i serdecznie pozdrawiam.

[Dorota_Jabłońska]

Fly, film, który przytoczyłam to żaden "jaskłóczy lot" ;) byłam wtedy smarkata, a on zawierał takie głęboko niegrzeczne, dryfujące na pograniczu dobrego tonu treści: mężczyzna tajemniczy, może dobry, może zły, złote maski, plac, dzieci, upał.... ;)))))) pognało mnie pod wpływem czytania Come va w tym właśnie kierunku...

:)

[Fly Elika]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zszokowało mnie, w teoretycznie dobrym słowa znaczeniu,
bo praktycznie, chwilami wysiadam przy oglądaniu.

Serdecznie dziękuję za wyjaśnienie,
z tego wszystkiego, hmhm..nie wiem już kto?co? komu.
:-)))

[Wanda Szczypiorska]

Jakiś dziwaczny, odrębny świat, zarówno utworu, jak i komentarzy, gdzie ewidentną brednię traktuje się jak sztukę.

[Fly Elika]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"ewidentną brednię czy brednie" pani Wando?

[Wanda Szczypiorska]

Prosze zapytać o to mojego laptopa. Ale poprawię

[Fly Elika]

Może sama pani poprosić laptopa, żeby sobie wymienił klawiaturę

[Sfinks13]

całość jako cykl podoba się

serdecznie

13 ponieważ inaczej piszesz od innych masz własny tor

[Fly Elika]

Dziękuję za myśl, co do której nie jestem za bardzo przekonana.

[Gość]

Zgadzam się ze Sfinksem13. Masz swój własny tor. Ciekawy i niebanalny. Cykl tych czterech utwórów jest tego najlepszym przykładem.
Pozdrawiam.