Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zgarnę spod popiołu obietnic konwalie
przecież pachną mocniej niźli przebiśniegi
przemarznięta żalem chyba szybciej zasnę
na rozum przysięgnę że nigdy ...że nie licz

czas w łańcuchy złote wystrojony szczodrze
nawet zakłamanie mruży swe oczęta
zanim ci na odcisk znów nadepnę mocniej
przyrzekam o wadach nigdy nie pamiętać

dwa dni błogich myśli, już idą na szafot
duma zazdrość zawiść -zawisną w obłudzie
odczytaj złudzenia nie szeptem lecz na głos
zanim chwila pójdzie, pieszo zdąży uciec

Opublikowano

technicznie świetnie tylko co z puentą?
zanim chwila pójdzie, pieszo zdąży uciec
można pójść na całość co prawda, ale też chyba jedynie per pedes ;) - tu trochę nielogicznie
więc sugerowałbym coś w tym zmienić nie określając ("pójdzie") rodzaju transportu zostawiając to
w domyśle. warto , bo wiersz ładnie się czyta.
chwila może odpłynąć, odlecieć, minąć.
a może tak:
nim chwilę uwolnię, pieszo zdąży uciec
jan ko

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


konwalie pachną i owszem,
a w popiele obietnice? nie ogrzeją a raczej wybrudzą, :)
ściskam Bernadetko
Jagódko ten popiól to nawiazanie do środy popielcowej...i oczywiscie świat -dwoch dni kiedy jestesmy o niebo lepsi;)...na moment:)pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Bernadetto,
zajrzyj, jak pisała Marianna Katarzyna :I
nie pozwalasz mi zmieniać formy j.w. i się... (?)
no- mówisz-masz:):)Marianna z odwetem u mnie- to bylo do przewidzenia.Toz tu nikomu nie bedzie niedlugo mozna minusa postawic:):):)ech...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Los poskąpił cudów i mocy  Pod władzą Saturna namacalnie surowy  Białko oka nabrzmiałe żyłkami  Człowiek w końcu dotarł do swych granic    Czucie się niekochanym, samotnym, przegranym...   A więc to w takie miejsca przeszłość prowadzi   To całe szalone piękno w wierszach i eksperymenty odbijające piękne i szalone życie Aż do dobitnej depresji, inercji    Czasem jeszcze się zdarza... Piękno  Zachwyt Studium osobnych, rzadkich przypadków    Teraz interesuje mnie Dobro Nie chcę zboczyć ze srogiej drogi  Karma wyjaśnia te szarpiące się losy  Widma Głosy    Mgła - piękna metafora iluzji    Wszystko się zaczęło od Piękna i Iluzji Taki był początek świata  Wymawiałem wtedy marzenia Podczas gdy rozgrywał się dramat    Pauza    Dramat istnienia dusz nazbyt swobodnych  Dusz przypominających podziemnego człowieka  W których gra melodia straty       
    • @Ajar41 Zuzanna w kurorcie w Sopocie Chce płacic w dolarach i złocie  Choć jest wielka dama Pierze majtki sama I wiesza je na każdym płocie.                      
    • Wyruszyły we trzy: Największa Marija Najśmiglejsza Pinta Najdzielniejsza Niña   Hej, hej, jak długi rejs Zbiega i znów się wspina Na stromej fali grzbiet Z piaszczystych wzgórz "Dziewczyna"   Zdobędą Nowy Świat Rozbije się Maria Gdzieś zaginie Pinta Sławna będzie Niña   Rei Lavrador, twój las Szkutnicy zaprzedali "Dziewczyna" czesze lok W lusterku morskiej fali   Karaka Marija Karawela Pinta Najszczęśliwsza Niña Z piaszczystych wzgórz te trzy     Rej Lavrador – Król Rolnik (Dionizy I) obsadził wybrzeża Portugalii lasami, z których drewno wykorzystywano do budowy statków morskich w dobie wielkich odkryć. "Santa María", "Pinta", "Niña" ("Dziewczyna") – uczestniczki pierwszej wyprawy Kolumba.  
    • Na co mi Twoje łzy    I sny    I wszystkie  Smutki świata    One nie przyniosą  Ukojenia    Ani nie zagłuszą Sumienia    Odejdę bez pośpiechu  Jeszcze tej nocy 
    • @kasia652 poruszający wiersz...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...