Przed snem

[urszula_halecka]

Dobrze jest dobrze jest
Gdy można raz ostatni
jeden gest
nim skoczy wieszcz w
senne przepaści nim
ze słońcem zniknie
z oczu
nim ochłodzi trawom szyje.
Jeden gest
jak adamowa zgoda na
Boży akt wygnania.
Jeden gest
Pożegnania z echem
dnia które się włóczy
po ścianach i szemrze jak
jakiś wąski strumień górski
zdaje się śpiewać w biegu by
nie utrącić pędu i
szemrze ten śpiew i
śpiewa ten szmer aż
ukołysze brzeg i
pośpieszy dalej
dalej.
Tak w tej echa fali ostatnia
Łuna świata wdziera się
Siłą przez niedomkniętą
bramę jak
zbieg po azyl i
maluje w oku ostatni obraz
ten ostatni jeden gest który
nie wzburzy nic
nie przemknie w reakcji płomień
lecz na krawędzi stanie
Nieba i Ziemi
by choć przez chwilę mieć oba te bochny
Chleba
na własność przy sobie.
A potem
Tym jednym gestem odejść.

[Pielgrzym Ostatni]

"by nie utrącić pędu"? chyba literówka. Te bochny chleba tak trochę przaśnie wybrzmiewają i dla mnie nie pasują.