Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



O widzisz, można nawet urządzić konkurs pod tytułem:

"DOPASUJ ELEMENTY!!!"

Oto lista:

bestia be
andrejh
Mariusz Rakoski
Bea2u
Jadwiga Graczyk
wija
aluna
Tango


Nagroda:
Koszyk ze święconką!

wanienka
Opublikowano

Już wiem , co Pana boli na 29 wierszy w dziale ZET, 27 nie ma żadnego głosu, to oznacza wiadomo co? Każdy czytelnik może to sprawdzić. Wiersze nie nadające się do niczego, bardzo proste i logiczne, gdyż minusy świadczą, że coś trzeba poprawić, plusy, że czytelnicy jednak się zgadzają z poezją , ale brak głosów oznacza?
2 wiersze uzyskują same plusu, to znaczy o Pana układach w tym dziale ponieważ czytając te 2 wiersze nigdy i jaszcze raz nigdy nie będzie jednoznaczności
Zastanawia mnie jednak iż Pan nie ma żadnego minusa, więc to świadczy o naprawdę poważnym adorowaniu pańskiej osoby i tutaj nagle pojawia się Bestia , co sie temu przeciwstawia, gdyż to co Pan pisze to wychodzi ponad wszystkie ramy polonistyki i już układanka skończona Panie M Krzywak. Każdy tutaj zalogowany niech zobaczy Pana historię wierszy bez punktów, czyli jest Pan w dziele Z jednak dla mnie Pan tam nie istnieje
Pisze Pan listę, czyli tak przez cały czas Pana głaskano, można poznać następną listę, bo dziwne, ze nikt Panu nie dał minus, czyli wszystko jasne dlaczego Pan tak postępuje

Też mam czas:):):):)

Proszę Autorów o prześledzenie Pana historii wstąpienia do działu Z może wtedy przewidzą na oczy:):):):):)):)

ps. książka bez tytułu nie ma żadnej literackiej wartości , a wiersze bez punktów również

szacuneczek teraz instrukcja pasuje do pańskiej osoby:):):):):):):)

bestia

Opublikowano

z całym szacunkiem popieram odpowiedzi na problem Pana Krzywaka
szlachetnych kolegów i koleżanek : Jolanty S. ,Mariusza Rakoskiego, Besti Be, Tomasza Biela,

natomiast Panu Krzywak dobrą spowiedź, dobre piwo, relaks i na forum przeproszenie bliźnich.

Wszystkim Zdrowych i Wesołych Świąt.

życzy:

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ojojojoj!
ojojoj...

jo!

Jo-jo to zabawka ,,,,pasuje?!!!
A myślałam ,ze Pan jest konkretnym, dżentemenem w poezji i nie tylko?
Zawody ....bolą!
No cóż ,mamy tylko jedno "ja"!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ojojojoj!
ojojoj...

jo!

Jo-jo to zabawka ,,,,pasuje?!!!
A myślałam ,ze Pan jest konkretnym, dżentemenem w poezji i nie tylko?
Zawody ....bolą!
No cóż ,mamy tylko jedno "ja"!

Nudzisz już.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Bezsenna noc  Kamieni      Kryształowy owoc Czerwieni      Staw iskier  Zamieni słowo  W kryształowy owoc      W bezmiarze pełni Mieni mi się w czerwieni  Wola słowa, która krząta się  W stawie iskier, przemieniona  W bezdenny proch ludzkiego języka   
    • nie mam ochoty na zimę nie mam ochoty na blisko nie obchodzi mnie imię nie obchodzi nazwisko nie mam chęci na dystans ani chęci na lato chcę krzyczeć MERRY CHRISTMAS w gwiazdkowej pidżamie psikus, a to!

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Szum drzew śpiewa nad jeziorem Falami rozpaczy i żalu Przemawia woda jęzorem O balu, o balu   Nad jeziorem zamek z kamienia Księżniczka we śnie zaklęta Tak piękne miała marzenia Jednak przeklęta, przeklęta   Żywa, choć nieżywa już No cóż, no cóż   Śni bal, królewicza pięknego Na tysiąc gości wesele Więcej nie śni niczego Tak niewiele, niewiele   Lecz wyśniła nie życie A sen w pustce zupełnej I puste wyśniła wycie Jednak pełnej, tak pełnej   I tylko rozpacz i żal A śnił się bal, śnił bal   Niesyta, niespełniona, nieprzytomna Leży na łożu z kamienia Snów swych niepotomna Bez znaczenia, bez znaczenia   W gorączce życia i śmierci Co tchnieniem odrętwiałym W sumienie śpiącej wierci Snem tak trwałym, tak trwałym   Znów śni się baśń Któż waś, któż waś   I śni się rycerz w zbroi I śni się zamek złoty I w śnie się miłość roi Ktoś ty, ktoś ty   I śni się bal i wesele W śnie pogrążona rozpaczy Tak mało, a tak wiele Cóż znaczy, cóż znaczy   Kim ów rycerz był Co śnił się, co się śnił   A rycerz w śnie natchniony Księżniczkę piękną spotyka I widzi dwie korony Lecz sen umyka, umyka   Gdzie umknął sen niewinny Cóż znaczą białe ognie Co palić się nie powinny A palą zgodnie, tak zgodnie   I w sercu żar Bo śnił się bal, śnił bal   W zbroi do boju rusza Lasy przemierza i gaje Wichrem gnana dusza Nie ustaje, nie ustaje   Odległe tereny podbija I snu nie znajduje pięknego Mieczem ostrym wywija Cóż z tego, cóż z tego   A przed sobą dal I żal, i żal   W rozpaczy w sen zapada W sercu boleść i pustka Powieka ciężka opada Oko łza muska, łza muska   I śni zamek i skarbiec wielki I śni się służba i wojna Jednak znikł ślad wszelki Księżniczki co strojna, co strojna   W sen strojna i w żal Bo śnił się bal, śnił bal   W sen strojna księżniczka płacze Skórę gorzka łza rani I tylko ból i rozpacze I ludzie zebrani, zebrani   I pogrzeb, i snu kres wszelki I pustka głucha gdzieś znikła I znikł rycerz wielki Do którego przywykła, przywykła   Mimo starań i prób Głęboki grób, ah, grób   Rycerz do zamku zmierza A tam księżniczka zaklęta Na horyzoncie wieża I ona przeklęta, przeklęta   Na progu wejścia staje A tam treny śpiewają Księżniczki nie poznaje I grają, i grają   Treny śpiewane we łzach Oj, ach, oj, ach   I baśń co się śniła Tej jednej jedynej nocy Rojeniem ledwie była W niemocy, w niemocy   I legł rycerz bez natchnienia Gdy brakowało kroku Legł pod wieżą z kamienia O zmroku, o zmroku   I sen, i mrok Gdy był o krok, o krok
    • @Charismafilos Dziękuję bardzo! 
    • Są ludzie, którym szczęście mignie tylko na moment, na moment tylko się ukaże po to tylko, by uczynić życie tym smutniejsze i okrutniejsze. Stanisław Dygat   nocami wciąż przychodzą chwile gdy myśli zawiązują moje ciało na ciasny supeł bez oddechu   za dnia zakasuję rękawy i biorę się do pracy nie mogę przecież zawieść   odśnieżam mosty maluję karuzele jasnymi barwami stawiam na stole dwie gorące kawy by próbować się cieszyć   by było jak dawniej jak zawsze   lecz od świata oddziela mnie dziś nieprzemakalna przesłona nie czuję smaków zapachów nie słyszę dźwięków kolory i kształty są zamazane rozmyte   nocami ubywa mnie niczym śniegu lub ognia zależy co wybierzesz jestem daleko o wiele wierszy nienapisanych jeszcze a może już nigdy   nie wiem czego się chwycić spadając w dół górskiej rzeki spadając spadając   spadając   kiedyś może zechcesz rozplątać te wszystkie supły i będzie jak dawniej na zawsze    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...