temu co go wstrzymał - na zdrowie

[Messalin_Nagietka]

uznany za bezruch, miodny nieba skrawek
jesiennym dogmatom kuksańca szykuje,
bo jakąż mieć można w udrętwieniu sławę,
jak znosić stwierdzenie, żeś słup – to ujmuje
i ponosi, wzdryga, na oblicze złote
wstrzymane na wieki ziemi kołoplotem,

stąd w pośpiechu chyląc lica w nieboskłony
filtruje fontanny, energii zbywając,
wprzód z żółci, czerwieni, do brązu, na strony
plam wezbrał przytomny, że ziemską ofiarą,
jak liść z drzewa zrywa nawietrzna niecnota
z wnętrzności buchnęła mu strzała pozłota,

a na ziemi plucha, chmurzyska gęstnieją
i z pszczelim frasunkiem słońca żar jak nektar
znoszą wśród wilgoci, z chłodem wiatru siejąc
pod postacią rosy, gdzie złorzeczność wszelka
wstrzymana na wieki aby ziemi ogół
mógł porą jesieni pić skwarnego miodu.

[Jan Polski]

"a na ziemi plucha, chmurzyska gęstnieją
i z pszczelim frasunkiem słońca żar jak nektar
znoszą wśród wilgoci, z chłodem wiatru siejąc
pod postacią rosy, gdzie złorzeczność wszelka
wstrzymana na wieki aby ziemi ogół
mógł porą jesieni pić skwarnego miodu."

- jakby Litwą - Ojczyzną powiało :)

Pozdrawiam - Jan P.

ps."ku brązu" - do brązu (ku brązowi)

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

rzeczywiście zapachniało - dzięki za podpowiedź - co do brązu - poprawiłem - zapewne naleciałości plemienne zaistniały
MN