Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

H.Lecter, M. Krzywak, JacekSojan, jacekdudek, janusz pyzinski, mały dzielny toster, Agata Lebek, BARBARA JANAS i setki podobnych... z tego nurtu sztuki dla słowa. To nie żadna sztuka pisać, co ślina na język przyniesie? Bez żadnego składu i ładu? Pismaki, którzy się uważają za Bóg wie kogo? Znawcy Czego? Wybujałych metafor, cytatów wyjętych z książek.itd. itp. To wy? jesteście bez interpunkcyjnymi grafomanami... tymi, którzy mienią się poetami, ale nimi nie są? i nie będą? Bo proza daleka jest do prawdziwej sztuki rymowania i prawdziwej czystej poezji. Gdyż bez tego i ogólnej formy przyjętej w poezji, takie bazgranie... nigdy nie było i nie będzie poezją? Jeśli to jest inny nurt bazgrania. Proszę zrobić osobny dział dla prozaików, a nie pisać tutaj sztuczną naciąganą tandetę. To jest za łatwe, zbyt proste, że nawet dziecko potrafi takie farmazony napisać. Oczywiście jedynie za to odpowiedzialny jest Admin tego forum. A ten powinien być neutralny, a nie robić jeszcze jakieś trudności. Przecież to punktowanie jest chore? Komu na tym tak zależy? Do czego to zmierza?

Opublikowano

dodaj do listy Różewicza, Herberta, Miłosza, Zagajewskiego itd. itd.
nie porównuję ich do wcześniej wymienionych, ale
Twoje pojmowanie poezji czystej jest tak absurdalne
że mogę je jedynie skwitować zdaniem:
Boże co za brednie

P.S.
Dział dla prozaików już jest

Opublikowano

M. Krzywak;
To pański punkt widzenia.
Inteligencja to nie wszystko?
Ważniejsze jest doświadczenie.
A tak na marginesie: W sztuce po za talentem
potrzebna jest nieludzka cierpliwość.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




słusznie!
- a że wykazujemy nieludzką cierpliwość to widać, pozwalając Panu na głos; ujadaj Pan sobie ile wlezie, zawsze to lepszej jakości niż pańskie zonedy!
pozdrowienia z Olimpu!
J.S

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    •   24 czerwca 2023

       

        Przeżyłam. Myślałam, że umrę, ale przeżyłam. Gdyby mama nie trzymała mnie za rękę, byłabym pewna, że już jestem martwa.

        Kiedy ratownicy weszli do domu, wszystko wydawało się snem. Głosy się rozlewały. Z ledwością podnosiłam powieki. Czułam spalony szpinak, który gotowałam chwilę wcześniej. Pytali mnie, co brałam. Nie byłam w stanie im powiedzieć. Język mi spuchł, a ciało zesztywniało. Na noszach znosili mnie do karetki. To był trzeci raz, jak jechałam karetką, ale pierwszy na sygnałach.

        Na SORze odzyskałam mowę. 

        - Fenibut - powiedziałam lekarzom.

        Do tej pory mnie trochę bawi, że musiałam im tłumaczyć, co to jest. Znalazłam to gdzieś w internecie. Pisali, że to sowiecki lek uspokajający, neuroprzekaźnik receptorów GABA. Miał działać jak pregabalina. UWIELBIAM pregabalinę. To prawie jak alkohol, ale jest lepsza. Nie chodzi się po niej na skos i nie sepleni jak kaleka.  

        Chyba powinnam się przedstawić. Cześć, jestem Laura, a to jest mój dziennik. Mam dwadzieścia lat i jedyne osiągnięcie na moim koncie to wygranie konkursu recytatorskiego w pierwszej klasie liceum. Jestem ćpunką. Ale nie taką zwykłą, co bierze wszystko jak leci. Nie, ja lubię wiedzieć. O wszystkim, co biorę, czytam. Wiem, jak co działa, z czego jest zbudowane i jakie są konsekwencje ćpania tego. To ważna wiedza, gdyby coś poszło nie tak (wczoraj poszło k o s m i c z n i e źle). Szkoda, że nigdy nie byłam dobra z chemii. Tak to bym poszła na studia. Może w przyszłości stałabym się drugą Lori Arnold albo Walterem White’em. W sumie mogłabym iść na ASP, tyle że ciotki mi powtarzały, że po tym to tylko malowanie portretów na Krupówkach.

        Nie wiem, czy ktokolwiek poza mną przeczyta ten dziennik, ale jeśli tak - niech uczy się na moich błędach. Narkotyki to ścierwo, a ja zrozumiałam to za późno. Teraz leżę w psychiatryku i wątpię, że szybko mnie wypuszczą. 

        Zadomowiłam się na oddziale. Nie jest najgorzej. Pielęgniarki są miłe, uśmiechają się do mnie, kiedy przychodzę po papierosa. Nie możemy ich trzymać przy sobie, wydzielają nam po jednym co godzinę i to jest najbardziej przejebane. Jedzenie też mają dobre, nie to, co na innych oddziałach. Kiedy leżałam na nefrologii, dawali same pomyje.

        Miałam w planach przespać cały pobyt tutaj i obudzić się, gdy odejdą głody. Staram się nie myśleć o kreskach i blantach, ale one same do mnie przychodzą. I Dawid nie pomaga. Jeszcze trzy dni temu piliśmy razem wódkę, a teraz jest tu razem ze mną, bo pomieszał perazynę z alkoholem i fetą. Twierdzi, że ledwo go odratowali, ale ja wiem, że buja. Mógł co najwyżej dostać niewydolności wątroby. A zamknęli go, bo jest po prostu pieprznięty.

        Przed chwilą wołali na leki. Teraz papieros. Dają mi te same tabletki, co przepisał mi psychiatra, tylko dawkę zwiększyli. Przyjmuję to z ulgą, bo będzie się lepiej spało. 

        Kończy się pierwszy dzień mojej trzeźwości. To przerażające. Odkąd pamiętam, jestem na haju. Zawsze załatwię sobie pieniądze. Jeśli nie biorę od mamy, to daje mi babcia. Do tej pory nie wiedziały, na co wydaję. Żle, że się dowiedziały. Nie, nie mogę tak myśleć. Przecież chcę z tego wyjść. Kurwa, Laura, tak będzie dla ciebie lepiej, zrozum to wreszcie!

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...