Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



i zaskoczone, że wokół pęka co chwila, powietrzna bąbelka
i robi sobie nieustanne bul, bul, bul to mrowie gazowych kul
i sama dama nie wie jak i skąd girlandy podwodnych bomb
i ja też mam wesoły odczyt przez wstrząs powabny w głąb



Pozdrawiam :))))))))))))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



i zaskoczone, że wokół pęka co chwila, powietrzna bąbelka
i robi sobie nieustanne bul, bul, bul to mrowie gazowych kul
i sama dama nie wie jak i skąd girlandy podwodnych bomb
i ja też mam wesoły odczyt przez wstrząs powabny w głąb



Pozdrawiam :))))))))))))
i pędzą bąbelki dużym chaosie tłukąc o brzuszek oczy i nosek
i stopy bioderka i wśród warg cienie o miejsca których tu nie wymienię
i drażniąc mile sprawią moc wrażeń czasem to damy wprawią w ekstazę
i tylko zapytam szanowne panie czemu na buziach mają zmieszanie?

pozdrawiam Jacek
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



i zaskoczone, że wokół pęka co chwila, powietrzna bąbelka
i robi sobie nieustanne bul, bul, bul to mrowie gazowych kul
i sama dama nie wie jak i skąd girlandy podwodnych bomb
i ja też mam wesoły odczyt przez wstrząs powabny w głąb



Pozdrawiam :))))))))))))
i pędzą bąbelki dużym chaosie tłukąc o brzuszek oczy i nosek
i stopy bioderka i wśród warg cienie o miejsca których tu nie wymienię
i drażniąc mile sprawią moc wrażeń czasem to damy wprawią w ekstazę
i tylko zapytam szanowne panie czemu na buziach mają zmieszanie?

pozdrawiam Jacek

a jak dotknie czaru ud ów powietrza trud
a to pęka każdy bąbel i robi się tycia bąbelka
i tylko marzyć może tonąc teraz w wody wirze
i zostaje mu głuche wycie: ech ty, życie, życie
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


takie tam popiardywanie, to wszystko ;)
pozdrawiam
kaśka
masz rację przed wejściem do jacuzzi panie jedzą kapustę
pozdrawiam Jacek
mówisz, wiesz
:D
współczuję ;)
pozdrawiam
kasia :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witaj  - lubię takie wiersze - czyta się je z przyjemnością -                                                                                                         Pzdr.                                                     
    • Witaj - ci co piszą wiersze mają serca które rozumieją co to jest poezja - udany wiersz -                                                                                                                                                       Pzdr.
    • Witaj - tylko pochwalić mi wypada -                                                                     Pzdr.
    • Ta rzeka szumi już tysiąc lat Nad jej brzegiem Spotykają się wszyscy wędrowcy. Wszyscy żyją jej życiem, Śledzą jej toń. Ona wciąż prze naprzód niewzruszona prośbami. Nikt nie wie skąd się wzięła, czy jest wieczna. Czekają aż przeminie. Codziennie palą ogniska grzeją przemarznięte ręce. Codziennie spoglądają na drugi brzeg na którym jest ciągle lato. Tak czekają już tysiąc lat. Mogiły tych co nie dożyli porastają trawą. Wielu próbowało odejść, ale wrócili wszyscy. Kto raz ją ujrzał nie potrafi zapomnieć. Czasami gdy z przeciwnego brzegu powieje wiatr, przyniesie woń ambry, słoneczną poświatę. Kiedy czarowne dźwięki rozbudzą ciszę podnoszą się zarośnięte twarze. W obłąkanych oczach pojawia się uśmiech. Ci co zapomnieli znów pamiętają po co tu przyszli. Co wieczór niebo osnuwa się dymem ciszę zakłóca pieśń ,skarga. Jak wilk do księżyca żali się człowiek. Nad ranem snują się po brzegu. Kopią mogiły tym co odeszli nocą. Spoglądają na tych co właśnie nadchodzą aby przekroczyć rzekę. Nie odradzają ,nie mogą. Nie chcą zostać tu sami. Próbowali zbudować most. Czekaja na pomoc z tamtego brzegu, Czekają na śmierć.  
    • Witaj - Jeśli miłość ma ostatnie słowo – pozwól, Boże, utkać z niej nowe jutro. - piękna prośba - wiersz też na tak -                                                                                                            Pzdr.słonecznie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...