Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

oczy w potrzasku
nie myślą
głowa opada
zasypiają

co widzisz
staje się obrazem
rzeczy które dziś przegapiłeś

kilka czerwonych świateł
i potrąconych kotów
sączy się do krwi
pasując jak ulał

zdążysz tylko zdjąć
prawostronnego buta
z zaciśniętego w pięści gazu

życie w twoich rękach
czasem ogarnia nas wstyd

Opublikowano

smutne, ale prawdziwe to napisanie
po trupach do celu, jakoś mnie nie pasuje,
natomiast wstyd nas ogarnia
i przychodzi w realiach prawdy,
najczęściej, gdy spostrzeżemy się,
że wdepnęliśmy w coś dla zabawy
i zabawę z nas to zrobiło
gorzka puenta

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


pierwsza tragiczna po prostu, a pointa zbyt dosłowna, czyt. nie ma pointy. trochę ciekawiej "w środku", ale zdecydowanie nie Twój, jakiś anemik bez wyrazu. nie tym razem.
pozdrawiam
kasia.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


pierwsza tragiczna po prostu, a pointa zbyt dosłowna, czyt. nie ma pointy. trochę ciekawiej "w środku", ale zdecydowanie nie Twój, jakiś anemik bez wyrazu. nie tym razem.
pozdrawiam
kasia.
Wiec mam nadzieje że następnym razem będzie lepiej:) pozdrawiam serdecznie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • w starym domu gdzie wiatr toczy boje niemowlę śpi a męczy się bardzo nogi mu marzną coś w kącie  skrzypi sny dobudowują sobie bajkę coś dostaje coś mu zabierają kocyk się zsuwa w wody głębiny pusta pierś nie chce dać pożywienia trudno oczy otworzyć coś sięgnąć jeszcze trudniej krzyknąć tak doniośle żeby się odstało to szaleństwo   w końcu z jedynego parapetu na dechami pokrytą podłogę spadł wymęczony wojną kwiatek i rozbił ciszę energią dźwięku ta z niemowlaka głos wydobyła co się połączył z kroplami deszczu rodzic się zerwał i pies kudłaty wespół przybiegli mu na ratunek w ostatniej chwili tuż przed ulewą ktoś zamknął okno ktoś wziął na ręce   nikt nie pochylił się nad doniczką gdzie połamany leżał bohater
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witam - fajnie że wciąga cicho do owego koła - miło że się podoba - dzięki -                                                                                         Pzdr.zadowoleniem. Witaj - miło Czarku że czytałeś  i zostawiłeś komentarz - dziękuję -                                                                                                                     Pzdr.                                                                                                                     
    • @Robert Witold Gorzkowski  lubię  Jego sonety. Ten mnie uwiódł o miłości którą ktoś pogardza nie chce i jednocześnie się dziwi, dlaczego pomimo to ta miłość kocha.   Nie wiem Robert nie wiem, czasem wydaje mi się, że możemy a może tylko mi się wydaje?  Bo dziś tak trochę my ludzie się  "ślizgamy"?    dziękuję
    • @Czarek Płatak Tak, to istota daru przekonywania, świetnie ją uchwyciłeś, dzięki !!
    • @Poet Ka Jorik się uśmiecha, bo on już nic nie musi. My musimy jeszcze wypić za jego zdrowie... :)   Szklanka do połowy. Pij, póki czujesz ten smak. Jutro jest piaskiem.   Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...