Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

o złota nirwano ach witaj kochana
siostrzyczko idiotów co chorzy na miłość
znalazłam cię wreszcie dopadłam zziajana
i mogę już nie być przeminąć

nic nie czuć nie marzyć nie szukać ostoi
zapomnieć że licho płonęło nadzieją
że trzeba coś kupić że warto by goić
jak ja gdzieś to wszystko minęło

o złota nirwano rozewrzyj ramiona
przychodzę z pokorą świąteczna wyrzeczna
ktoś dziś się narodził ktoś inny znów kona
a ty nieprzerwanie dzwoneczna

kaleczna
serdeczna
bezsprzeczna
bez...

Opublikowano

to zakończenie nie bardzo

nirwana, jako swoisty stan ducha( gnoza ) potrzebny jest peelce po trudach miłosnych rozkojarzeń.
co rozumiem w pełni.

ale takie określanie nirwany - kaleczna(!), serdeczna, bezsprzeczna, bez - jest dziwaczne, jak dla mnie.

przemyśl.


pozdrawiam

Opublikowano

Łysy: Dzięki, że wpadłeś. A "Anno" napisałabym jednak wielką literą. Mimo wszystko!

Almare: Miło, że naskrobałeś parę słów:) Nie wklejam tu nieprzemyślanych słów! To nie warsztat;) Serdecznie!

Cezary: Dzięki, bardzo mi miło. Repozdrawiam, Para:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



niekaleczny, serdeczny i bezsprzecznie dobry wiersz... Paro, Parko, Pareńko. Pozdrawiam
Parę, skutecznie wspinającą się na szczyt Olimpu. Widziałem orła cień.

pokora niewiele nirwanie pomoże
szczególnie tym chorym z miłości
chochoł goreje już życiem zziajany
jakby chciał skonać ze złości

a ty nirwano srebrzysto dzwoneczna
na próżno czekasz amoku
tak chyba było już tobie pisane
pomarzyć tylko z doskoku

z oddali
znienacka
z pospiechu

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Jacek_Suchowicz wieloznacznie ale bez pomyłki one to kwiaty myśli wspomnienia kobiety one?!
    • @Tymczasem Pamiętam czasy, gdy nie było internetu. Książki, czasopisma, gazety dalej istnieją, lecz komputeryzacja opanowała cały świat. W ubiegłym stuleciu publikowanie swoich wierszy dla szerszej publiczności nie było czymś łatwym. Swoje pisanie trzeba było wysyłać przez pocztę i czekać cierpliwie na jakąkolwiek odpowiedź.  Wiersze były ocenianie przez, wierzę, że fachowców w dziedzinie literatury i wybrane przez nich wiersze zamieszczane były w różnych periodykach.  Wyróżnieni autorzy otrzymywali nawet nagrody w postaci małej kwoty pieniężnej. Inne czasy, inne zasady. Ogólnoświatowy dostęp do internetu zmienił wszystko i przyspieszył komunikację międzyludzka w dotąd niespotykanych możliwościach.  Oczywiste jest to, że opublikowanie swojej książki lub tomiku wierszy w wersji papierowej dalej pozostaje dużym wyróżnieniem dla pracy danego autora.   Myślę, że brak weny, natchnienia to normalny stan rzeczy po prostu na wszystko jest czas i jak to się po polsku mówi co za dużo to nie zdrowo. Wiem, że żyjemy w świecie, który pędzi do przodu na przysłowiowe złamanie karku lecz każda twórczość spełni swoje zadanie, gdy będzie przemyślana i miała czas na dojrzewanie. Pozdrawiam serdecznie.  
    • Tęsknie za miejscami - za ciepłymi i zimnymi sferami, Tęsknie za momentami - za tymi lepszymi i gorszymi, Tęsknie za uczuciami - mocniejszymi i słabszymi, Za tą chwilą pewnie też będę tęsknić, Tęsknie za wszystkim, Ale czy to że Tęsknie za wszystkim nie znaczy że za niczym nie Tęsknie?
    • Prawda boli  Tak jak dotyk    Lodowatych rąk    A słodkie słowa  O miłości    I namiętności    Odbijają się  Echem pośród  Czterech ścian    Trafiają w próżnię    A po drugiej stronie  Jest tylko nicość    Żegnam okrutny świat!  
    • Za ryby złote, to łzy by raz.      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...