Zapomnieli, Zapomnieli....

[Lidia_Banaś]

Zajęci swym życiem,
zapomnieli skąd pochodzą,
gdzie ich korzenie,
gdzie więzi się łączą

Zapomnieli o sobie

Miłość zniknęła w dali
Czas przepalił mocny sznur pozłacany

Pierwsze zapaliła się nić prawdy,
potem zaufanie...
Legły w gruzach
wartości tak wieczne i słuszne

Słowa prawdy zostały zastąpione
słodkimi kłamstewkami
nie przetrwały próby czasu..

Lojalność poszła w ślad
za prawdomównością i ufnością

Nie można pomimo tego polec
na polnej mogile
gdzie był ich rodzinny dom

Teraz - Razem a jednak osobno
cieszą się egoistycznie
swoimi chwilami błogiego szczęścia
które za chwilę odejdzie
i ustąpi miejsca cierpieniom

Brak pokory, duma
zniweczyła szansę na ciepły dom
Słowa które zbyt bolały
unicestwiły coś pozornie ogniotrwałego

bo zajęci swoim Ja
zapomnieli o istnieniu My

[bestia be]

całość się podoba wartościowy wiersz

szacuneczek

be