Durnowata

[Anna_Para]

Wiersz można przeczytać w książce:

Jolanta Zarębska, Śpiewam i milczę, Miniatura, Kraków 2012, ISBN 978-83-7606-401-7

Cieplutko pozdrawiam,

Para:)

[andrius]

łade smeiszne podnosni na duchu ;]

[Baba_Izba]

inny niż wszystkie, z przyjemnością przeczytałam,
ciekawy wiersz, świetnie ujęta w nim babcia!
Serdecznie pozdrawiam
- baba

[grazyna k]

Alez zrobiłaś mi radochę..Tajojku:)) cieplutko pozdrawiam Tajojka :)))

[Magda_Tara]

:O
jeeeeeeeeezuuuuuuuuu
najcudniejszy wiersz ze wszystkich, jakie czytałam w życiu.
Aniu, Aniu, Aniu.

nie będę już pisać
dziękuję za to cudo
:*
Tara na wieki

[kasiaballou]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

fajne :)

pozdrawiam
kaśka.

[Anna_Para]

Andrius, dzięki za spontan:) Bardzo mi miło! Pozdrawiam, cieplutko, Para:)

[Anna_Para]

Dzięki Babo! Bo babcia nie jest tu postacią fikcyjną, reszta - i owszem:) Cieplutko, Para:)

[Anna_Para]

Grażynko, dzięki serdeczne, cała przyjemność po mojej stronie! Fajnie mieć kresowiaków w rodzie:) Cieplutko, Para

[Anna_Para]

Taruniu! To nie taaak! To najcudniejszy komentarz, jaki w życiu czytałam. Kochana mojaaaa!;)))) Cieplutko, Para

[Anna_Para]

Ballou, chytrusko, napisz coś więcej na drugi raz:) A, jak chcesz;) Cieplutko dziękuję, Para

[krzysztof marek]

Aniu, nie wiem ale wydaje mi się że już zamieszczałaś ten wiersz na orgu, chyba w bezlimiciu, bo taki znajomy klimat i treść, ale może się mylę...
wiersz jak najbardziej przepiękny... heh, cudne to spojrzenie z góry na "skradnięcie" serca :) a puenta rzekłbym mistrzowska!
pozdrawiam cieplutko :))))

[Anna_Para]

Ten wiersz Krzysiu to nówka nieśmigana! Powstał z datą zamieszczenia tu. Przyśniła mi się babunia moja kochana, kresowianka spod Tarnopola! Rozmawiałyśmy sobie w tym śnie;) Dzięki śliczne! Pozdrawiam cieplutko, Para:)

[krzysztof marek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

he he :) moja babcia też spod Tarnopola! oj co ja się nasłuchałem swojego czasu jej opowieści o tamtych stronach. a różne były i zdarzenia i okoliczności... pięknie Aniu!

[zdrojek]

Malutka nie zdaje sobie sprawy jakie szczęście ją spotkało, jak to mówią w okolicy, chociaż z drugiej strony może sobie zdawać aż za bardzo. Nie wiadomo które z wyjść jest lepsze. Wątek babci jako matki poczynań i kierowniczki posunięć podoba mi się. Fajno.
Pozdrawiam.

[Anna_Para]

Krzysiu: Oj, przeszli oni tam swoje! Powrócili z Syberii nieźle poturbowani, ale z taką mądrością o życiu...I mówią do mnie z zaświatów! Bogu dziękuję, że ich słyszę! Dzięki cieplutkie, Para;)

[Anna_Para]

Zdrojku: serdeczności! Malutka, co nie znaczy, że "młodziutka" zdaje sobie sprawę! Ale nie o to chodzi! Cenne jest, że podoba się ten wiersz;) Cieplutko, Para