Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W lokalnej gazecie doniosła
szczupła kronika kulturalna
o napływie powodzi projektów
chyba przez pomyłkę zamieściła notatkę
o niepożądanej kolizji tramwajów.

Ze zwartych kolumn patriotycznej prozy
okopanych na strategicznych pozycjach pierwszych stron
wyzierająca partyjna troska o lepsze jutro
wdzięcząc się zakrywa wstydliwie oczy
by nie patrzeć na prężną kronikę kryminalną
konkurującą z kroniką wypadków
tragicznych i miłosnych.

W lokalnej prasie
w miażdżącej większości przypadków
kultura ma się dobrze
odpoczywając w sąsiedztwie chłodnych
oszczędnych w treści nekrologów
bo ostatnie słowo pozostawiono kulturze fizycznej.

Opublikowano

Autopsja prowincjonalna

lokalna gazeta
szczupła kronika

o napływie powodzi projektów
chyba przez pomyłkę zamieściła notatkę
o niepożądanej kolizji tramwajów.

------------- to fajne

zwarte kolumny
patriotyczna proza
strategiczne pozycje
pierwsze strony
wyzierająca partyjna troska
lepsze jutro

wdzięcząc się zakrywa wstydliwie oczy
by nie patrzeć na prężną kronikę kryminalną
konkurującą z kroniką wypadków
tragicznych i miłosnych.
------------ :)


lokalna prasa
miażdżąca większość

kultura ma się dobrze
odpoczywając w sąsiedztwie chłodnych
oszczędnych w treści nekrologów
bo ostatnie słowo pozostawiono kulturze fizycznej.

------------- konkluzja w tym potoku ginie marnie.

proponuję bardziej panować nad językiem.
póki co nie jest to poezja zaawansowana, mimo całkiem zgrabnego zamysłu

Pozdrawiam
/b

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Tak bo cóż innego nam pozostało. Człowiek całe życie z piórem w dłoni teraz już częściej ze smartfonem i ten potok myśli aż żal go wypuszczać a w moim przypadku myśli stare jak świat. Ostatnio byłem na wieczorze literackim młodych poetów uczestniczyłem po deklamacjach w spontanicznej dyskusji i choć wszyscy posługiwali się językiem polskim ja nic z tego nie rozumiałem co oni mówili a i tematy były dla mnie miałkie. Oni choć nie zaprzeczę z uwagą mnie słuchali to czułem się jak zgniły owoc jak kamień przez Boga rzucony na szaniec jak starzec co przemawia jeszcze w zaangażowaniu a nie widzi że sala jest już pusta. Poza przyjętymi ramami poza teraźniejszymi nurtami. Więc twój wiersz może wcale satyrą nie jest a chęcią życia w młodszych świecie? przewrotną namiętnością bycia uniwersalnym i niezapomnianym? Rozpaczliwą próbą dokonania jeszcze czegoś wielkiego. Przeczytałem ostatnio przerażającą jak dla mnie informację. Firma wynalazła okulary które pozwalają na ulicy zidentyfikować osobę i przeczytać wszystko co ta osoba zamieściła w sieci?! Porażający wynalazek i to dopiero jest groteska.  Coraz bardziej mi się nie chce niż chce. Coraz częściej mogę powiedzieć że wiele bym jeszcze zdziałał gdyby zamienić miejscami chęci z wypaleniem. Dlatego wolę bardziej czytać niż publikować a jeśli już to w taki sposób że nikt nie będzie miał wątpliwości z kim ma do czynienia. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Zajmująco w Twoim wierszu i ładna puenta.. Pozdrawiam serdecznie.
    • Akty, Rokito, kot i korytka   Akty, Roksano! Do nas korytka
    • A Kresilas sanie chce. I nassali serka.
    • @Gosława  Reniu, Twoje wiersze  do głos z innych przestrzeni niby do nich daleko, a jednak blisko. Pozdrawiam serdecznie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...