Przerwa w życiu

[Pani K.]

Odnajdę się wśród śladów stóp
obmytych deszczem tamtych dni
i pójdę tam, gdzie słyszę głos,
gdzie dźwięczy pieśń
jutrzejszych snów.
Postawię chwiejnie pierwszy krok,
i choć przeciwko sobie
i przeciw kamieniom,
za sobą spalę przeszłe zło.
Ten most dnia wczorajszego.

Odnajdę się wśród śladów stóp,
wśród cieni i bezcieni,
wśród sennych dróg
i mokrych dni.
Wśród swego półistnienia.
Rozwiążę węzeł własnych rąk
związanych beznadzieją
dla kilku sekund,
mgnienia chwil.
Minuty ocalenia.

[cezary_dacyszyn]

Dostojnie , dojrzale , do słusznej refleksji ... W jednym tylko momencie :

i choć przeciwko sobie
i przeciw kamieniom,

... zrezygnowałbym z " przeciw " przed " kamieniom " ...

[kuba skawa]

dla kilku sekund,
mgnienia chwil.
Minuty ocalenia.

Autorko brzmi to może efektownie i "poetycko" ale jest sztuczne i bez sensu.
To tak jakby spadać z dziesiątego piętra i na wysokości piątego cieszyć się, że to jeszcze tak daleko ;)

[Pan_Biały]

rozpoetyzowany wiersz przez co mało wiarygodny
pozdrawiam
r