Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zbuntowana

bestia be
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

bestia be

bestia be

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witaj Jadwigo miło Cię widzieć, dziekuję za tak miły komentarz, kim będzie ostatnia?
Sam nie wiem jednak może będę nosił różowe okulary:):):):), więc pewnie każda będzie urocza:):):):)

szacuneczek

be
Jolanta_S.

Jolanta_S.

Opublikowano
Opublikowano

fajny tekst i skłania do refleksji...

mi to ta ostatnia z kosą tuż przed oczyma wyrosła,
Bestio właściwie to czemu ONA, ja tam wolałabym by mnie ostatni całował ON - mężczyza, a nie jakaś tam starucha ;)))


a ostatni może też być rogaty...
no to zakręci ogonem i w kominku zawsze będzie płomyk, nastrojowo, ciepełko ;))

pozdrawiam serdecznie - Jola

bestia be

bestia be

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witaj Jolu za wyczerpujący komentarz , lecz aby z Tobą polemizować napiszę tak:

,,Motto kobiet"
Szatan nie jest straszny,
gdyż jest ogoniasty:):):):):):) jednak ja piszę o ostatniej kochance, jaka będzie?

dziekuję za odwiedziny i komentarz,ba Ty napisz o ostatnim kochanku:):):)

szacuneczek

be
Baba_Izba

Baba_Izba

Opublikowano
Opublikowano

Znów interesujący wiersz, zatrzymuje na dłużej,
podoba mi się! Przedostatnia - zaprosi do białego tanga,
a ostatnia? Kto wie? To czekanie i niewiadoma, ma
swoje dobre strony!
Serdecznie pozdrawiam
- baba

Jolanta_S.

Jolanta_S.

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witaj Jolu za wyczerpujący komentarz , lecz aby z Tobą polemizować napiszę tak:

,,Motto kobiet"
Szatan nie jest straszny,
gdyż jest ogoniasty:):):):):):) jednak ja piszę o ostatniej kochance, jaka będzie?

dziekuję za odwiedziny i komentarz,ba Ty napisz o ostatnim kochanku:):):)

szacuneczek

be
jasne już możesz czytać :)))

kolorowych snów - Jola
bestia be

bestia be

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Ależ ci się trafił temat, bestyjo. Ostatnio zaskakujesz mnie swoimi przeżyciami i wierszami:) Pozdrawiam.

witaj Stokrotko, jak ,,zaskakujesz" takie słowo cieszy, że to nie monotonia twórcza:):):):)

dziękuję za wizytę i miły komentarz

szacuneczek

be
bestia be

bestia be

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witaj Jolu za wyczerpujący komentarz , lecz aby z Tobą polemizować napiszę tak:

,,Motto kobiet"
Szatan nie jest straszny,
gdyż jest ogoniasty:):):):):):) jednak ja piszę o ostatniej kochance, jaka będzie?

dziekuję za odwiedziny i komentarz,ba Ty napisz o ostatnim kochanku:):):)

szacuneczek

be
jasne już możesz czytać :)))

kolorowych snów - Jola

Witaj Jolu szybko piszesz , a poczytam zresztą lubię Twoje wiersza maja wewnętrzny urok

szacuneczek

be

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • finch
      karolina

      Przez finch · Opublikowano

      w rodzinie była ostatnią na którą spojrzeli święci pojawiła się w 1999 roku jako chora psychicznie dwunastolatka pisząca pamiętnik kiedy miała szesnaście lat filmowałem jak wyciąga gumę z majtek i zbiera sobie przed lustrem włosy w długi emocjonalny kitek w hotelu miracle wyciąga ze ściany suszarkę i uruchamia ekspres do kawy potem wychodzi do lekarza wyciąga ołówek i pisze na drzwiach closed wyraźnie mówi do portiera że nie wróci już na noc bo lekarz ma edytor tekstu na tym kończy się scena w budynku karolina przechodzi przed napisem don't walk uśmiecha się macha ręką w kadrze widać też psa i smutnego mężczyznę który patrzy na bose łapy psa karolina powoli przechodzi coś mówi do mężczyzny który wyciąga rękę próbując złapać ją za śmieszny kitek wtedy powietrze pęka jak grafit w źle zatemperowanym ołówku
    • Poet Ka
      ulewa

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      ulewa   o deszczu z  użyciem  szumiących Staff pisał    miarowy i równy tak szemrał kroplami    Twój - chlusty i cięcia z ukosa tak obmył   dał życie
    • Witalisa
      WYBIEG

      Przez Witalisa · Opublikowano

      Koniec zwiedzania na dziś on orang hutan i ja istota dua kaki spojrzeliśmy sobie w twarz   Almayer's Folly biały człowiek i opium jego dom w dżungli   Dwóch procent w genomie brak by w łóżku leżeć na wznak  
    • Kasjopeja.
      Melodia

      Przez Kasjopeja. · Opublikowano

      I choćbyśmy grały te same akordy, zawsze będzie pół tonu różnicy. Może moje pianino jest rozstrojone, a może Ty nie grasz dla mnie, kiedy ja komponuję jedynie dla ciebie.
    • Michał Pawica
      Hamlet - monolog

      Przez Michał Pawica · Opublikowano

      Być albo nie być – kwestia najważniejsza: Czy szlachetniejszym jest cierpliwie znosić Strzały i pociski straszliwego losu, Czy też za broń chwycić przeciw smutków morzu I, stając w szranki, im kres położyć? Umrzeć – śnić; Nic więcej: snem światu ogłosić, że kładziemy koniec Serca rozterkom albo życia ciosom, Które ciało niesie: oto jest spełnienie, Którego wszech winien żądać. Umrzeć – spać; Śnić nawet może... – Lecz niepewność drąży: W tym śnie zatraty, jakie sny nadejdą, Gdy zrzucimy z siebie powłokę śmiertelną? Czasu na namysł nam trzeba – oto ów szacunek, Co czyni z bytu długiego – nieszczęście: Bo czemu cierpieć nam czasu bicze i obelgi, Ciemiężcy razy, ludzi dumnych wzgardę, Ból niespełnionej miłości, z praw kpinę, Urzędów bezwstydne, zuchwałe szyderstwa, Które cierpliwi od niegodnych znoszą, Jeślibyśmy wreszcie spokój mogli znaleźć W ostrzu sztyletu? Kto znosiłby trudy, Znoił się i pocił pod życia ciężarem, Gdyby nie lęk przed tym, co ze śmiercią przyjdzie – Niezbadanym krajem, z którego porządków Żaden człek nie wraca – ono mrozi zamysł, Sprawia, że dorzeczniej nam znieść takie ciosy, Niż zbiec ku innym, których wciąż nie znamy? To ta świadomość nas czyni tchórzami, To tak radosny rumieniec zamiarów Skrywa chorobliwy, blady nalot myśli, A przedsięwzięcia wiekopomnej miary Zmieniają nurtu bieg pod tym naporem I zrzekają się prawa do miana - działania. Km

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...