Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Aniu powtórzę za "W".
Twój wiersz - pełen zachwyt ode mnie !!!
po prostu niesamowite było wyobrazić sobie wiersz dosłownie, wers po wersie. próbowałem wielokrotnie, piękne obrazy... a puenta wzrusza prostotą i pewnością. oto jestem
i podoba mi się niesamowicie interpretacja Magdy! cóż... jak dobry wiersz, to niesamowita interpretacja!!!
pozdrawiam cieplutko Aniu :)

Opublikowano

nie lubię takiego przepychu fantazjowania
za kosmiczny dla mnie / a nieudany Twój moim zdaniem
nieudany pod względem rozpieszczania swoim przekazem
ale odbiorców jest więcej :) przede mną powędrowali za nim
a wiem że moją opinią się nie przejmiesz i dobrze :)
masz o wiele lepsze ale odskocznie jak najbardziej wskazane :) bo dają wodzę wyobraźni ;)


pozdrawiam t/

Opublikowano

zwierzęta...
ptaki...
drzewa...
kwiaty...
róże...
ona...

Bardzo nieładna wyliczanka, stwarzająca wrażenie pretekstu do epatowania obrazami.
Całość przerysowana, koturnowa, wykrzyczana.
Dla siebie, zabieram tyle :

nagłe zdumienie
z żebra z gliny i srebrnego pyłu
oto jestem

:)

Opublikowano

podążam za innym do Ciebie...z warsztatu / dopowiem tylko, że w tym fantastycznym obrazie (być może nieco, sorki Aniu, przegadanym) nadal dla siebie odkrywam drugie dno sprytnie połączone z pierwszym (zewnętrznym) / one precyzyjnie się zazębiają / ale jak? zostawię to do własnej wiadomości :)
:):)
serdecznie pozdrawiam -
Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • 65. Tunel (narrator: Agrianin)   1.   Tunel wąski, pełzniemy w głąb brzucha ziemi.   2.   Nie widać końca, tylko plecy tego, który też się boi.   3.   Ktoś modli się szeptem. Jakby bał się, że bogowie usłyszą.   4.   Wychodzimy z jamy jak duchy głodne powietrza.   5.   Nagły cios — i wszystko, co ludzkie, pękło.   6.   Ciała splątane — żelazo kąsa, nie pytając o imię.   7.   Pierwszy miał brodę i pierścień – ugryzł mi dłoń, urwałem mu nos.   8.   Drugi był chłopcem strzelił raz, potem płakał – umarł na kolanach.   9.   Nad nami słońce — sędzia, którego nic nie obchodzi.   10.   Drzwi pękły z trzaskiem  – za nimi stare kobiety i dziecko z fletem.   11.   Nóż szukał drogi, ja tylko mu ufałem.   12.   Ogień miał kolor naszych płaszczów – tak paliliśmy dom po domu.   13.   Przez popiół szedłem, jakby to była dolina w moich górach.   14.   Ktoś krzyknął „dosyć!”. Za późno. To słowo przyszło za późno.   15.   Ciała na dziedzińcu. Jedno z twarzą jak moja.   16.   Przeżyłem — ale tam, pod ziemią, zostałem.   cdn.
    • @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję za życzliwe słowo. Pozdrawiam.
    • @Clavisa Poezja z psychologią tworzą dobraną parę  :) Pozdrawiam. 
    • @Berenika97 @wiedźma @Nata_KrukW islandzki krajobraz, można włożyć bardzo wiele historyjek kosmiczno-ziemskich ...:) Dziękuję bardzo za komentarze, pozdrawiam. 
    • @mali   bardzo dziękuję za piękny koment:)         @Nata_Kruk   to się doczekałem:)   kazałaś mi pisać krócej, to się odważyłem, chociaż dźwięczą mi w uszach słowa wójta z Rancza: "swędzi was pióro redaktorze..".   dziękuję Nata.   Twoje nauki nie poszły dzisiaj w las:)       @violetta   dziękuję:)   poszedłam na skróty:)         @Poet Ka   "piękne"    to jak strzał z karabinu tyle, że płatkami róży a nie śmiercionośną kulą.   dziękuję:)       @Berenika97   Nika.   Ciebie zaskoczyć to dla mnie przyjemność:)   bardzo dziękuję za ciepłe słowa:)   i w ogóle za wszystko:)   pięknego dnia:)   albo roku całego:)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...