Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

kochamy się wzorowo
nie zaprzeczaj faktom -
dwa razy na dzień

seksapil pamięciowy z lukrem fantazji
co rano rozbudza pośpieszne klikanie
rozkosznie łączy

nasz lekkostrawny obiad
zawsze wstrzemięźliwy
pod strażą hartowanej woli
powstrzymuje sygnałem
kalorie na wieczór

zazwyczaj menu uciech
urozmaica szaleństwo
w kreskach i kropkach
pomysłowe emotikonki
szczytują na dobranoc

w popiele usypiamy
nasycenie ekologiczne bez iskry

nie odrodzi się
Feniks

Opublikowano

Dla mnie Krysiu to wiersz o niemożności znalezienia kontaktu, porozumienia, nie wszyscy umiemy znaleźć odpowiednią metodę, nie potrafimy rozmawiać w kodzie znaków niby powszechnie znanych! Wiem coś o tym;( Bardzo fajny, bodobalski, jak to u Ciebie:) Cieplutko, Para:)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


trzeba iskrę rozniecić
podniecić i już jestem na początku
wiersza to klikanie nie rozbudza seksapilu

ino ciałko co obok pod kołderką jeszcze
smacznie

potem menu urozmaicone bo jakże
bez niego takie skórki spragnione
znaki na komórkowym rozkoszy niebie
łaskoczą podniebienie

a w wieczoru ciszy
już milczę bo jeszcze mnie usłyszy
z popiołów powstanie...

Krysieńko :))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Cieszę się Zbyszku, że podzielasz zadanie przedmówcy.
"Dodam tylko", że...nie wystarczą dobre chęci, musi być ISKRA :)
Humor... hmm, czasem można śmiać się przez łzy...
Dziękuję.
:):)
Serdecznie pozdrawiam i życzę dobrego humoru (bez łez) -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Krzysiu, jesteś kolejnym "zgodnym" z panami :) dziękuję :)
"nasycenie ekologiczne" - zdrowe, nie "zaśmieca środowiska" czyli bez ...ewentualnych konsekwencji...owej iskry i Feniksa...tylko śmiać się lub ...kląć
:):)
serdecznie i ciepło -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


miło mi Jacku, że czytanie sprawiło Ci przyjemność :)
nie wiem, co na to peelka, ale ...któż odgadnie, co w sercu kobiety?
dziękuję
:):)
serdecznie pozdrawiam -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Ciekawa interpretacja. Oczywiście, że to, co piszesz jest prawdą, ale...są jeszcze trudniejsze sytuacje, gdy ludzie nie mogą lub nie chcą...prosto w oczy po ludzku porozmawiać, tylko uciekają się do kodów, znaków, które stwarzają dodatkowe nieporozumienia.
Samo życie!
Cieszę się, że "podobalski". Dziękuję Aniu.
:):)
Cieplutko -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


trzeba iskrę rozniecić
podniecić i już jestem na początku
wiersza to klikanie nie rozbudza seksapilu

ino ciałko co obok pod kołderką jeszcze
smacznie

potem menu urozmaicone bo jakże
bez niego takie skórki spragnione
znaki na komórkowym rozkoszy niebie
łaskoczą podniebienie

a w wieczoru ciszy
już milczę bo jeszcze mnie usłyszy
z popiołów powstanie...

Krysieńko :))
Witaj Joluś :)
Dzięki za wymowny wierszowany koment.
Hmm...jednak kobieta kobietę...tez czasem rozumie :)
:):)
Serdeczności na niedzielę i ISKRY,
a niech "powstaje" :)
Ciao!
Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   Twój wiersz wygląda niepozornie, ale pod powierzchnią dzieje się sporo.   podmiot niby "jest w środku” a jednak patrzy przez szybę  i to jest klucz!   jestesmy w świecie, ale zawsze trochę oddzieleni, jakby przez filtr własnej świadomosci.   dlatego ludzie stają się " przezroczyści”, a kontakt z drugim człowiekiem okazuje się czymś trudnym, niemal niemożliwym.   cukierenka z francuskimi wstawkami.   ale nie do końca prawdziwa.   pod spodem kryje się zwyczajność i funkcjonalność  co tworzy subtelny dysonans .    jest tutaj cichy paradoks.   brak głębszego kontaktu, rozproszenie, a jednocześnie drobna zgoda na rzeczywistość .   bez patosu, raczej w duchu spokojnego przyjęcia tego, co jest.   jest tu sporo finezji.   nie nazywasz napięć wprost   tylko pozwalasz im wybrzmieć między obrazami.   operujesz znakami filozoficznymi.   jest tutaj Jean Baudrillard, jest Edmund Husserl, i jest Alberta Camus.   przez te filozoficzne znaczenia nadałaś wierszowi głębi.     żeby Twój wiersz porządnie opisać potrzebny jest esej:)    
    • @Poet Ka   droga Poetko:)   mam wrażenie jakbyśmy się oboje odnajdywali w innych rejestrach rzeczywistości.   Ty widzisz rytm.   a mnie właśnie chodzi o rozpad rytmu.   chciałem osiągnąć efekt ciągłego naporu, jak fala, która nie ma wyraźnego taktu, tylko się rozbija.   chodziło mi o ukazanie endorfin w tańcu staccato w rezedrganych ciałach.   i kiedy cokolwiek podniesione przyciąganiem księżyca morze dotyka ich stóp.......     a Twoje  "zakłopotanie odbiorcy”    tak bo ten wiersz jest fizyczny do granicy dyskomfortu.   bo to nie jest erotyka  "literacka” -  to jest zderzenie prawie przemoc, prawie walka o przetrwanie.     bardzo sobie cenię Twoje komentarze:)   za ten - bardzo dziękuję:)     ps.   piszesz: "wiersz udany"!!!   no i tego potężnego wsparcia duchowego dzisiejszej nocy potrzebowałem!!!!!!!!!   caluję rączki:)            
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, historia kołem się toczy, a wrażenie upokojowienia i ucywilizowania relacji międzyludzkich okazuje się tylko złudzeniem. Obawiam się, że ciekawe czasy przed nami. Dziękuję bardzo za komentarz i pozdrawiam :)       Dziękuję serdecznie. Pozdrawiam :)
    • Jestem tym o czym myślę     tęsknoty mają to do siebie gdy je omijam wchodzą w głowę niby dla żartu się panoszą                                                  szukam ratunku w gramofonie                       zlewam muzykę w każdą dziurkę to znaczy sama się przelewa z ucha do ucha za poduszkę dla Marków nocnych są okruszki    ma się rozumieć strzępy nutek albo pół_nuty - księżyc nadgryzł -  chciałam pozlepiać lecz zbyt trudne no i klej zeschły - nie na żarty                 a gdy już spijam senne muzy z mocą narkozy pełni nocy  zwykłym pociągiem znów podążam do blasków świtu - unaocznień      kwiecień, 2026         @Jacek_Suchowicz... Jacku... Twój rymowany komentarz pod poprzednim moim wierszem, stał się przyczynkiem do napisania tego powyżej. Dzięki Ci.. po raz któryś... :)  Dobrej nocy.   po cóż zalewać zmierzch muzyką ubarwi blaskiem nieba błękit i się zapadnie w ciemną nicość aby pokazać świtu piękno (...)        
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...