Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

dziękuję wszystkim komentującym
jeśli powiem że czytając większość wypocin zadałem sobie takie pytanie to się pewno obrazicie
ale nasze teksty winny być ciekawe i trzymać jakiś klimat
może czasem lepiej nic nie pisać jak wpisać, rozpisać, wypisać, napisać, dopisać i czasem przepisać

pozdrawiam i przepraszam Jacek

Opublikowano

tak sobie myślę Jacku, że właśnie dzięki różnorodności da się coś wyróżnić
Często niezauważalna, przez swoją przyziemność, głupota daje lepszy wynik
niż najlepiej skrojone wierszydło.
Ale co ja Ci tu będę z komunałami wyjeżdżał ;))
Poza tym, zgadzam się z jednym - zanim wrzucisz, sprawdź trzy razy... i gdzie wrzucasz
:)
Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


jest w tym "maluchu" wiele istotnego przekazu, bo przecież nie każdy słucha siebie, innych czy dźwięków natury. ludzie dryfują, po tym czymś zwanym życiem, nie rozmawiają, może dlatego, że jest to spowodowane zanikiem aparatu mowy. wiem, że mocno naciągam, ale sami siebie wprowadzamy na minę, coraz mniej mówiąc coś ciekawego, licząc na to, że może ktoś inny zgłosi się do odpowiedzi i zwolni nas od obowiązku zajęcia swojego miejsca w dyskusji czy przekazaniu światu swojego poglądu
dobry wiersz idealny na dyskusję
pozdrawim i najlepszego
r

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Doskonały przekaz a i sposób narracji niebanalny. Łatwo sobie wyobrazić tą w ustach górę lody gdy temperatura na zewnątrz się obniża a chłód otoczenia to najmniejsze nasze zmartwienie. 
    • Tak bo cóż innego nam pozostało. Człowiek całe życie z piórem w dłoni teraz już częściej ze smartfonem i ten potok myśli aż żal go wypuszczać a w moim przypadku myśli stare jak świat. Ostatnio byłem na wieczorze literackim młodych poetów uczestniczyłem po deklamacjach w spontanicznej dyskusji i choć wszyscy posługiwali się językiem polskim ja nic z tego nie rozumiałem co oni mówili a i tematy były dla mnie miałkie. Oni choć nie zaprzeczę z uwagą mnie słuchali to czułem się jak zgniły owoc jak kamień przez Boga rzucony na szaniec jak starzec co przemawia jeszcze w zaangażowaniu a nie widzi że sala jest już pusta. Poza przyjętymi ramami poza teraźniejszymi nurtami. Więc twój wiersz może wcale satyrą nie jest a chęcią życia w młodszych świecie? przewrotną namiętnością bycia uniwersalnym i niezapomnianym? Rozpaczliwą próbą dokonania jeszcze czegoś wielkiego. Przeczytałem ostatnio przerażającą jak dla mnie informację. Firma wynalazła okulary które pozwalają na ulicy zidentyfikować osobę i przeczytać wszystko co ta osoba zamieściła w sieci?! Porażający wynalazek i to dopiero jest groteska.  Coraz bardziej mi się nie chce niż chce. Coraz częściej mogę powiedzieć że wiele bym jeszcze zdziałał gdyby zamienić miejscami chęci z wypaleniem. Dlatego wolę bardziej czytać niż publikować a jeśli już to w taki sposób że nikt nie będzie miał wątpliwości z kim ma do czynienia. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Zajmująco w Twoim wierszu i ładna puenta.. Pozdrawiam serdecznie.
    • Akty, Rokito, kot i korytka   Akty, Roksano! Do nas korytka
    • A Kresilas sanie chce. I nassali serka.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...