Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Czasami powtórki i "udziwnienia" są zamierzone w celu wiadomym tylko autorowi, szczególnie w tego rodzaju liryce, więc sorry...ale za wnikliwe czytanie i uwagi, które zawsze cenię, bardzo dziękuję.
:):)
Serdecznie pozdrawiam -
Krysia
Opublikowano

-Gdzie tu poezja :))?

-To grafomania,
jestem sobie taka sama
jestem sobie pralka Frania :).


-Bidulka. A kto ci to tak?

-Ano mieścina mała,
a ja i ta jedna pani i AAAAA
i jeszcze pan z korbką ,
co tak to nietakt, tak, tak, tak!
Pójdę, pójdę
wnet sama do mycia
lub kąpania.
A na razie to tak...! :).


-Ach no tak. To retorycznie,
a życie pisze się swoim życiem
i tak toczy cyklicznie :))) Hahaha....!

Pozdrowienia dla Krysi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


gdy poczuję uśmiechnięta
zapach pragnień nasycony
pękną wszelkie zwątpień pęta
w sercu nowo odrodzonym

Bolesławie, serdecznie dziękuję
:):)
pozdrawiam ciepło -
Krysia
Opublikowano

Krysiu,
z wrodzonej nieśmiałości nie mogę się czasami połapać w rzeczywistości,
dlatego jestem dopiero teraz,
Twój wiersz niesie mi czas wiosny,
słońca, śpiewu ptaków,
podoba mi się!
pozdrowienia,
jacek.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


nieśmiałość bywa uroczą wiosną
w świeżości natury
wyzwala zielenią ptasie trele
ku słońcu daj się unieść muzie
ponad ziemią

świat okaże się inny
tylko choć raz z góry
spojrzyj mu w oczy
i powiedz odważnie

co czujesz

to w podziękowaniu dla Ciebie Jacku -
:)))
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Jacku, taki zwyczajny po ludzku jest najcudowniejszy
dziękuję także po prostu zwyczajnie
a propos tych symbolicznych to niezwykle proste

klikasz "dwukropek" a potem "nawias"
wychodzi uśmiech :) - oczy i buźka
:-) buźka z nosem
;-( niezadowolenie

no to pobawiliśmy się
i teraz znikam
:):)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • spojrzenie zza lustra  nie znajduje odbicia  chciałoby zajrzeć  do myśli  a tam jak zawsze  remanent    nie pomaga słońce  budzące zeschnięte  konary drzew do życia  wyjmuje liście na światło  jak magik  królika z kapelusza    nie zgaduję skąd się tam wzięły  wszystko wiem   nie mogę sobie  tylko poradzić  z wewnętrznym głosem  podświadomością która chce  pokazać sens  prawdę …   a ja  ja ją mijam …   4.2026 andrew   
    • @Berenika97 Oj nie wiem, to akurat sprawdzone info :)) Mi w wewnętrznej spójności nieco pomaga wracanie do własnej twórczości. Czytam swoje rzeczy, słucham piosenek, chodzę na własną ścianę, zatapiam się w tym. Tak już mam i na tej bazie na ogół wychodzę na nową myśl. Jestem nawet już niezły w odbiór sztuki, ale to autorem jestem bardziej zapalczywym. Ogólnie też różne drogi prowadzą do Rzymu, o ile oczywiście do Rzymu :))
    • @.KOBIETA.   już zapomniałem:)))   wszystkiego dobrego:)
    • @SilentiumAeternum   1. Ten wiersz jest ładnie opakowaną pogadanką dydaktyczną, napisaną aby przekonać odbiorców do określonej tezy, ocenić ich zachowania i podsunąć gotowy, jedyny słuszny sposób percepcji świata. Najpierw opisujesz piękno świata, ale w taki sposób, żeby nikt nie musiał się nad tym zastanowić, po prostu rąbiesz bezdyskusyjne "piękną naturę", "cudownie kolorowe" , tak na wszelki wypadek, żeby wątpliwości żadnych nie było. Na końcu podmiot wyraża coś pomiędzy żalem, a pretensją, że ludzie nie widzą świata tak, jak on, a przecież jak oni tak mogą, a przecież powinni, a przecież to jest brak wdzięczności, miłości, wrażliwości. Ten "kat" na końcu brzmi już tak karykaturalnie, że odbiera utworowi jakąkolwiek perswazyjność. Człowiek (w tym wypadku to synonim słowa "czytelnik") zazwyczaj nie uczy się z cudzych kazań, a buntuje się przeciwko narzucaniu mu oglądu rzeczywistości. Najskuteczniejsza autorefleksja wychodzi zawsze z doświadczenia. Pozwól więc czytelnikowi na rzeczywiste doświadczenie tego, o czym piszesz. Pokaż to obrazami, wywołaj emocje, a nie je narzucaj arbitralnie - wtedy utwór osiągnie swój cel. Wprowadzenie, zawierające opis tego, co widać z okna - to dobry zaczyn (po wyrzuceniu z niego ozdobników). Druga część - jak wspomniałem - niestrawna.   2. Raczej na dobry początek odpuść sobie mowę wiązaną, bo nieporadność techniczna odwraca uwagę od treści.   AH
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...