Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Niby jestem ,ale mnie nie ma

aluna
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

aluna

aluna

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

zażyłością dnia sięgam
po śniadanie w koszyku
lek goni lek wpływa ulga
za oknem piękny krajobraz

każdy płatek śniegu
przylepia się do ust
szyby w prezencie
dobrze że kupiłam

okienko do nieba
tak tylko na dzisiaj
może na nadzieję

Baba_Izba

Baba_Izba

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.....może bez "a"?

To co mi się nasunęło na myśl po przeczytaniu,
poza tym, że miły ten Twój refleksyjny wiersz,
Luna - Aluna.
Serdecznie pozdrawiam
- baba
Grażyna_Kudła

Grażyna_Kudła

Opublikowano
Opublikowano

Aniu
niby mnie nie ma, ale jestem

chciałabym tak widzieć tytuł, z nadzieją jak w puencie
peelka (Autorka), która tak zachwyca się płatkiem śniegu, zdecydowanie jest!
nawet jeśli ten płatek na razie przylepia się tylko do ust szyby, to skończą sie wreszcie te śniadania z koszyka
po drugiej stronie szyby już coraz bliżej do lata, zaczną się inne koszyki z ... pysznościami na piknikach!
tego życzę peelce i nie tylko:)
ślę ciepełko
Grażyna

aluna

aluna

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Jak dobrze mieć wsparcie w Twoim i INNYCH poetów postach!!!
Jak mi źle i dopada mnie dołująca nostalgia czytam po prostu czytam ....wspierające posty!!!
I chociaż znamy się wirtualnie to uważam ,ze wielu nie tylko ja ma wspaniałych przyjaciół,ktorym powierzamy swoje piekące,bolesne sprawy!
Dziękuję!
Jesteś niesamowita ,tak jak i Twoja poezja!
Ania
aluna

aluna

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.....może bez "a"?

To co mi się nasunęło na myśl po przeczytaniu,
poza tym, że miły ten Twój refleksyjny wiersz,
Luna - Aluna.
Serdecznie pozdrawiam
- baba
Miło Cię gościć Droga Babo!
Już pędzę poprawić-masz rację!
Ale wybacz ja to tak ostatnio nieracjonalnie!
Uściskuje!
Ania

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Charismafilos
      Pomnik mojego bólu

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @JuzDawnoUmarlem tego właśnie dziś potrzebowałem, dzięki! :)
    • Charismafilos
      błąd przekładu

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Berenika97 to jako epilog malutki jeszcze dwie kwestie: 1. Ta glina przywiodła mi, nie wiem czy zamierzone ciekawe biblijne skojarzenia: - Biada temu, kto spiera się ze swoim twórcą, dzbanowi spomiędzy dzbanów glinianych!3 Czyż powie glina temu, co ją kształtuje: «Co robisz?» albowiem jego dzieło powie mu: «Niezdara!» [Iz45,9] - «Czy nie mogę postąpić z wami, domu Izraela, jak ten garncarz? - wyrocznia Pana. Oto bowiem jak glina w ręku garncarza, tak jesteście wy, domu Izraela, w moim ręku. [Jr18,6] - Czyż garncarz nie ma mocy nad gliną i nie może z tej samej zaprawy zrobić jednego naczynia ozdobnego, drugiego zaś na użytek niezaszczytny? [Rz9,21] myślę, że one sporo dodają do rozważań PL ;) i już ostatnia rzecz 2. Walka o wolę to jak mamienie umysłu, oszukiwanie go, że nie może, albo, że musi... jak upijanie, uwodzenie... obie strony to stosują, choć każda z inną motywacją ;)   Dzięki za ciekawe rozważania i wiersz!   Znikam już
    • .KOBIETA.
      trzy kolory: niebieski

      Przez .KOBIETA. · Opublikowano

      @hollow man    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      W niespełnionej barwie, tęsknoty..pozdrawiam hollow man!       
    • Berenika97
      błąd przekładu

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Charismafilos   Niezwykle mądrze to ująłeś. Wolna wola jako ta ostatnia twierdza, której nikt nie może zdobyć siłą - to bardzo mocne, egzystencjalne podejście. Mój wiersz bada właśnie ten moment skrajnego zmęczenia i bezsilności, kiedy człowiek ma poczucie, że ten wektor gdzieś mu się wymyka, a on sam staje się jak ta "glina zapominająca dłoni". Twój komentarz jest jednak pięknym przypomnieniem, że ta siła w nas drzemie zawsze, nawet w ukryciu. Taki wniosek daje bardzo potrzebne światło na koniec. Ogromnie dziękuję za tę niezwykłą, intelektualną podróż pod moim tekstem!  :) @Kapirinia @Leszek Piotr Laskowski   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • Berenika97
      Krystyna Skarbek

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Christine   Bardzo dziękuję!  Tak właśnie los obszedł się z nią okrutnie. Pozostała pamięć o tym, czego dokonała.   Serdecznie pozdrawiam. :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...