Kruche szczęście...

[Ela_śmigielska]

Kruche szczęście,
w różne strony porwał wiatr.
Przyszła zima
i zmieniła wszystko w lód.
Serce pękło
i nadziei w nim już brak.
Miną lata
zanim będzie kochać znów..

Krzyk rozpaczy
nie pomoże, ani łzy.
W dłonie chwytam
tylko małą wspomnień garść.
Noce miną
i następne przyjdą dni
lecz ból w sercu
nie pozwala czasem spać...

Przyjdzie wiosna
zazieleni się znów świat,
stopi lody
dając komuś słońca promień.
A ja patrząc
jak rozkwita nowy kwiat,
pragnę zasnąć
by uwolnić się od wspomnień...

[Dulce Maria]

Tak... Cierpienie nigdy nie znika.. Ale z czasem zostaje one wybaczone i serce nhie chce się truć i je porzuca, ale to trwa..

Świetny wiersz...

[Gość]

Ale też żadne cierpienie nie trwa wiecznie. I serce będzie znów chciało kochać. :-)
Mimo cierpienie a może właśnie dzięki niemu, kolejny ładny wiersz Elu.
Pozdrawiam serdecznie
Jola

[Gryf]

Szczęście jest kruche, tak delikatne że szybko przemija.
Jednak w swojej reinkarnacji zawsze się odradza pod inną postacią.
I takiego odrodzenia życzę Ci bardzo seredcznie.
Niech znów zagości w sercu wraz z nadchodzącą wiosną.

[Ela_śmigielska]

Dziękuję..Pewnie kiedyś zagości..tylko muszę przespać ten ból..:)