Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Mamy kłopot
nie potrafimy się poznać
to odsłanianie przyszłości
wiara w śmierć jak ludowy kalendarz
psuje zabawę i zapasy święconej wody
i tylko w naszym chińskim teatrze
ciem cienia
śmiać się chce i piać, drżeć z młodości
bo nasz akustyk pracuje jak nigdy
jego Galapagos brzmi jak świerszcz
jego żółw posuwa ospałą ziemię
i nie odmawia stania jego kościół
mówiący groch w ścianie, to że
gdy idziemy spać dotykasz kolejno
czoła, ust, piersi, rosnącej
pod kołdrą pokory, ciemnych traw
których nie zmieni żaden urodzaj

a może patrząc stąd, zaplątani
w długie, ciągnące się wieczory
spróbujemy odczytać słowa czystym ściegiem
wiążącym kupony materii
w groźnej, nieuniknionej harmonii
nowożeńcy uniosą się w powietrzu
jak ciepła para a Jan Chrzciciel
stanie nad muszlą
z pełnym pęcherzem

Opublikowano

Ale żeś zakleksił.Trochę mnie wybija z zimowej zadumy

patrząc stąd, zaplątani
w długie, ciągnące się wieczory
spróbujemy odczytać słowa czystym ściegiem
wiążącym kupony materii
w groźnej, nieuniknionej harmonii



zakończenie, a trochę bawi, bo co, jak nie było muszli pod, powiedzmy, ręką ?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Stukacz   Piękne, choć bolesne studium samotności i niespełnienia. Słowa o "sercach w samotności konających" i "próżnym zadumaniu" budują mroczny, romantyczny klimat. Świetnie ukazany ciężar tytułowej Tęsknicy i poczucie uwięzienia we własnych snach. Refren podkreśla, że największą wartością - i największym ciężarem - są nasze marzenia. Niezwykle klimatyczny tekst. Bardzo dobry utwór! Wysłuchałam z przyjemnością. :)
    • @chytrylis   Uważam, że to bardzo  intrygujący wiersz o zmaganiach twórcy z materią słowa. Bardzo podoba mi się wplecenie motywu złotego rogu - przypomina, że talent czy dar przekazywania myśli to nie tylko przywilej, ale i dług do spłacenia (tytułowe myto).  Świetny tekst , zostawia z mocną refleksją.
    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
    • @Aks   Fajnie, że eksperymentujesz!   Możesz również pójść w drugą stronę -  by wiersz brzmiał jak szybkie pedałowanie i krótkie oddechy. Wówczas dobry jest krótki wers. :)   Np.  Wdech przeponą, nie płucami, Spokój wraz z kilometrami. Serce zwalnia swoje bicie, Uda znów wprawiają w życie.   i.t.d.    Ale najważniejszy jest tekst, który Ty czujesz. Pozdrwiam. :)     
    • głosy i twarze twarze ich dźwięki łatwo oddają ukryte tęsknoty   ogromna potrzeba żeby objąć świat wycałować  w oba policzki huknąć boo   stąd ludzie lgną do przyjaznej mordy bezdennie nieszkodliwego  przechodnia   na horyzoncie widać już ekstrakt z nocy  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...