niełatwe życie mężczyzny

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ta pani żyje w prozie i na pewno w internecie - tam nie ma dotyków. Przy rozpaczliwych próbach takowych komputer się zawiesza, tak dla przyzwoitości, gamoń jeden. Przytyki natomiast docierają bezbłędnie.

Zachodź pan, panie eR, pogadamy :)

Zajdę Pani Z. Pogadamy....Tylko nie wiem gdzie?

[Lady_Supay]

No cóż, teraz już nie mam wyjścia ;)

Najpierw kwiaty, później wino :P

Chętnie doczepiłabym się do podwójnego "może", ale czepiać się nie będę - cudowne zaproszenie...

CCC

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nareszcie. CCC.

[Jolanta_S.]

Panie Stefanie!
Pierwej kwiaty, potem winiacza - fajne zaproszenie, przebiegły ten facet ;))
Lubię takich!
Jutro nie pogada - zapomniał zapytać o adres :)))

Serdeczności-Jola.

[gęba_w_niebie]

wino, wino! ;)
fajnie. lekkie a niebanalne.

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Może ją jakoś odnajdzie, może w wierszu. Dzięki Jolu. Pozdrawiam.

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki, pozdrawiam.

[Jolanta_S.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Może ją jakoś odnajdzie, może w wierszu. Dzięki Jolu. Pozdrawiam.
może...
serdecznie i ciepło :)))

[dzie_wuszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dla mnie to, jest najważniejsze i tutaj też jest skupiona większość masy tej myśli i rzeczy :))
zresztą sama myśl jest mi bardzo ważna, bo też dużo myślałam ostatnimi czasy o poznaniu, komunikacji, rozumieniu, bliskości. z różnym skutkiem ;)


możesz pan
panie liryczny

zdradzaj pan
kochaj i wracaj

tylko nie dedykuj
bo wiersze
mają to do siebie

że się je oddaje
innym

;)

[dzie_wuszka]

aha, tytuł Twojego wiersza, Sztefku jest po kichu wg mnie :]

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Joasiu i za wierszyk. A "po kichu", to dobrze, czy źle?

[dzie_wuszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Joasiu i za wierszyk. A "po kichu", to dobrze, czy źle?

dla mnie źle, bo nie pasuje do wiersza/. ale to na moje wusz, wiadome, ze to moje wusz, indywidualne i dość yyyyyy, swoiste
:]

[basia gowska]

ale maruś-czaruś z pe ela
rwie te poetki
że niby taki nieśmiały jest w sieci
i takimi okrągłymi literkami się przymila

a pójdziesz ty cyborgu,
dotykaj! tańcz i pij wino
a przede wszystkim oddychaj!!
pzdr

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Joasiu i za wierszyk. A "po kichu", to dobrze, czy źle?

dla mnie źle, bo nie pasuje do wiersza/. ale to na moje wusz, wiadome, ze to moje wusz, indywidualne i dość yyyyyy, swoiste
:]
Ok, dz, CCC.

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

OK, biorę Twoje rady, pzdr.

[Don_Kebabbo]

Wiersz jako coś ważniejszego od wina i kwiatów, tylko czy druga strona ma podobną hierarchię?
Ładnie mi się to wyobraża jako dialog - w dużym jestem błędzie?

Pozdrawiam.

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Druga strona się waha. Jest to dialog, oczywiście, ale czytamy tylko jedną stronę. Dzięki, pozdrawiam. Don.

[kasiaballou]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a kobiety życie łatwe? się tak peel nad sobą nie rozczula ;)

w wierszu porusza Pan dość istotną kwestię; poezja - proza, czyli artyzm, kontra rzeczywistość, a ja dodam - podmiot liryczny - autor i i myślę, że w tym należy doszukiwać się kwintesencji dylematów peela. "doznania" estetyczne, płynące z obcowania z poezją mieszczą się w granicach wierszowania, kwiaty i wino, to już proza życia i dalej - podmiot liryczny może zdradzać, powracać i kochać, ale autor/ka jest jedynie kreatorem tych prozatorskich pozornych walorów, przemianowując je na "poezję życia."
podstawowym i bardzo często popełnianym błędem jest mieszanie peeli z autorami, co prowadzi do absurdalnego nieporozumienia. i chociaż większość piszących zasłania się/asekuruje w swoich tekstach peelem, peelką - niestety - ci sami idąc pod wiersze innych zapominają o tej żelaznej zasadzie i elementarnej różnicy, traktując wiersz, jak kartkę pamiętnika poetki/ty. nie sposób zaprzeczyć, że każdy ma swoim dorobku wiersze wyjątkowo osobiste, może nawet autobiograficzne, ale msz są one jedynie ułamkiem, nullem po przecinku w stosunku do całokształtu dorobku. to nieporozumienie rodzi lawinę spekulacji, a echo prozackiej/prostackiej poczty pw sprowadza ową lawinę do poziomu kloacznych pseudowierszołków, o "nizinnym" podłożu gniotków okazjonalnych. nawiązuje się swoisty dialog nawiedzonych stróżów moralności, i cieciów z kółek "różanecznikowych", którzy to odreagowują swoje niepokoje/frustracje, a czasem zwyczajną zazdrość tworząc paszkwile niezdrowo inspirowane z kudłatym podtekstem okolicznościowym właśnie. czym ludzie karmią wenę? nie wiem - ale wiem czy ja karmię swoją - i nie mam pojęcia, czy potrafię pisać wiersze, ale potrafię słuchać i obserwować, a owoce swoich przemyśleń wkładam w wersy. zdarza mi się karmić wenę własną krwią, ale to rzadkie przypadki. do czego zmierzam? Ano do tego, Panie Stefanie, co Pan zawarł w tym wierszu - do prawdy i fikcji, do realu i internetu, do uduchowionych poetów i grafomanów rządnych taniej sensacji. reasumując; nie wiem jak peel w Pana wierszu, ale ja jako "matka" moich peelek, gdybym miała dzielić wszystkie przeżycia i kreacje, w jakie je ubieram, musiałabym być kobietą - kotem i nie wiem, czy dziewięć żyć by starczyło. "podotykać" słowami, między wersami, palcami peeli można zawsze, problem zaczyna się dopiero, kiedy ktoś zbyt poważnie traktuje poetycki dyskurs i kiedy na pytanie w obrębie ciągu prywatnego pytam kogoś "co Ty wyprawiasz?" dostaję odpowiedź "podrywam cię"- też Pan tak ma?
albo inny przykład - kiedy po kontrowersyjnym wierszyku piszę do Poety, że przepraszam, że coś tam napyskowałam na forum bo mi się zdawało, że pijesz w komencie do mnie - a on strzela focha, bo uważa, że się do niego kleję, bo niedobujana intelektualnie kumpela od pluskiew w uchu naklepała, że obraca mnie pół forum, ponieważ moja peelka zachowuje się jak dziwka - to mi się odechciewa całego poezjowania, Proszę Pana.
albo kiedy ktoś pisze w klimacie, który niektórzy (cholera/albo inne zwierzaczki) wiedzą, dlaczego - utożsamiają właśnie ze mną - ciągiem pw dostaję nietaktowne pytania, a ja nie wiem o co cho, ale się wkurzam (wstępnie) bo krew nie muszynianka i odreagowuję i skaczę wierszem do gardła, a później się okazuje, że to nieporozumienie..., to wie Pan co czuję? że pomyliłam portale, że tu nie o poezję chodzi, ale o bieliźniane podniety mało jedwabistych piór, które cierpią na brak weny i czerpią z odkształconej/podmalowanej na olejno pikanterii tej tu zielonej strony, którym nie zależy na poezji, ale na czytelności i tłumach dupolizów - im większy skandalik pseudoobyczajowy, tym więcej ciotek ciasto gniecie, a "wuje" podlewają samogonem z własnych gruszek - sorki, kończę, bo się nakręcam i za dużo powiem, a później znów się "odrę z klasy" o jakiegoś taboretowego gwoździa.
oczywiście, są wyjątki i można trafić na normalnych ludzi, ale jakoś mi nie wychodzi z netową przyjaźnią – może to i lepiej…

taka jest moja inter tego wiersza - jeśli odbiegam od "założeń" przepraszać nie będę - konsekwentnie pamiętając o kolejnej zasadzie w poezjowaniu na granicy prozy - że odbioru czytelników nie sposób przewidzieć, a co dopiero zrozumieć ;)

ciekawy i życiowy wiersz, ale ja nie mylę peela z Autorem, dlatego powiem tak; rubasznego wirachę wysmażył ten Pan eR - ma Poeta zmysł, ten prowokatorski też, ale - i ja tak chcę to traktować – ma też duże poczucie humoru – gratuluję.

pozdrawiam
kasia.

[Stefan_Rewiński]

Dziękuję Kasiu za obszerny i interesujący komentarz, mam podobne do Twoich poglądy do relacji autor-peel, choć czasem korci do czegoś innego. Pozdrawiam serdecznie.
P.S. A kobiety życie chyba jest podobne.

[kasiaballou]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ostatnio fajnie mi się z Panem gada, no i nie wytyka Pan ortów ;)
pozdrawiam serdecznie
kasia.

a.d_p.s.
zależy
od peela, Mistrzu.