ludzie

[Pan_Biały]

należą do zwierząt stadnych
i nie zmienią tego żadne
pertraktacje z samotnością

nawet w niej kleją się do siebie
sam na sam z książką
przed tv o nich
po ćwiartce z barku myśli za dużo o niej
więc

trzeba iść na rynek
usiąść na krawężniku i delektować się
przechodniami

jak szybko przebierają nogami by zdążyć
jak trzymają się za ręce by się nie zgubić
jak piją te kawy i drinki by się spoufalić

rozmawiają, śmieją się,
są sobą pod ubraniami
całują się na pożegnanie
wracają do siebie lub do innych
ale robią to zawsze

chcą być przy czyimś ramieniu
nawet nie myślą, że może być inaczej, dlatego
kochają, zdradzają, dzwonią do siebie
i rzadko piszą listy
o miłości

[Magda_Tara]

lepiej mieć samotność
bo to świadomość
nieposiadania
i nadzieja na zmianę czegoś
czego nie ma
jeśli przyjdzie, to również
zgubimy coś cennego
samotność
lepiej nie mieć czegoś o czym wiemy
niż nie mieć czegoś zupełnie nieznanego

bardzo piękny wiersz
natychmiast zabieram
i zapominam o tych majtkach
;D
cudowny wiersz
masz rację - świadoma samotność, to coś, co nas wyróżnia
takie pisz, proszę

[kuba skawa]

należą do zwierząt stadnych
...
chcą być przy czyimś ramieniu

Rozwinięcie tezy o stadności natury ludzkiej, w tym przypadku nieco dyskusyjne.
Ktoś przy naszym ramieniu, to nie stado - nazwałbym to raczej wyższym etapem jednostkowego bytu, jego wzbogaceniem i uzupełnieniem :)
Porządna poetycka robota.

[krzysztof marek]

piękny wiersz, zgadzam się z Magdą. i z Kubą też się zgadzam, że porządny warsztatowo...
pertraktacje z samotnością: na życzenie, na przymus. ale zawsze nieudane. a mimo to tak mało listów o miłości... ja myślę że to jest też wiersz o braku spontaniczności i braku odwagi. podelektowanie się da co najwyżej frustracje.
a więc nic tylko otworzyć się i wyjść ze skorupy !!!
pozdrawiam serdecznie Panie Biały :)))

[Kikus Dzikus]

za to Cię miłuję Panie Biały, że Twoja poezja, to prawdziwe obserwatorium
a czytając rozważanie dzisiejsze nie sposób nie zgodzić się z obserwatorem

pzdr:)

[Baba_Izba]

Ci najbardziej samotni, którzy nie mogą wyjść na rynek,
czasem piszą wiersze - znajdują życzliwych tutaj, na Forum
i wtedy gubią samotność.
Ładny wiersz, wnikliwe, prawdziwe spostrzeżenia, pozdrawiam
- baba

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję za super komentarz, wreszcie się Tara u mnie wygadała:))
pozdrawiam gorąco w ten mroźny wieczór
r

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jak napisał tak napisał a odebrać trza po swojemu, o;)
dziękuję za wypowiedzenie się i dobre słowo w finale
pozdrawiam Kubo
r

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

też o tym co po kropkach - zgadzam się że może być
dziękuję za bywanie u mnie i słowa przyjazne:)
pozdrawiam
r

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ale wyznanie!!!:)))
dziękuję po stokroć, oj jak moja lepsza połówka przeczyta to ...;)))
już gdzieś komuś pisałem, że wzrokowiec jestem i tak patrzę w cztery strony świata i notuję to i owo:))
bardzo mi miło Dzikusie po przeczytaniu komentarza:))
pozdrawiam
r

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

właśnie tak Babo - tu jesteśmy wszyscy z jednej gliny, dlatego tak nam dobrze razem na orgu:)
a samotność niech stoi w kącie;)
dziękuję za dobre słowo i czytanie
pozdrawiam
r

[Bea.2u]

wycięłabym wers z ćwiartką definitywnie.
rozbroiłeś mnie tym miarowym tonem wiersza. bardzo mi się podoba jego oczywistość.

Pozdrawiam
/b

[Marcin B]

Z przykrością stwierdzam, że jeden ze słabszych Twoich wierszy, jakie tu czytałem. Stać Cię na dużo więcej. Pozdrawiam :)

[bestia be]

dla mnie całość jest dobra i ten wiersz jednak wciaga do ponownego czytania, wiec sie podoba.


serdecznie

be

[Waldemar Talar]

Bardzo udany wiersz - delektuje swą szczerą śmiesznością
która jest taka prawdziwa .
pozd.

[Sylwester_Lasota]

no patrz, a ja do tej pory myślałem, że jestem samotnikiem.
telewizji nie oglądam, wódki nie piję, do baru raczej tyko z przypadku, gdy coś mnie wygna dalej od domu... w ogóle dziwak jakiś jestem... tylko, cholera, te książki ;).
sentencję o stadności rodzaju ludzkiego (dokładnie, co do słowa) usłyszałem po raz pierwszy od mojego, nieżyjącego już, przyjaciela jakieś dwadzieścia lat temu i była to próba wyrwania mnie z mojego... dziwactwa :) (kurcze, może żeście się znali :)). odpowiedziałem mu wtedy, że mam swoje stado, moją kilkuosobową rodzinę i większego mi nie potrzeba. od tamtej pory kilka osób z mojego stada się wykruszyło, więc i moja samotność uległa pogłębieniu, ale oczywiście zdaję sobie sprawę z tego, że moje samotnictwo jest raczej teoretyczne, niż faktyczne, bo przecież ani fizycznie, ani mentalnie, kulturowo, czy też w żaden inny sposób nie odcinam się od społeczeństwa. pracuję, robię zakupy, nam własną, malutką rodzinę. jednak lubię samotność i chociaż, gdy jestem sam, czasami tęsknię do najbliższych, uważam, że samotność jest mi potrzebna.... chociażby po to, żeby napisać taki post jak ten ;).

wiersz, z powodu oczywistej dla mnie oczywistości ;) odebrałem jako słaby.
przykro mi, nic na to nie poradzę :(.

kłaniam się, pozdrawiam i do poczytania :)

[Sylwester_Lasota]

no dobrze, po kolejnym czytaniu jakoś inaczej spojrzałem na ten utwór i stał się dla mnie mniej oczywisty.
jednocześnie zmieniła się moja ocena wiersza. jednak coś w nim jest :). na plus.

przepraszam za marudzenie i pozdrawiam :)

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję za komentarz i za pozytywKĘ:)
najlepszego
r

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

co najwyżej stać mnie na bułkę słodką w piekarni u mnie na osiedlu;) i czasem na piwko u znajomej w knajpie;)
dzięx za rzucenie okiem
pozdrawiam
r

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję bardzo za się podoba:))
najlepszego
r