Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zapierwszą zdradą
Serce pęka na pół
Ale goi się po czasie
za chwile przyjdzie ból.

Za drugim razem
Serce zamienia
się w głaz
Teraz liczy się tylko czas.

Każdy następny raz
Już tylko rysuje
Twardą powłokę.
Serce zamienia się w lód.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Nie, nie musiałam, chciałam. Nie rozumiem Twojej irytacji, jeśli to nie jest
ewidentny błąd ortograficzny, to nie rozumiem w jakim celu napisałeś
łącznie. Jeśli grzecznie pytasz, to grzecznie odpowiadam:
"za pierwszą" piszemy oddzielnie, może nawet lepiej by było użyć "po pierwszej
zdradzie" - do zastanowienia się.
Bez łaski wyraziłam swoje zdanie, jeśli zależy Ci tylko na pochwałach, umieść
uwagę taką pod wierszem, może dam się namówić.
Wymieniliśmy poglądy, proponuję dalszą obustronie miłą współpracę, zgoda?
Z życzliwością
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dobra! Szkodzi nic! Jak tak sie pisze, to niech
tak i będzie, ważne, że w pełni świadomie i z wyboru.
Jak będziesz miał(ła?) trochę czasu, poszperaj w moim,
napisz co Ci w nim nie pasuje, proszę.
Heeej!
Opublikowano

:-)))) Uśmiecham się całą gębą, ale przestanę,
jak nie przestaniesz mi paniać, ja jestem baba
i pisz mi -ty!
Dopiero mam sto lat, słowo "pani" - postarza mnie!
Mam też dziwną cechę chrakteru: nigdy się nie złoszczę,
nie umiem!
Serdeczności
- baba

Opublikowano

tez nigdy sie nie złoszcze:) nie spotkałem jeszcze nikogo podobnego :D
skoro masz sto latek to musisz młodnieć a nie starzeć się ;] bez obrazy.
A słowo Pani, nie chciałem postarzac Ciebie, tylko z szacunku :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Tadeo Na sen najlepsza melatonina Ale wyłączenie z dodatkiem wina  Więc po zażyciu mikstury  Mogą w pamięci być dziury  Już nie wiadomo czy MelatoNina?  
    • For my fellow Poets — Guardians of the word, carrying kindness and the light of learning across every friendly poetic front. ------- ///___\\\ ------- “Poetry in Arms”   I hear the calling voices “Let's use our pens like guns!” and so I stand among them in Poetry in Arms.   I was young scribe in silence, and felt what wounds remain, from those who write in verses and others write in plain.   In pages like in trenches, sharp words in fierce desire, ink loaded like gunpowder, “Survive the evil fire!”   Our legendary Poets, Cover us with your care, and offer honest counsel, from any face hater.   If you walking this way, Don’t lose your heart and mind, evil will pass away from poetry unkind.   Hey, evil owful hater! Carefully listen us: We’ll prove you — words are matter! — in Poetry in Arms.   We don't it for a glory, Nor any applause goal, But tell you all the story What still lives in our soul.   And when depression hits you, Can't hold your pen like sword, Let all your thinks will go to: Weapon is hide in word.   Despite life meet last hour — Our poems never burns And we will live in our — Poetry in Arms. ------- ///___\\\ -------  
    • @LessLove Jaka ładna piosenka:-) Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Leszczym Wciąż się zastanawiam, ale chyba jednak wstawię ;) - najwyżej mnie zjadą...  Dziękuję za komentarz i informację. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @piąteprzezdziesiąte Wszystko gra ;) :)  Dziękuję za polubienie i komentarz :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Jesienne poranki pośród srebrzystej mgły Mroczne i kontrastowe umierają w bieli Na pradawnym drzewie liście w pomarańczy Opadają niczym my aż topią się w ziemi A deszcz jak łzy trawi oraz wyniszcza je Po obtoczeniu przez wiatr w brudzie I tak trwają aż po dzień zaduszny Nagle stają się ważne gdy on wypada Jak słońce dla ziemi czy dla niej kochany Na ich miejsce świeczka się ustawia I niczym latarnia na morzu Dla dusz kieruje w mroku Aż w końcu wita nas Marzanna Pokrywając wszystko chłodną bielą Nic już nie ma od rana Nie ma koloru tylko dusze wieją
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...