Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dzień dobry, paniom i panom.
Przyszedłem, by nieco polepszać moje wiersze...które może są kiczem, ale za wszelką cenę próbuję je ulepszyć. Jednak wątpię by były tak wspaniałe jak wiersze Szymborskiej czy Twardowskiego...oto 2 z nich:

„Forteca Żalu”

Ze smutku i żalu staje forteca
Jej mroki, nie oświetli świeca
Przykra czerń, krwista czerwień
Brak jasności, demoniczny cień
Smętne tu widoki, pełna żali
Za Ciebie zmarli się zmartwiali
Smutki i bóle jest tu pełna
Zliczyć je, to rzecz niespełna
Udręk tu pełen jak śmiertelnych
i boskich, chorych i zdrowych
żyjących i umarłych, dobrych i złych
Noszę taką mocną jedną w swym ciele
Tak jak ty, jest takich niezmiernie wiele
Nie da się jej uniknąć, jej nie odkryjesz
Sensu i zrozumienia jej, dopóki żyjesz
Nie zrozumiesz, a wszystko dzięki męce
I biadzie, jaką nosisz, budujesz taką fortecę





„Obraz smutku”

Wezmę ponurą czerń, wezmę gorycz i smutek
Wezmę czerwień, wezmę krew i nieporządek
Wezmę biel, wezmę płacz i czystość
Wezmę szarość, wezmę żal i samotność
Dam na płótno, farby nieczyste
Dam malowidło melancholii zaiste
Namaluję je jak na śniegu martwym
Namaluję je na grobie swym
Obraz, tęsknota ma go namalowała
Obraz, która ma ręka zrobić nie umiała
Na nic płacze, żale, bóle, jęki
Te smutki powstały z mej ręki

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszczym   Zatem to matematyka czysto teoretyczna - dużo wektorów, mało konkretów. Skoro świat tak się kręci i zakręca, to może te referencje to tylko zasłona dymna dla braku wyniku? Wygląda na to, że w tym równaniu jedyną niewiadomą pozostaje sens całego tego kręcenia. :)    Ja inspirają? - Zakręciło mi się , dobrze, że nie skręciło. :) Pozdrawiam. 
    • @Gra-Budzi-ka   Skoro tak leczy smuga biała, to terapia się udała! Darmowy lekarz sunie po niebie - zdrówka z Bemowa życzę dla Ciebie!
    • @Alicja_Wysocka   Gdy słowo z duszą się splecie, łatwiej rozgościć się na świecie. Piszesz, by trwać, by czuć, by być - to piękny sposób, żeby żyć.
    • @MIROSŁAW C.    Czuć morze, czuć wiatr i  czuć, że coś się tu wydarzyło. Wiersz dynamiczny, pełen blasku i morskiej energii. Świetna metafora "rogu obfitości frontu atmosferycznego". Tekst, który płynie jak na pełnych żaglach”. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Jest dokładnie na odwrót. To podświadomość nie może poradzić sobie z podmiotem, który zalewa ją kolejnymi betonowymi kopułami, jak dymiący reaktor. A tenże jest nie do ugaszenia i zawsze upomni się o swoje.     Nawiązanie do psychologii głębi pokazuje zdezorganizowanie podmiotu, któremu już pomieszały się maski i tarcze.     Przyroda nie jest w tym utworze źródłem poznania - ani własnych praw (praw natury), ani samego siebie (czyli człowieka przez człowieka). Jej przewidywalność nudzi i odbiera naturalną ciekawość świata oraz pragnienie rozwoju duchowego. Odkrywanie tajemnic nie sprawia radości, gdy nie ma już nic do odkrycia w rzeczywistości dawno rozszyfrowanych kuglarskich sztuczek.   To utwór o próbie zdefiniowania własnego statusu wobec wewnętrznego chaosu i zewnętrznej deprywacji poznawczej. Dwie ślepe uliczki - empiryzm i psychoanaliza nie dają jednoznacznej odpowiedzi na problemy ontologiczne (czyli o sens, prawdę, itd.)  Kluczem byłoby dotarcie do wspomnianego przeze mnie na wstępie reaktora, do samego jądra ciemności. Junga poczytaj.   AH  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...