Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Czas przemija.
Tylko wieczność ciągle trwa.
Mija dziś kolejny dzień.
Nie starzeje się ma dusza,
Nie rdzewieje moja miłość,
Ni się krew nie kończy sączyć.
Mija i kolejny miesiąc.
Nie rozumiem czemu boli,
Lecz wiem chyba po co.

Dusza cierpi bez miłości.
Bożą miłość duszo masz.
I choć żyjesz dla kochania,
Choć oddajesz mu swe serce,
Obie nogi, obie ręce,
Choć powierzasz mu swe życie,
Nie zapomnij o człowieku.

Kochać człeka
To nie pocałunki słać,
To nie siedzieć na kolanach,
To nie sypać prezentami.
Kochać to się dać całego.
Jedynego i jedynej. Jeden raz.

Mija właśnie stary rok.
Nie zmieniły się me oczy,
Choć zmieniło się spojrzenie.
Nie zmieniły się me dłonie,
Chociaż zmienił się ich dotyk.
Nie zmieniło się me serce,
Lecz, choć mocno jest dziurawe,
Chociaż setki nosi ran,
Kochać może jeszcze więcej.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


no dobra, krytyka: wersy nie zaczynać z dużych liter(chyba),
interpunkcji może zbyt wiele, jeśli byś chciał np. zostawić
jakąś przestrzeń do "własnej interpreacji", bo tak to wyłożyłeś
wszystko i brak tajemniczości trochę mi. Jeśli chodzi o liczbę
wersów w zwrotkach to zgadzają się pięknie- tak mi sie wydaje,
choć Ci którzy bardziej się na tym znają może jeszcze coś Ci
powiedzą. Zwłaszcza:9/7/6/9/; 7- wyróżnia człowieka co mi się
akurat podoba. Poeci powiedzieliby- nie używaj słów " dusza, serce"
ja nie mam nic przeciwko temu, lecz rozsądnie - nie w nadmiarze,
J. (: dobrego
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Eee..niekoniecznie, różnie to wychodzi mi się zdaje,
a ja bym się zastanowiła nad tymi ' wprawnymi' , przecież nikt z nas
ludzi doskonały nie jest(:J.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


I bardzo dobrze! Pochwalam w pełni, więc pisz, nie zostawiaj
wśród..gromady,ps/. ku wiarygodności mojej- też się nie znam,
będę czekać z niecierpliwością na kolejne(...) J.(:

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   Twój wiersz wygląda niepozornie, ale pod powierzchnią dzieje się sporo.   podmiot niby "jest w środku” a jednak patrzy przez szybę  i to jest klucz!   jestesmy w świecie, ale zawsze trochę oddzieleni, jakby przez filtr własnej świadomosci.   dlatego ludzie stają się " przezroczyści”, a kontakt z drugim człowiekiem okazuje się czymś trudnym, niemal niemożliwym.   cukierenka z francuskimi wstawkami.   ale nie do końca prawdziwa.   pod spodem kryje się zwyczajność i funkcjonalność  co tworzy subtelny dysonans .    jest tutaj cichy paradoks.   brak głębszego kontaktu, rozproszenie, a jednocześnie drobna zgoda na rzeczywistość .   bez patosu, raczej w duchu spokojnego przyjęcia tego, co jest.   jest tu sporo finezji.   nie nazywasz napięć wprost   tylko pozwalasz im wybrzmieć między obrazami.   operujesz znakami filozoficznymi.   jest tutaj Jean Baudrillard, jest Edmund Husserl, i jest Alberta Camus.   przez te filozoficzne znaczenia nadałaś wierszowi głębi.     żeby Twój wiersz porządnie opisać potrzebny jest esej:)    
    • @Poet Ka   droga Poetko:)   mam wrażenie jakbyśmy się oboje odnajdywali w innych rejestrach rzeczywistości.   Ty widzisz rytm.   a mnie właśnie chodzi o rozpad rytmu.   chciałem osiągnąć efekt ciągłego naporu, jak fala, która nie ma wyraźnego taktu, tylko się rozbija.   chodziło mi o ukazanie endorfin w tańcu staccato w rezedrganych ciałach.   i kiedy cokolwiek podniesione przyciąganiem księżyca morze dotyka ich stóp.......     a Twoje  "zakłopotanie odbiorcy”    tak bo ten wiersz jest fizyczny do granicy dyskomfortu.   bo to nie jest erotyka  "literacka” -  to jest zderzenie prawie przemoc, prawie walka o przetrwanie.     bardzo sobie cenię Twoje komentarze:)   za ten - bardzo dziękuję:)     ps.   piszesz: "wiersz udany"!!!   no i tego potężnego wsparcia duchowego dzisiejszej nocy potrzebowałem!!!!!!!!!   caluję rączki:)            
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, historia kołem się toczy, a wrażenie upokojowienia i ucywilizowania relacji międzyludzkich okazuje się tylko złudzeniem. Obawiam się, że ciekawe czasy przed nami. Dziękuję bardzo za komentarz i pozdrawiam :)       Dziękuję serdecznie. Pozdrawiam :)
    • Jestem tym o czym myślę     tęsknoty mają to do siebie gdy je omijam wchodzą w głowę niby dla żartu się panoszą                                                  szukam ratunku w gramofonie                       zlewam muzykę w każdą dziurkę to znaczy sama się przelewa z ucha do ucha za poduszkę dla Marków nocnych są okruszki    ma się rozumieć strzępy nutek albo pół_nuty - księżyc nadgryzł -  chciałam pozlepiać lecz zbyt trudne no i klej zeschły - nie na żarty                 a gdy już spijam senne muzy z mocą narkozy pełni nocy  zwykłym pociągiem znów podążam do blasków świtu - unaocznień      kwiecień, 2026         @Jacek_Suchowicz... Jacku... Twój rymowany komentarz pod poprzednim moim wierszem, stał się przyczynkiem do napisania tego powyżej. Dzięki Ci.. po raz któryś... :)  Dobrej nocy.   po cóż zalewać zmierzch muzyką ubarwi blaskiem nieba błękit i się zapadnie w ciemną nicość aby pokazać świtu piękno (...)        
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...