Michał Wilk Opublikowano 27 Grudnia 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 27 Grudnia 2009 koniec świata blok przy broniewskiego nieważne które piętro postać kobiety wyłania się z okna spada uderzenie krew ludzie karetki hieny a gra musi trwać dalej ................ blok przy chrzanowskiej tym razem szybko i bez świadków pistolet głowa kula w mózg ................ tory kolejowe baranówka na torach dziewczyna jedno dziecko na ręku drugie nie zdążyło zobaczyć tego świata została tylko czapka na lokomotywie .................. nieważne które osiedle dach bloku kobieta skok kilka sekund do końca świata drzewo gałęzie a jednak świat jeszcze trochę potrwa
Vica Opublikowano 27 Grudnia 2009 Zgłoś Opublikowano 27 Grudnia 2009 pozornie proste i oczywiste, a jednak zrobiło na mnie wrażenie i dało do myślenia. dzięki. pozdrawiam.
Marcin B Opublikowano 27 Grudnia 2009 Zgłoś Opublikowano 27 Grudnia 2009 Strasznie rozciągnąłeś ten wiersz, ciężko się czyta przy takiej pionowej wersyfikacji. Widać jakiś postęp u Ciebie, ale nadal mam sporo zarzutów. Kula w mózg - out!!! Poza tym miejscami bardzo wyliczankowo się robi, tak do przesady, przez co wiersz przestaje płynąć, postaraj się jednak nadawać mu formę ciągłą w jakimś tam stopniu, przynajmniej minimalnym. Powtórzony kilka razy blok, dwa razy tory, staraj się tego unikać. Gdyby jakoś to doszlifować, może troszkę jeszcze pomyśleć nad doborem scen, upłynnić narrację, to byłby niegłupi wiersz :) Pozdrawiam :)
Michał Wilk Opublikowano 28 Grudnia 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 28 Grudnia 2009 Vica pozornie proste i oczywiste, a jednak zrobiło na mnie wrażenie i dało do myślenia. dzięki. pozdrawiam. cieszę się, że taki prosty wiersz mógł skłonić do jakiejś refleksji. pozdrawiam:)
Michał Wilk Opublikowano 28 Grudnia 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 28 Grudnia 2009 a co do komentarza Marcina B zgodzę się, że jest trochę "za wąski" ten wiersz, no i trochę za mało płynny, taki trochę rwany. zgodzę się, że można zmienić konstrukcję, ale wyrazów w większości bym nie zmieniał.pozdrawiam:)
Pan_Biały Opublikowano 28 Grudnia 2009 Zgłoś Opublikowano 28 Grudnia 2009 telegraficzny przekaz jak na komendzie układ wiersza śledzi wydarzenia z blokowiska akcja się toczy szybko jak na ulicach San Francisco dobre i plusa ładuję do magazynka:) pozdrawiam r
Magda_Tara Opublikowano 29 Grudnia 2009 Zgłoś Opublikowano 29 Grudnia 2009 mieszkam na Broniewskiego! we Warszawie! o rany :(( z naszego bloku! a obok przywalił szybowiec tak mi się przypomniało! :))
Michał Wilk Opublikowano 29 Grudnia 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 29 Grudnia 2009 akurat te 3 samobójstwa i 1 próba samobójstwa zakończona na drzewie miały miejsce w rzeszowie ale rzeczywiście opisałem w telegraficznym skrócie i wszystkie szczegóły tych wydarzeń są wierne rzeczywistości. pozdrawiam:)
Sylwester_Lasota Opublikowano 29 Grudnia 2009 Zgłoś Opublikowano 29 Grudnia 2009 zgadzam się z Marcinem B co do wiersza. poza tym, trafne spostrzeżenie: każdy ma swój koniec świata. pozdrawiam i do poczytania.
Ruffle_puffle Opublikowano 29 Grudnia 2009 Zgłoś Opublikowano 29 Grudnia 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Tak, pomysł jest możliwy do zrealizowania. Natomiast wykonanie kuleje (w więcej niż kilku miejscach). Tu wyszło dość oczywiście, zdawkowo, co w połączeniu (z niemodną już) wersyfikacją różewiczowską nie daje dobrego efektu i kopa. Pozdrawiam.
Michał Wilk Opublikowano 29 Grudnia 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 29 Grudnia 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. nie ukrywam, że lubię różewicza i najbardziej lubię taki rodzaj poezji, choć dla niektórych to antypoezja.
Michał Wilk Opublikowano 29 Grudnia 2009 Autor Zgłoś Opublikowano 29 Grudnia 2009 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. dzięki za czytanie i komentarze. pozdrawiam:)
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się