drugi niebies o trzeciej rano...

[castus]

posiwiał świat
lub
znowu ktoś przesolił zupę
szyby ściął mróz
z wozu została biała kupa
bieli
cisza szeleści
ludzie śpią
erotyzm dawno diabli wzięli
nie śpiewa żaden ptak

smutny śpi karp
wszak
przed świętami padnie trupem
ponoć to mus
w wigilię wpieprzać rybią zupę
skrzy woda w wannie
karp cicho śpi
o śmierci
jeszcze parę dni
nie śpiewa rybie żaden ptak

[zdrojek]

Ależ klimat. Tak tu zimno w twoim wierszu, sennie i obojętnie. A karp, jak widać, nikogo nie obchodzi, nawet ptaki mu nie śpiewają o śmierci (ale bynajmniej ty doceniłeś jego konanie). Cóż można powiedzieć? Nie cierpię rybiej zupy ani karpia.
Pozdrawiam.

[Pan_Biały]

pierwsza strofa wyliczankowa, druga ukierunkowana na zbliżające się tory
całość wręcz melodyczna, dobrze się czyta
pozdrawiam
r

[Baba_Izba]

Melodyczna i melodramatyczna. Nigdy nie zabijałam
nic poza komarami i muchami (może i to za dużo?),
żal mi żywych ryb czekających na Wigilię, kupuję
mrożone ale przecież kiedyś też żyły i ktoś je zabił.
Ile fałszu jest w naszej (mojej) moralności!
"posiwiał świat"
"znowu ktoś przesolił zupę"
Świetny wiersz, moim zdaniem.
Pozdrawiam
- baba