W świecie anarchii

[Gryf]

W świecie anarchii już nic się nie liczy,
Do głosu dochodzą zdrada i fałsz.
Uczciwość skrzywdzona w zamknięciu milczy,
Dziś inne wartości wzbudzają aplauz.

Wysiłek i trud już nic nie znaczy,
Nikt twojej pracy dziś nie doceni.
Małej pomyłki też nie wybaczy,
Nawet pokora tego nie zmieni.

Kiedy z dobroci próbujesz pomóc,
Wnet ci zarzucą niekompetencję.
Kiedy nie wyjdzie na tobie chcą wymóc
Wyrzutów sumienia czysta esencję.

O sobie stanowić też już nie możesz,
Oni dla ciebie scenę zbudują.
W teatrze firmowym dla nich się dotrzesz,
Rolę kukiełki ci zorganizują.

Twą wolność krępuje niejeden pęk sznurów,
Swe piętno odciska na woli kariera.
On się już zaczął, to wyścig szczurów,
Jak się nie poddasz, szybko umierasz.

[Michał Gomułka]

Witaj Gryfie,

Po trzech miesiącach niebytu na pezji.org postanowiłem zajrzeć. Twój wiersz będzie pierwszym skomentowanym po tym okresie przeze mnie.

Tematyka, słownictwo, schematyczność czterowersów, czytelność. To wszystko trzyma jakiś poziom. Tylko... Pamiętasz? Kiedyś w komentarzach zwracałem Twą uwagę na brak świeżości, na braki zaangażowania tak namacalnego, bo i osobistego. Ale nie osobistego ze względu na próbę przelania Twego doświadczenia - bezpośrednio z życia, lecz takiego zaabsorbowania się słowem i nas - czytelników. Brakuje Stanowczo wyrafinowania. Ale być może ten wiersz to pewna forma odpoczynku od liryków, które z pewnością napisałeś w minionych miesiącach, których nie czytałem. Jednak nawet i to nie predysponuje do taryfy ulgowej. Proszę więc sięgnąć po skrzydła i nie bać się słońca!

[Gryf]

Witaj Michale, miło Cię znowu witać. Wiesz te parę ostatnich dni było ciężkich,
znajdziesz ich odbicie w wierszach, przeczytaj też dwa wcześniejsze.
A co do skrzydeł, mam nadzieję na kolejne wspólne loty.
Serdecznie Cię pozdrawiam.

[Gość]

A ja wciąż pomna Twoich ostatnich wierszy, ten przeczytałam z zadumą i smutkiem.
Gdyby nie fakt, że przedstawia on stan Twojego ducha, to powiedziałabym, że mi się podoba.
Ściskam Gryfie i myśl ciepłą zostawiam.
Jola

[Gryf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Jolu za wpis i za wsparcie. Cóż leczenie jest długie... ,
ale mam nadzieję, że przestanę patrzeć na pewne rzeczy...
Świata i tak się nie naprawi.
Serdeczne pozdrowionka.

[Ryszard Kisiel]

Biedny Gryfie wyrzuć z siebie wszystko to co chcesz powiedzieć światu. Zawiodłeś się na wielu sprawach. Chciałeś być dobry , uczciwy, pracowity. Okazało się, że nie zawsze warto.
A no doczekaliśmy sie świata zakłamania, nietolerancji, draństwa, rozpusty.
Ciężko się z tym pogodzić. W Takim świecie przyszło nam mieszkać, żyć i jak się ma pracę
pracować. Przez najbliższy czas daj upust swojego niezadowolenia i buntu w poezji.
My będziemy ją z przyjemnością czytać. A żyć trzeba dalej.
Życzę Ci aby sprawy nabrały właściwego obrotu, żebyś mógł się uśmiechać, kochać,
i żebyś Ty był kochany przez najbliższych sercu twemu. Bąź zdrów, dobrego, pogodnego
dnia życzę.

[Gryf]

Ryszardzie dziękuję Ci, Twoje słowa... dziękuję. Powiem szczerze, że dzięki Wam Moim Przyjaciołom z Forum jakoś to życie się kręci.
Uwierz mi, że nie raz mi się łza kręciła w oku, ale Gryf jeszcze powstanie, jeszcze wzleci w górę.
Dziękuję Ci jeszcze raz, każde słowo pocieszenia dodaje otuchy, nadziei...
Janek