Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dlaczego w raju już słońce nie świeci?
Dlaczego ciemność ogarnia duszę?
Dlaczego nic mnie tutaj nie cieszy?
Znajomy las zmienia się w puszczę.

Już nawet pieśni radosnej w myślach,
Już nawet słów kojących nie słyszę.
Chęć uskrzydlenia w rozpaczy wyschła,
Sam się zapadłem w bezsilną ciszę.

Złego podszepty spokój zburzyły,
Chwast wątpliwości podejrzeń zasiały.
Uczciwą prawdę mętnością zniszczyły,
Plon swych kłamliwych pomówień zebrały.

Wołam o pomoc by ze snu się zbudzić,
Wołam by koszmar już się zakończył.
Chciałbym jak dawniej beztrosko się łudzić,
Chciałbym jak dawniej z dobrem się złączyć.

Opublikowano

Chociaż ze mnie raczej jest kobitka słaba,
Służyć swą pomocą będę Tobie rada.
Pamiętaj Gryfie drogi, że nie jesteś sam,
Dla Ciebie w sercu swoim mały kącik mam.

Utulenia młody przyjacielu i myśli ciepłe dla Ciebie
Jola

Opublikowano

Dziękuję Jolu, to dla mnie ważne,
Wiedza, że mogę polegać na innym.
Tak życie ostatnio ze mną pograło,
Że całą radość ze mnie wyssało.

Dziękuję za słowa, za siłę otuchy,
Wśród przyjaciół włos z głowy nie spadnie.
To dzięki przyjaźni inaczej się patrzy,
To dzięki przyjaźni się wiele wybaczy.

Opublikowano

Bywa czasem, że Los podkłada nam nogę.
Bywa czasem, że niebo wali się na głowę.
Bywa, że kolana obite jak u dzieci.
Tak to ułożone jest już na tym świecie....

Lecz bywa, że nagle świat cały promienieje
A dusza i serce radośnie się śmieje.
I w kąt idą troski, w kąt idą zmartwienia....
Wystarczą bowiem szczere spojrzenia,

Uścisk rąk, serdeczne słowa....
Cicha... nawet o niczym rozmowa.

Proszę pamiętaj o tym

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dziękuję Tango, wiem że są powtórzenia. Chodziło mi o rytm.
Nie chcę go zmieniać, pisany był pod wpływem emocji. Każda poprawka na zimno go trochę popsuje.

Pozdrawiam...
Opublikowano

Gryfie - przyjacielu drogi.
Czasem życie daje mocno w kość. Często bez powodu.
Ale jak już kiedyś tu pisałem, wyznaję zasadę:
„Co nas nie zabije, to nas wzmocni”.
Dlatego: Nie poddawaj się!
Pamiętaj, po każdej burzy wychodzi słońce.
Pozdrawiam.

Ps.
Jeżeli można Ci jakoś pomóc, to daj znać.

Opublikowano

Dziękuję Duksie za słowa otuchy
Wnet z mego świata znikną złe duchy
Za pomoc, za przyjaźń, za obecność u boku
Dziękuję serdecznie za podtrzymanie kroku.

Pozdrawiam Cię jeszcze raz bardzo gorąco...

Opublikowano

Witaj drogi Janku (Gryfie), radość powróciła do mej duszy, jesteś znowu z nami.
Pamiętaj, wśród przyjaciół jest raźniej, bezpieczniej, łatwiej znieść, pokonać, życiowe
potknięcia, niepowodzenia. Twoje zranione serce może jeszcze odczuwa ból, gorycz,
może nawet krwawi. Janku przy nas wszystkie "rany"goić się bedą. Wszystko powróci
do pierwotnego stanu. Zawita szczęście i miłość.
Twoje wiersze nabierać będą ciepła i rumieńców. Tego Ci z całego serca życzę.
Twój przyjaciel Ryszard.

Opublikowano

Kochani Przyjaciele! Dziękuję Wam, dziękuję z całego serca.
Wierzę, że poranek jest już blisko, że zaraz skończy się koszmar nocy.
Uwierzcie mi, że bardzo się cieszę że Was mam.
Pozdrawiam Was wszystkich i jeszcze raz dziękuję.

Mam jeszcze dwa takie smutne wierszyki, ale pokażę je Wam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Achilles_Rasti dobry wiersz... ale człowiek to jednak nie pająk... na szczęście ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie wiem jak to się stało, że umknął mi ten komentarz. Dopiero teraz go przeczytałem. Dzięki.   Pozdrawiam  
    • W jasną księżycową noc, Gdy skrzaty i chochliki podobne zjawom, Kłaniają się przyrody sekretom, Próbując sobie zjednać ich przychylność,   Skrzący w pełni srebrzysty księżyc, Odbijając się w setkach kropel wieczornej rosy, Zapytał wyniośle każdej z nich, Czy więcej swego blasku im użyczyć,   Te między sobą się naradziwszy, Opiniami swymi wymieniwszy się w skrytości, Nie czekając dłużej ni chwili, Odparły zaraz dumnemu księżycowi...   – Nie potrzebujemy twej łaski, Gdyż ty sam, choć taki dumny, Jesteś jedynie sługą naszej planety, Niczym paź królowej swej wierny,   A naszymi paziami , Oddanymi nam i wiernymi, Są niezliczone świętojańskie robaczki, To ich blaskiem nocami się cieszymy,   Bo tak naprawdę każda z nas Jest niczym maleńka planeta, Wszelakich niepojętych sekretów pełna, Strzeżonych przez upływający czas,   Nieprzebranych łąk połacie, Otulone wielkim zieleni płaszczem, Tak rozległe i ogromne, Niezbadanym są naszym kosmosem,   Bowiem niczym olbrzymie planety, Ukryte w czeluściach nieznanych galaktyk, Choć maleńkie także i my, Ukryte jesteśmy pośród tej łąki,   A ta niewielka pobliska rzeczka, Tak skromna, czysta i cicha, Jest nam niczym nasza Droga Mleczna, Równie co i ona tajemnicza,   Niczym gwiazd niezbadanych, Niedosięgłych, złocistych i skrzących, Także i nas maleńkich kropel rosy, We wszechświecie tym są miliardy...   – Wiersz ten dedykuję znakomitej poetce kryjącej się pod pseudonimem JaSnA7 w podziękowaniu za te wszystkie pochlebne komentarze jakie do tej pory pozostawiła ona pod wierszami mojego autorstwa.      
    • Sieć...   na pajęczej sieci moje serce ufne tak lekkie jakby nigdy nie widziało deszczu...   zdrada nie przychodzi z hałasem przychodzi nocą jak anioł w czarnym płaszczu siada obok i wygląda jak coś znajomego   dopiero później widzisz że każdy dotyk zostawił pęknięcie   co zrobi pająk kiedy ktoś rozerwie sieć rzuci wszystko?   czy zacznie od nowa dzień po dniu nić po nici   jakby nie pamiętał kto ją zniszczył?   to tylko sieć... powiedzą   to tylko kilka nitek rozciągniętych między gałęziami   Ale dla pająka   to dom to głód to życie   Więc wraca i buduje od nowa choć wie, że są rzeczy które przychodzą w ciemności   tylko po to... żeby sprawdzić...   ile jeszcze zostało do zerwania...
    • @Łukasz Wiesław Jasiński Jestem zagorzałym przeciwnikiem aborcji i jestem z tego bardzo dumny!!!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...