Słowa są sprawiedliwym rodzajem klęski

[Aleks Kleks]

lubię książki
a one mnie tolerują
może coś więcej
ale nie mówimy całkiem jasno
nie mówimy to i to
lecz językiem który nie jest pierwszą myślą
a tylko współbrzmieniem winnych
bezprawiem do ostatniego słowa

ciekawe jakim cudem się rządzą
jak wypływają na wierzch
w łuskach języka

*

być może czasem
warto się schylić
podnieść coś udając
że zawiązuje się sznurówkę
znaleźć się i ułożyć, grabić
nie budząc podejrzeń
że jesień zobaczy

krótkie dni bo nikt ich nie chce
porąbane
zmuszone do pracy nad siłę
z którą mocuje się zmierzch
jakby był po naszej stronie
nie przypadkiem

[H.Lecter]

zmuszone do pracy nad siłę
z którą mocuje się zmierzch
jakby był po naszej stronie
nie przypadkiem

Dekadentyzm nadzieją podszyty... ; )

Bardzo mi się podoba.

[Ruffle_puffle]

Ano, pomimo dekadencji jakoś tak świeżo [nie smętnie].

Całkiem zacne.

[janusz_pyzinski]

dołączam do komentarzy poniżej-podoba się

[adolf]

jak zwykle ;)) +
lubie plastyczne metafory co widac po moich wierzach :)))

[BARBARA_JANAS]

...tytuł chwyta, świeżo, lubię ;)

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Im głębiej w wiersz tym ciekawiej. Apetyt rośnie w miarę jedzenia ;)
Całość dobra, Zakończenie bardzo dobre.
Pozdrawiam.

[Aleks Kleks]

w obliczu tak wyrozumiałych komentarzy nie pozostaje mi nic innego jak podziękować

[Franka Zet]

Nie tylko zmierzch jest po Twojej stronie, Kleksie, ja też. Mocowanie się ze słowem na plus dla Ciebie.
Pozdrawiam.

[LadyC]

Pochłonęłam cały, od początku do końca.
Świetny
:)