Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Poszukuję wiersza/fragmentu prozy, który opisuje lub odnosi się do malarstwa/architektury/rzeźby gotyckiej. W grę nie wchodzą "gotyckie" wiersze o mrhhhoku, beznadziei egzystencji itp.

Póki co mam trzy utwory:

- Tadeusz Różewicz - Gotyk 1954
- Krzysztof Kamil Baczyński - Gotyk (impresja)
- Julian Przyboś - Notre Dame

Jak widać są to wiersze najszybciej przychodzące do głowy [repertuar banalny]. Wolałbym mieć coś bardziej wyszukanego, gdyż powyższe utwory będzie miała chyba połowa grupy (jeśli nie cała), a profesor wyraźnie zaznaczył, iż nie lubi, gdy cała grupa idzie na łatwiznę.

Nie wymagam żadnych interpretacji czy elaboratów. Prosiłbym tylko o nazwę danego dzieła/tytuł książki, w której się ono znajduje/autora.

Na weekendzie dostępu do biblioteki nie mam, ale poszukiwany utwór mam mieć za tydzień, także na tygodniu raczej zdążę to znaleźć. Z drugiej strony - tylko na weekendzie mam stały dostęp do internetu.

Z góry dzięki i wybaczcie spam.

Opublikowano

Jeżeli dobrze zrozumiałem post, to:
H. Walpole - "Zamek Otranto", potem Goethe "Gotz von Berlichingen", potem Ch, A. Vulpius, Ch. H. Spiess, G. A, Burger, C. Reeve, A. Radcliffe, Ch. R. Maturin, A Mostwoski, na pewno powieści goryckie Ignacego Krasińskiego, dobrze też poszukać coś z 20-lecia XIX w (gotycyzm) i w dumach.

O - Czesław Hernas - Literatura baroku.

Opublikowano

jeśli gotyk to ... Inkwizycja

Jeśli chcesz zaskoczyć to proponuję Ci szaradę Stanisława Kaszubskiego ...


DO TRYBUNAŁU INKWIZYCJI
__________________________________________________________________
Szarada 'KASTA'
______________________________________________________________________

Wybacz, Wasza Wielebności,
me piosnki zuchwałe
i porubstwo, i grę w kości
i zalaną pałę!
Siedzę w lochu __ mim i smakosz,
a drabanty strzegą.
Brak mi chleba, picia __ takoż
SIEDM-DZIEWIĘĆ-SIÓDMEGO.

Skarżą się na złe afronty
w proklamacjach głupich
CZWARTY WSPAK i WSPAK DZIESIĄTY
i inni biskupi.

Nie CZWÓR-DWA-TRZY*) moja lutnia
nikogo zaczepiać,
lecz pieśń czasem rymem utnie
kleryka po ślepiach.

Nie odmawiam WTÓR-SIÓdMEGO,
gdy jest DZIESIĘĆ-PIERWSZE,
bo odsłania żartu mego
horyzonty szersze.

Choć PIĘć-SZÓSTA-SIÓDMA raczej
unika zamtuza,
do wrót jego zakołaczę:
tam śpi moja muza.

Na dzban wina i grę w kości
PIĄTa-ÓSMA zwabia ...
A o świcie bez litości
z grodu gna burgrabia.

I wart byłem TRÓJ-DZIEWIĘTNYCH!
(świat mi ich nie szczędził).
Zarobiłem żywot smętny,
bez sławy i w nędzy.

Okupię tygodnie postu
swój zbereżny wierszyk,
a uzyskaj dla mnie odpust
w ÓŚM-SZEŚĆ-SIODMYM-PIERWSZYM!


za Hugona z Orleanu
goliarda-rybałta
rękę przyłożył

'KASTA'

*) CZWARTA-DRUGA-TRZECIA

Zamieszczone to bylo w Kalendarzu Szaradzisty'1973
nakładem Biura Wydawnictw Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Warszawa. Foksal 3 .



Jest gotyk, klimat i tajemnica do rozwiązania, te ... DZIESIĘĆ sylab.
Rozwiązania tej szarady nie znam.
100% GOTYKU!
Czego Ci więcej potrzeba?

Opublikowano

Dziękuję za odpowiedzi.

Zapomniałem nadmienić również, że nie szukam powieści gotyckiej.
Chodzi o tekst, który opisuje lub odnosi się do architektury/malarstwa/rzeźby gotyckiej.

Z tego co widzę to Dzwonnik pasuje. Tylko szkoda, że trzeba go całego przeszukać w poszukiwaniu opisu katedry :D

Dzięki jeszcze raz.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97   Bereniko.   czytając Twój wiersz mam poczucie, że dotykam czegos pierwotnego i czystego zarazem.   to nie jest tylko poetycki powrót do obrzędu Dziady bo  to jest przywrócenie metafizycznej ciagłości świata .   u Ciebie granica nie zostaje przekroczona dramatycznie bo  ona po prostu przestaje istniec , jakby nigdy nie była czymś ostate cznym. najbardziej porusza mnie ta filozoficzna zgoda na jednosć bytu.   smierć nie jest tu   pęknięciem, lecz przejściem w inny wymiar obecności.   ziemia "patrzy, bada” ,  to zdanie brzmi jak mysl z dawnej kosmologii, w której człowiek nie jest oddzielony od wszechświata lecz własnie w niego wpisany.   czuję w tym wierszu mądrość która nie potrzebuje wielkich słów, bo wyrasta z wewnętrznego ladu. Twoja poezja ma niezwykłą własciwość :  nie epatuje tajemnicą ale pozwala ją współodczuwać.   czytam te wersy jak spokojną medytację nad wspólnotą żywych i umarłych.   nad tym, że jesteśmy splotem krwi, pamięci i swiatła.   "Świat jest w jedności teraz ułożony ” – to zdanie brzmi jak credo, jak   cicha deklaracja wiary w sens istnienia. piszę to jako ktoś, kto naprawdę ceni Twoją Nika  twórczość albowiem masz dar nadawania sacrum prostym słowom.   a to jest wielka rzadkość.   ten wiersz zostaje we mnie jak łagodny płomień - nie oślepia, ale ogrzewa .   i mnie z tym płomieniem jest intelektualnie doskonale :)   pięknie Nika.      
    • @vioara stelelor Aż mnie ciarki przeszły :) Piękny wiersz, jest w nim energia błogości i spokoju, i szczęścia :)
    • @Florian Konrad Piękne obrazowanie, zostaje pod skórą. Cudownie pokazana intymność, przmycona w delikatnych sugestiach, a po niej przytulna bliskość z kotem, bo on przecież musi być najważniejszy.
    • @Berenika97  Wiersz jak instrument zachwyca czytelnika mrokiem onirycznej aury. Pozdrawiam serdecznie.
    • @Waldemar_Talar_Talar To prawda, gesty życzliwości są ważne, zawsze mogą przynieść dobre owoce.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...