Intensyfikacja Obłudy

[Paweł Stawicki]

Intensyfikacja obłudy
W spaczeniu uczoności
Gnana batem mody
Pozory daje wolności


Lśniąc na piedestale tandety
Sławiona proroków słowami
Efekt powszechnej głupoty
Podle bawi się nami


Ustanawia kolejne fikcje
Zniewala przesądem
Myśl refleksyjną tnie
Płynąc własnym prądem


Złowrogie rzuca spojrzenie
Przesycone nienawiści szałem
Na każde Prawdy pragnienie
Obelgi rzucając w nie kałem


Jest nielogicznie prosta
Mistyką swą kusi
Tajemnice udając życia
Umysłu rozsądek dusi


Adoptuje rzeczywistość
W każdym jej wymiarze
Zniekształca świadomość
W siebie wierzyć każe

[a._mrozinski]

Słabe rymy, brak rytmu, treść nieciekawa i wtórna. Może jeśli masz coś do powiedzenia i chcesz to wyrazić poezją, spróbuj najpierw bez rymów, na biało. Wtedy łatwiej dostrzec czy to, co chcemy powiedzieć ma jakiś sens, czy jest tylko powtórzeniem oczywistości.

Arek

[Paweł Stawicki]

"Słabe rymy, brak rytmu, treść nieciekawa i wtórna."
- Słabe rymy, hmm, a jakie rymy są mocne? Co to jest 'słaby' rym? Słaby to taki gdy końcówka nie jest do końca taka sama, tylko podobna. Jeśli jest taka sama to jest to wtedy mocny rym. Tak ja rozumuje. Być może się mylę, dlatego pytam.
- Brak rytmu. Co to jest ten rytm? Liczy się go jakoś? Strofy jeśli mają taką samą ilość sylab, czy o co chodzi?
- Treść nieciekawa. Tutaj nic nie poradzę. Temat iluzji czy fikcji mnie intryguje, jest dla mnie o wiele ciekawszy niż miłość, smutek, czy samotność.
- Wtórna treść, hmm. Należałoby zatem wszystkie wiersze o miłości, smutku, cierpieniu i samotności i przyrodzie wrzucić do tego samego wora, co wtedy zostanie?

Rad bym usłyszeć co to jest ten 'słaby' rym i gdzie wiersz gubi rytm. Jak na razie komentarz znaczy dla mnie tyle: nie podoba mi się.

[Dariusz Sokołowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Długie, nudne i nieśmieszne. Pzdr

[a._mrozinski]

Dla mnie słabe rymy to właśnie takie, które mają identyczne końcówki, bo takie najprościej znaleźć. Szałem-kałem, kusi-dusi itd...

A jeśli chodzi o rytm to miałem na myśli sylaby i akcenty. Nie jestem teoretykiem poezji, po prostu zauważam różnicę, gdy coś mi się czyta lepiej, a coś gorzej.

[Dariusz Sokołowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zastanawiał się kiedyś Pan nad tym, dlaczego Autor używa rymów o "identycznych końcówkach"?

[Paweł Stawicki]

Używam, bo uważam, że identyczne końcówki to właśnie rym idealny. Ale zastanawiałem się nad tym co napisał pan Mroziński.

"Dla mnie słabe rymy to właśnie takie, które mają identyczne końcówki, bo takie najprościej znaleźć."
Czyli mocny rym, to taki, który trudno znaleźć. Zatem najmocniejszy rym, to taki który najtrudniej znaleźć, a rym idealny, to taki którego nie można znaleźć. Zatem rym idealny nie istnieje. Trudność w znajdowaniu rymu, nie może być kryterium oceny mocy rymu, bo z konieczności to wyklucza istnienie idealnego rymu. To kryterium oceny rymu pozwolę sobie nazwać absurdalnym.

Kryterium oceny rymu, winno być jego brzmienie i nic innego.

Można się czepiać słownictwa, można powiedzieć, że rym nie jest wyszukany, ale nie można powiedzieć, że jest słaby, skoro końcówki są identyczne. Dalej rozwijając myśl, mógłbym nazwać mało wyszukanym rymem każdy, na który składają się wyrazy dwusylabowe, ale nadal jest to mocny rym. Niewyszukany rym, to raczej kategoria językowa. Zatem należałoby napisać: chłopcze, nie popisałeś się słownictwem.

Melodia wiersza jest kiepska, zgadzam się.