vioara stelelor

@kasia652O głupocie, to ja znam dowcip. Jak już myślisz, że głupota ludzka sięgnęła dna, to nie łudź się - zawsze ktoś zapuka od spodu. Głupcy podobno są szczęśliwsi. Ale czy rzeczywiście możliwy jest regres? Ja osobiście uważam, że Lepiej być niezadowolonym Sokratesem niż zadowolonym głupcem. (John Stuart Mill) No chyba, że mówimy o chwilowym odmóżdżeniu się, a nie o adaptacji do niekorzystnych warunków środowiskowych.

@Waldemar_Talar_TalarA właśnie nie udawać, nie kombinować, nie przebierać się - tylko być sobą!

@Berenika97 Interesujące wydało mi się powiązanie zapadania nocy ze stopniowym odrywaniem się od świata stworzonego w języku. Język, podobnie jak światło dzienne, wydobywa obiekty, byty materialne i niematerialne, z chaosu. W udany i trafny sposób pokazujesz proces, w którym noc staje się przejściem od uporządkowania do bezładu, od istnienia do nieistnienia, od struktury do continuum. Możemy to nałożyć na zależność pomiędzy myślami a językiem, i tu zagadka: co było pierwsze? A odpowiedź jest nieoczywista, jak dylemat jaja i kury. Uchwyciłaś ten moment, w którym wszystkie powiązania się rozpadają, z nadejściem ciemności. Jakby każde zasypianie było codzienną apokalipsą.

@hollow man Mnie się jednak wydaje, że peel jednak mimo wszystko jest na etapie poszukiwania, a nie negacji. Zasadniczo modlitwa nie jest nakazem, jest aktem wolnej woli człowieka, tak jak każda inna interakcja.

@huzarcAutyzm to bardzo złożone zjawisko, ma wiele odcieni i niuansów, w zasadzie nie ma dwóch identycznie funkcjonujących osób w spektrum. W niektórych aspektach zgadzam się, że ponowoczesność jest autystyczna, a szczególnie w sensie: - nadwrażliwości; - nadmiaru bodźców, zwłaszcza w kontekście zalewu informacjami i problemów z ich selekcją; - degradacji różnych form życia społecznego, - braku mechanizmów samokontroli.

To zrozumiałe, bo tam taniec i śpiew mają wyjątkową siłę sprawczą. ;)

@Berenika97Dziękuję, cieszę się, że Ci się spodobał :)

@Charismafilos Pies posyła Ci sto obrotów ogona, a kot uśmiechnięte miau!

@Charismafilos Gdyby pies i kot byli ludźmi, poszliby na piwo, zamiast tam sterczeć.

@Berenika97 Dziękuję za piękny odczyt wiersza. :)

@Charismafilos Człowiek też zwierzę, czy nie tak? @Marek.zak1 Dziękuję:)

@widelec :) Dziękuję.. @Alicja_Wysocka Dziękuję piękni:) @Amber Milo mi :) @Radosław Przecież o to chodzi :) @beta_b Dziękuję Poprawione :) @Charismafilos No chyba! ;) Dziękuję za czytanie i pozostawienie śladu. Pies i kot też dziękują. ;)

drzwi od sypialni się zamknęły za nimi jeszcze dźwięczą kroki pies z kotem stoją zadziwieni co tu się dzieje o co chodzi pies ryje nosem przy podłodze kot w mleczną szybkę skrobie łapką hau! miau! - niech ktoś nam w końcu powie po co zniknęli tam Pan z Panią piłeczkę przecież lepiej turlać i kłębki wełny przez przedpokój gryźć buty plątać się w sznurówkach w kuchni się dobrać do rosołu cóż mogą robić Pani z Panem ukryci niby w skarbcu z baśni pies chwyta w zęby zimną klamkę kot w krążki światła tęsknie patrzy cienie rąk tulą się do siebie śmiech zalał noc kaskadą złotą ciszę zawstydza satyn szelest kot prychnął pies podkulił ogon w końcu ich sen kudłaty zmorzył choć wciąż w sypialni słychać szepty a sens prawdziwy tej historii zna tylko mój zadziorny wierszyk

@lena2_Bardzo mądry wiersz. Różnice nie są przeszkodą, uzupełniają się nawzajem, jeśli tylko celem obydwu stron relacji jest zbudowanie mostu, a nie wykopanie przepaści. W miłości bywają vis motrix, bo każda dynamika oparta jest na przepływie, różnicy potencjałów.

@AmberWydaje mi się, że jest to wiersz o odwadze. Bo niewątpliwie, jeśli mamy do czynienia z jakąś terra incognita, poznanie jej i oswojenie wymaga pozbycia się strachu. Wtedy nie ma znaczenia, że to odległa planeta. Człowiek robi swoje, wykorzystując swoje zasoby, siłę woli, rozsądek, itd. Mars - może symbolizować najrozmaitsze przestrzenie - począwszy od zwykłej ciekawości nieznanego, po np. poznawanie drugiego człowieka w jakiejś relacji. Ten wiersz jest bardzo pojemny, jeśli chodzi o możliwości interpretacji, w zależności od tego, jaki obszar życia jest istotny dla czytelnika.

@Przemek Bardzo mądrze prawisz - zrozumienie wymaga słuchania i wrażliwości. Ale dzięki niemu zyskujemy wewnętrzny spokój, bo świat przestaje być wrogą przestrzenią, lecz miejscem, w którym wszyscy jesteśmy do siebie podobni, w bolesnym poszukiwaniu sensu i prawdy.

To już źle rokuje. Rozumiem intencję, takie odradzanie się zbolałej duszy pod dotknięciem miłości. Ale pamiętaj, że jest coś takiego jak homeostaza.

Nie ponoć, tylko tak jest. Natomiast zbyt często za prawdziwą miłość bierzemy tylko jeden z jej etapów - ten pierwszy, najbardziej musujący hormonami szczęścia. I trudno, bardzo trudno jest zrozumieć, że to, co później przychodzi, to jest to samo, tylko w innej odsłonie. Stąd bierze się ten stan, który opisujesz słowami: Nie ma rozdziału na poezję i prozę życia, to są tylko nakładki na system. Jest życie, po prostu.

Ten fragment skojarzył mi się z pewną piosenką, która zapewne powstała w nieco dziwnym stanie świadomości, ale skoro mówimy o czymś zbliżonym do to możemy się zagłębić w klimat. Z góry przepraszam, co złego to nie ja ;)

Tak, to prawda. Chyba jedna z najważniejszych odnośnie miłości.

Najtrudniejszą do sprawowania władzą, jaka człowiekowi została powierzona, jest władza nad sobą samym. O takiej piszesz? Wojnę domową można wtedy zinterpretować jako walkę z własnymi demonami, takimi jak np. niechciane emocje, ruminacje, wewnętrzne duchowe konflikty. Ale, jak wspomniała @Alicja_Wysocka, nie chodzi tu o tresowanie. Owszem, wszystko, czego się człowiek uczy, staje się po czasie nawykiem, bo nasz mózg jednak jest... prosty w obsłudze i na tyle głupi, że daje się w dość łatwy sposób programować. Tylko, że tresowanie kojarzy mi się z robieniem czegoś pod oczekiwania otoczenia, a przecież chodzi o to, aby znaleźć wewnętrzne motywacje i cele.

@Alicja_Wysocka Rozrabiaki z tych wierszy :)

@Alicja_WysockaBardzo ładna interpretacja, dziękuję serdecznie :) W punkt :)

@violetta Na pewno tak, przecież On jest Miłością :)

@Stary_KredensRównież serdecznie pozdrawiam i dziękuję za czytanie :)