Berenika97

@Marek.zak1 Nic co ludzkie nie jest Ci obce. :)

@LessLove Zachwycił mnie ten wiersz. Niesamowita jest ta klamra kompozycyjna z kawą - od tej zbyt słodkiej, pełnej młodzieńczych mrzonek, po tę gorzką, która smakuje prawdą. Metafora "niepokalanego z naszej winy świata" - niesamowita. Piękny, dojrzały tekst o tym, co mogło być, a co nigdy się nie wydarzyło.

@Jacek_Suchowicz W takim razie zapraszam do mojego rodzinnego miasta - Lidzbarka Warmińskiego - to na pewno Warmia. Miasto było główną siedzibą biskupów warmińskich oraz stolicą księstwa warmińskiego. No i ma gotycki zamek i pałac letni Ignacego Krasickiego. :)

@Annna2 Pięknie uchwycony klimat naszej Warmii. To niebo rzeczywiście mamy tu wyjątkowe, a połączenie zapachu ogrodu z taką głęboką refleksją o przemijaniu robi ogromne wrażenie. Bardzo nastrojowy tekst - śliczny! :)

@Leszek Piotr Laskowski Choć stopnie bywają szorstkie i chłodne, a każdy z nas idzie w swoją nieznaną, zostawię dłoń ciepłą i słowa łagodne - jako poręcz tym, co po mnie zostaną.

@obywatel Interesujące napięcie między zewnętrznym przymusem a wewnętrznym buntem.

@Poet Ka To przepiękna, poetycka rekonstrukcja - w której z okruchów znanych motywów sklejasz zupełnie nową, fascynującą postać. Ożywiasz chłodną, kruchą saską porcelanę ciepłem łabędzich piór i dajesz jej anielskie skrzydła. Powstaje z tego baletnica, która wbrew prawom fizyki lekko stąpa po wodzie. Ten wiersz to dla mnie świetny obraz samej poezji- kunsztownej jak porcelanowa figurka, a jednocześnie nieustannie wymykającej się schematom. Niezwykle subtelna zabawa słowem i wyobraźnią.

@Leszczym Ciekawa perspektywa na temat prawdy i racji. Często wydaje nam się, że udowodnienie czegoś przyniesie nam ulgę, a ten wiersz trafnie pokazuje, że solidny dowód staje się nowym, czasem trudnym do uniesienia bagażem. Puenta z adwokatami - gorzka, ale bardzo sugestywna

@Simon Tracy To świetnie - bo nikt nie wie, czym jest normalność. :)) A skoro czytam Twoje teksty - nie można mnie wrzucić do tej wielkiej szuflady z napisem "Normalność". :) Pozdrawiam.

@Lenore Grey Jest tu czułość ukryta w geście - wiersz uderza niezwykłą zmysłowością. Przenosisz nas w przestrzeń „zielonej antresoli”, która kojarzy się z bezpiecznym, naturalnym azylem. Pięknym momentem jest tu „stożek dłoni” - niemal rzeźbiarski obraz. Wygładzanie „zmiętych liści” pod okiem przyzwalającego księżyca to piękna metafora naprawiania małych krzywd.

@Simon Tracy Czytałam z narastającym niepokojem i to uczucie zostało ze mną długo po ostatnim słowie. Mistrzowska atmosfera. Wiedziałam, że czytanie wczoraj w nocy nie wróżyło dobrze mojemu zasypianiu! :)))

@Kwiatuszek Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@UtratabezStraty Bardzo dziękuję! Zaczarowany czyli baśniowy. Bo oprócz pływających rybek , jest tam duszek. Nasza kultura posługuje się również kodem baśni czyli specyficznym "schematem", według którego tworzone są opowieści ludowe i magiczne, występują czary. I nie podlega on racjonalizacji. Moim skromnym zdaniem. Serdecznie pozdrawiam.

@Leszek Piotr Laskowski Bardzo dziekuję! Pozdrawiam serdecznie! :)

@wiedźma Dla mnie ten wiersz może być poruszającym studium samotności. Na początku jest krzyk, który nie zostaje usłyszany i cisza, która nikogo nie obchodzi. To pokazuje totalną izolację podmiotu lirycznego nieważne, czy manifestuje swój ból, czy go ukrywa, świat pozostaje obojętny. Fraza „Nikt nie zapyta” boli chyba najbardziej, bo sugeruje brak empatii w najbliższym otoczeniu. Gorzka herbata - to coś powszedniego, co trzeba „przełknąć”. Smak wstydu nadaje emocjom fizyczny wymiar - to reakcja organizmu, coś, co „język pamięta”. Puenta wiersza przynosi pewien rodzaj pocieszenia. Tutaj czas jest „złodziejem” bólu i wstydu, co staje się wybawieniem. Nie naprawiamy przeszłości, po prostu dodajemy do niej „cukru”, żeby dało się żyć dalej. To świetny wiersz! :)

@Wiechu J. K. Czuć tu pokorę wobec ogromu świata (jesteśmy tylko drobinkami), a z drugiej strony - ogromną afirmację życia. Bardzo podoba mi się ten brak patosu - o sprawach ostatecznych piszesz z lekkością, niemal z uśmiechem. Krótko mówiąc - solidna dawka poetyckiej termodynamiki. :)

@Charismafilos Tytuł nie jest bez znaczenia. Wiersz ma w sobie świetną dynamikę - od powolnego zbliżenia, przez narastające pulsowanie, aż po ten lekki, niemal taneczny finał. "Powrotny piruet" to świetne domknięcie tej intymnej sceny.

@Łukasz Jurczyk Bardzo dziękuję! Miałam takie same myśli! :))) Serdecznie pozdrawiam. @Natuskaa @wiedźma Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. :)

@Czarek Płatak @Wiechu J. K. Bardzo dziękuję! Pozdrawiam serdecznie. :)

@Poet Ka Bardzo dziękuję! Pozdrawiam. Czy perełka nie może zostać bursztynkiem? Może nie. :) Ale bursztynek - jantar -kiem?

@Simon Tracy @MIROSŁAW C. @Stukacz @Rafael Marius @viola arvensis @Poezja to życie Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Marek.zak1 Bardzo dziękuję! Dziękuję za przypomnienie M. Gara - rzeczywiście , świetnie grał z tą maską. Ale trzeba być racjonalnym optymistą, aby żadna lampa tak nie wnerwiała. :))) Serdecznie pozdrawiam. :) @andrew Bardzo dziękuję! Napisałeś koniec, którego w wierszu nie było - i który był potrzebny. Nadzieja zawsze jest potrzebna. Serdecznie pozdrawiam. :) @Waldemar_Talar_Talar Bardzo dziękuję! To miło wiedzieć, który moment zatrzymał. :) Serdecznie pozdrawiam. @wiedźma Bardzo dziękuję! "Jakby pod maską nie było już niczego" - to czytałam pisząc, ale nie napisałam wprost. Cieszę się, że to tam jest. :) Serdecznie pozdrawiam. @Wiechu J. K. Bardzo dziękuję! "W poszukiwaniu Arki Noego" - świetne! :) Serdecznie pozdrawiam. :) @Poet Ka Bardzo dziękuję! Dziękuję - beznadzieja codzienności to dobre imię dla tego wiersza. :) Serdecznie pozdrawiam.:)

@Migrena Bardzo dziękuję! Dziękuję - to jeden z tych komentarzy, przy których nie wiem, czy bardziej się wzruszyć, czy roześmiać. :) Monada w ontologicznym brudzie i wiosenna łąka - to mnie rozbraja. Bardzo się cieszę, że tak to ująłeś. :) "Dystopia" na końcu jest dla mnie osobną, małą poezją. Serdecznie pozdrawiam. :)) @Alicja_Wysocka Bardzo dziękuję! To pięknie powiedziane - i wzajemne. :) Serdecznie pozdrawiam. @Czarek Płatak Bardzo dziękuję! A wiesz, że najpierw tak miało być, aby zostawić niedopowiedzenie. :) Ale nie posłuchałam swojej intuicji, zwyciężyła moja druga natura - by tłumaczyć. Cięgle się z tym zmagam. Serdecznie pozdrawiam. :) @Łukasz Jurczyk Bardzo dziękuję! Lubię takie czytanie, które samo się staje pisaniem. :) Serdecznie pozdrawiam. :))

@Alicja_Wysocka Dla Twoich dzieci - postaram się otworzyć serce jak najrzeszej.

@Alicja_Wysocka Przyjmuję te dzieci pod dach mej ciszy, choć u mnie też wiatr po kątach szlocha, niech każda skarga się tu uciszy, bo każda myśl ma kogoś, kto ją kocha.