Berenika97

@P.Mgieł Zgadza się, tak właśnie go odebrałam. :)

Patrzę na sójkę. Tusz spływa na policzek, Ta kręci głową. druga wersja Patrzę pod słońce. Tusz spływa na policzek, Sójka drwi z góry.

@Leszek Piotr Laskowski Mocny i celny finał. Smutno brzmi ta przepowiednia o "wyprzedaży rozumu narodowego" na rzecz bajek i propagandy. Wiersz pokazuje, że choć kochamy mity, to granica między literacką magią a niebezpieczną iluzją jest bardzo cienka. Świetny tekst na dzisiejsze czasy. Tak mnie zainspirował, że dopisałam własny eksponat do tej wyprzedaży: Mam i pióro z orlej duszy, co sumienia winno ruszyć, czapkę, co to nam zginęła, gdy się Polska w snach ocknęła.

@Poet Ka A to perełka! Podoba mi się, że najpierw nawiązujesz do Hamleta - symbolu memento mori, a potem do Epikura - „Dopóki jesteśmy, nie ma śmierci, a gdy ona przychodzi, nie ma nas”. Zdejmujesz śmierć z piedestału grozy. Sugeruje, że skoro i tak nie zarejestrujemy własnego niebytu, to jedynym logicznym wyjściem jest uznanie szklanki życia za pełną. Niemal matematyczne podejście do egzystencji. No i ta klepsydra na końcu - życie to czas, który się mierzy , a śmierć to tylko informacja, której i tak nie przeczytamy. Świetne! Zdolniacha! :)

@Robert Witold Gorzkowski Bardzo dziękuję! Dziękuję Ci za ten komentarz - to jest esej. Przeszedłeś przez wiersz uważnie, wers po wersie, i zostawiłeś ślady swojego czytania. To dla autora rzadki prezent. Pytanie o „może wreszcie zatonąć" - nie jest jednoznaczne. Każde czytanie ma prawo do swojego świtu. A "Próg" jako słowo wielowątkowe - tak, dokładnie. Piszesz o przejściu w świat intymny, o tajemnicy. Dla mnie próg był granicą, za którą można w końcu być sobą - i jednocześnie miejscem, gdzie świat się urywa. Jedno i drugie naraz. Chapeau bas również - za czytanie, za niezwykły komentarz. Serdecznie pozdrawiam kolegę, który pisze niesamowite wiersze. :)

@obywatel Masz rację, że to dwa różne standardy i trudno tego racjonalnie obronić. Badania na mózgu - zakaz, bo niehumanitarne. AI - pełna para, bo zyski, bo przewaga militarna, bo kto pierwszy ten lepszy. Fatalizm rozumiem. Ale "i tak zginiemy" to argument, który zwalnia z myślenia. A myślenie to jedyne, czego AI jeszcze nie zabrała nam całkowicie. Na razie przynajmniej. Pozdrawiam. :) @violetta @iwonaroma @Poet Ka Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@obywatel To ważne pytanie i chyba nie ma na nie dobrej odpowiedzi. Regulacje nad AI są jak próba zatrzymania wody w sieci - zablokujesz jedno państwo, jeden instytut, a obok już ktoś inny pędzi do przodu. Mózg można zamknąć w laboratorium, AI już dawno wyszła poza jakiekolwiek drzwi. Czy inteligencja wyższa podporządkuje się niższej? Sama zadaję to pytanie. :) I nie chcę, żebyśmy doszli do odpowiedzi metodą eksperymentu. A ludzkość - chyba ma wpisany taki "gen samozagłady" , tylko z każdym wiekiem tworzy coraz lepsze "narzędzia" do jej urzeczywistnienia.

@obywatel Co do AI - graniczenia pewnie są, część z nich celowa (właśnie po to, żeby chronić), część wynika z samej natury systemów. Wojsko i służby oczywiście mają własne projekty. Niebezpieczeństwo pochodzi od konkurencji między mocarstwami , bo nigdy nie wiadomo jak daleko moga się posunąć Chiny. To nie jest margines, to całkiem poważny temat. Co do tekstu - bardzo dziękuję. Niedopowiedzenia są trochę zamierzone, koniec jest klęską człowieka - on wychodzi , ale z własnego życia, uzależnia się od maszyny. Czy to tylko fikcja? Nie powiedziałabym tego na 100% , ponieważ oddawanie "agentom" możliwości autonomicznego działania są prowadzone. Serdecznie pozdrawiam. :) @Marek.zak1 Bardzo dziękuję! Masz absolutną rację - to, co opisujesz, to nie science fiction, to codzienność - to klasyczny przykład - system nie musi wiedzieć, czego chcesz, wystarczy, że wie, gdzie byłeś. A to, że po rozmowie przy laptopie pojawiają się reklamy - trudno udowodnić, że mikrofon słucha, ale jeszcze trudniej udowodnić, że nie słucha. :)))) Masz też rację co do kasy - większość tego, co nazywamy "inteligentnymi systemami", to w praktyce bardzo sprawne maszyny do zamieniania uwagi w pieniądze. AI jako narzędzie kontroli brzmi groźnie, ale AI jako narzędzie sprzedaży już się zadomowiło i jakoś mniej nas przeraża. Serdecznie pozdrawiam. :) ps. A ja uwielbiam być sterowana przez męża - to tak między nami. :)

@Wiechu J. K. Wolność słowa formalnie wzrosła, ale równolegle rozwinęły się narzędzia inwigilacji, które czynią tę wolność pozorną - mówić można więcej, lecz w cieniu stałej obserwacji. :)

@Wiechu J. K. Bardzo dziękuję! Wolność słowa tak, ale nie aż tak! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Alicja_Wysocka No i weź tu rozmawiaj z Poetką! :))) Jesteś niesamowita. :)

@Poet Ka Podmiot marzy o Libanie nie jako o miejscu, lecz jako o "dekoracji do samego siebie" - Wielki Cedr, cydr, absynt, Celnik Rousseau. To zestaw rekwizytów człowieka, który kocha „klimaty". Rousseau - ikona naiwnego prymitywizmu. Orient i Celtowie w jednym kielichu - koneser nie dba o geograficzną czy historyczną spójność, liczy się wyłącznie aromat. A w trzeciej strofie - prawie reportaż - lew zjada marzyciela. :) Realizacja metafory - "rzeczywistość pożera estetę".? :)))

@Na liniach czasu Bardzo dziękuję za tak miłe słowa. Serdecznie pozdrawiam. :)

@Christine Bardzo dziękuję! Cieszę się, że działa na wyobraźnię! Serdecznie pozdrawiam. :) @Na liniach czasu Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Na liniach czasu Bardzo dziękuję! To naprawdę fajna interpretacja. :) Serdecznie pozdrawiam. :)

@Christine Bardzo dziękuję! Tak, ponieważ współczesne uzależnienie od technologii bardzo rzadko zaczyna się od przemocy. Znacznie częściej przychodzi pod postacią wygody, personalizacji i troski o użytkownika. Serdecznie pozdrawiam. :)

@Alicja_Wysocka Bardzo dziękuję! To Ty tak działasz - czasami mi to wychodzi - bo przyglądam się Twoim wierszom.:))) Czarodziejko. :)

@Na liniach czasu Bardzo dziękuję! Cieszę się . :) Serdecznie pozdrawiam. :) @Mitylene Bardzo dziękuję! Świetnie, że zauważyłaś - chodziło mi o oddanie również tej miejskiej klaustrofobii, i samotności. Takiej beznadziei. Serdecznie pozdrawiam. @Christine Bardzo dziękuję! Tak, o to chodziło, jak trudno czasami się odnaleźć w miejskiej przestrzeni. :) Serdecznie pozdrawiam. :)

@Autor_Nieznany Bardzo dziękuję! Właściwie, to jest o AI , która manipuluje poprzez używany przez Filipa sprzęt. Tytuł "Agent" dotyczy tzw. agentów AI. Są oni obecnie testowani. Mogą przejąć komputer i działać według własnej woli. Dziękuję za podpowiedź o robotach humanoidalnych. Serdecznie pozdrawiam. :)

@Alicja_Wysocka Więc siedzą teraz, patrząc w te ściany, z uśmiechem dumy - choć w sercu blizna. Bo każdy wyrok im darowany, to tylko miłość, co się nie przyzna,

@Poet Ka Ciekawe ujęcie - pokazujesz, że słowa mają moc wywoływania obrazów. Twoja miniatura działa jak iskra, która odpala silnik wyobraźni. Krótka forma, a mieści w sobie cały retro świat. :)

@andrew Ten wiersz to mały rachunek sumienia. Ile razy mijamy dzień nie zauważając, że już sam jego początek to dar.

@beta_b Ten wiersz pachnie słońcem i prawdziwym życiem. Przypomina, że szczęście kryje się w jasnych zasadach. Piękny!

@lena2_ "Cicha zatoczka ciepłych wspomnień” - to przepiękna metafora. Bardzo podoba mi się ten kontrast między goryczą piołunu a dbałością o to, by serce nie zgorzkniało. To wiersz, który daje oddech i pozwala na chwilę zatrzymania w codziennym biegu. Śliczny!

@Toyer Zamieniłeś tęsknotę w żywioły. Piękne.