Berenika97

@MIROSŁAW C. Wzruszająca lekcja pokory i miłości. Twoje słowa o "rozmowach nieodbytych" uderzają w bardzo czułe struny. To piękny dowód na to, że mama na zawsze pozostaje naszym najważniejszym punktem odniesienia, nawet w sferze ciszy.

@Proszalny Ten wiersz ma w sobie niesamowity, oniryczny klimat i genialne , plastyczne opisy - czuć w tym tekście wilgoć porannej mgły i zapach letnich ziół. A wers o wyciszaniu zegarów wrzosem - niesamowity! Świetnie nawiązałeś do do archetypu Potrójnej Bogini - bardzo podoba mi się ta mistyczna warstwa. Runy, sigile, zaklęcia pod korą drzew. To wyznanie i rytuał. Zmieszałeś magię z tęsknotą. Piękny i bardzo zmysłowy wiersz.

@Lapislazuli Najlepsze w tym wierszu jest to, że nie kończy się żalem. Marzenia nie giną - czekają. To dużo mądrzejsze niż większość dorosłych. Bardzo podoba mi się wiersz i jego przesłanie.

@hollow man Jeżeli masz niezdiagnozowane adhd, to powitam Cię w Klubie Niezdiagnozowanych Adehadowców. :)))

@Andrzej_Wojnowski Czuć w tych słowach autentyczny ciężar doświadczeń. Pięknie ujęty strach przed ponownym zaufaniem sobie i światu. Genialna jest ostarnia zwrotka.

@tetu To bardzo nastrojowy wiersz - " drżący płomień jako jedyny oddech" robi ogromne wrażenie - jakby cały świat skurczył się do tego jednego punktu światła. Czuć tu ciężar ciszy i spokój kogoś, kto przestał szukać odpowiedzi na zewnątrz, a zaczął w sobie. Zostaję z tym chłodem czaszki pod palcami i ciszą, która nie potrzebuje już słów. Świetne zakończenie

@hollow man Wykorzystujesz tu rizom (chyba nie pierwszy raz) tym razem do opisania ludzkich skojarzeń. Najpierw jest zmysłowa kora, potem wędrówka umysłu. Ukazujesz, jak bodźce z natury potrafią uwolnić nasz strumień myślenia, świadomości. Końcowe "gubię , wracam" to podkreślenie ciągłego cyklu naszej uwagi. Może coś w tym stylu?

@leszek piotr laskowski Czytam i od razu myślę o własnym dziecku. Piękne przypomnienie, że dzieci nie potrzebują od nas perfekcji - potrzebują prawdy. Wzruszające i mądre.

@hollow man Każdy z nas ma w szafie taką randkę, która nadaje się bardziej do działu "kryminał" lub "horror" niż "romans". Pozdrawiam:)

@kasia652 Można komuś dać całą siebie fizycznie i emocjonalnie, i zostać z niczym. "Płynie zimna krew przez twoje gorące ciało" - to jest świetne! Ostatnia strofa jest bezlitosna - bez owijania w bawełnę - tylko gorzka, sucha prawda. I właśnie dlatego uderza najmocniej. Super, że wrzuciłaś!

@Waldemar_Talar_Talar miłość nie pyta czy jesteś gotowy przychodzi sama Pozdrawiam :)

@hollow man Twój komentarz jest tak mądry, że aż boli. Zaczęłam się zastanawiać, czy to instrukcja obsługi kapitalizmu. Czy na pierwszej randce, zamiast zapytać, jak Ci minął dzień, tłumaczysz dziewczynie, dlaczego jej wybór sałatki jest wynikiem neoliberalnego ucisku i upadku struktur feudalnych. ? :))))

@lena2_ "Barwy ochronne" to genialne sformułowanie. Nie zimne, nie obojętne - tylko ochronne. Serce nadal czuje, tylko musiało nauczyć się przeżyć. Piękny wiersz.

@Achilles_Rasti W wierszu świetnie jest ukazany moment, w którym granice osobiste zostają przekroczone. "Cudzy oddech na skórze" staje się tu symbolem osaczenia, a nie bliskości. Bo łatwo pomylić miłość z kontrolą i wówczas płacimy wysoką cenę za oddanie sterów nad własnym życiem w cudze ręce. Dla mnie jest to dobra lekcja asertywności. Przypomina, że nasze życie - nawet jeśli trochę potłuczone - ma wartość tylko wtedy, gdy należy do nas. Bardzo mi się podoba!

@Myszolak Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)

@Christine Bardzo dziękuję! Lubię te klimaty noir. :) Serdecznie pozdrawiam. @Poet Ka @Leszczym @Natuskaa Serdecznie dziękuję! Pozdrawiam. :)

@Whisper of loves rain Bardzo dziękuję! To bardzo dobry pomysł, wspólna kawa i kochające oczy. :) Serdecznie pozdrawiam.

@Starzec Czasem trzeba się zbuntować przeciwko własnemu pesymizmowi, żeby zobaczyć słońce.

@iwonaroma Definicja luksusu. :) Nic tak nie brzmi jak spokój po burzy (basów). A szelest kartek to najszlachetniejszy dźwięk. :)

@Kwiatuszek Bardzo dziękuję! Pozdrawiam serdecznie :))))

@Leszczym Niezmiennie od lat? Przy takim zamiłowaniu do wieloboków dziwię się, że jeszcze nie wpadł w jakiś Trójkąt Bermudzki. Ale skoro postęp jest uczciwy, to rozumiem, że to po prostu taka... wielowymiarowa osobowość. I chyba nie chce wyjść na prostą. :)

@SilentiumAeternum Bardzo poruszające świadectwo. Twoja tęsknota za "normalnością" jest namacalna. Życzę Ci siły, abyś odnalazła drogę do upragnionego spokoju, ale nie czekaj, sama weź ten klucz. Pozdrawiam.

@tetu Bardzo dziękuję! Otrzymałam świetną opinię! Komentarze takie jak Twój - warsztatowe, uważne - są bardzo cenne, bo pokazują, że widzisz nie tylko efekt, ale i ryzyko, które się podjęło. Ta linia między intensywnością a banałem... - czułam, że mogę spaść. Cieszę się, że nie spadłam. :) Pozdrawiam serdecznie!

@leszek piotr laskowski Świetny zabieg - przez osiem strof dajemy się wciągnąć w ptasie zamieszanie, a potem obracasz kamerę i okazuje się, że to byliśmy my przez cały czas. Pouczające!

@orkan11 Widzę w tym wierszu kogoś, kto naprawdę lubi to, co robi. To ciepły i piękny wiersz - czuć w nim kogoś, kto znalazł sens w towarzyszeniu innym, pewnie w pracy z ludźmi (dziećmi?). To „podążanie na gapę" i „bezbronny uśmiech" są bardzo obrazowe.