Znajdź zawartość

„Cienie pokoleń” Życie dane raz tylko — iskra krucha, żywa; z przodków bierze początek, z wnukami odpływa. Myśl pradziada jeszcze czasem do prawnuka dotrze, lecz już trzecie pokolenie ledwie o nią otrze. Praprawnuki cię zagubią w mroku zapomnienia; kto ich sercom życie dawał, kto tkał blask istnienia. Przy czwartym już pokoleniu ucichnie wspomnienie, bo bez słów i bez pamięci gasną ludzkie cienie. Lecz nie wszystko czas pochłania w swej bezkresnej toni; co szlachetne, trwa ukryte w potomstwa harmonii. Bo choć imię wiatr rozwieje pośród wieków szumu, pozostanie dobro duszy podstawą rozumu. I dopóki człowiek człeka ku światłu prowadzi, żyją w nim cienie pokoleń, których czas nie zdradzi. Bo w łańcuchu ludzkich serc, co przez wieki płynie, każde dobro raz zasiane nigdy nie zaginie. Leszek Piotr Laskowski.