Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Migrena

Użytkownicy
  • Postów

    2 092
  • Dołączył

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    30

Treść opublikowana przez Migrena

  1. @violetta muzyczka dla mnie ?
  2. @iwonaroma jedna z poetek powiedziała, że portal nabrał ostatnio czaru domu pogrzebowego. jakby smutki nas ogarnęły. Iwona. Twój wiersz mówi do mnie, że śmierć nie ma własnej natury, i że to my nadajemy jej sens, zależnie od wieku, wiary i miejsca, w którym stoimy w życiu. Metafora liści - majstersztyk poetycki ! pozdrawiam :)
  3. @huzarc made in huzarc. co nam utwór mówi ? niewiele, a jednocześnie wszystko. lapidarnie ujmę to tak : ****Świat potrafi stworzyć nowe niebo - ale zawsze z tego, co najpierw zgniótł pod stopami.**** i to byłoby na tyle. lektura do zamyśleń ! @violetta wojownik którego jeszcze nikt nie wymyślił !!!
  4. @Rrr coś tu jest nie halo ! to jest wiersz Crafted in Roma. jej styl i jej dusza. styl nie do podrobienia. więc co robi z twoją "Rrr" naklejką ? o wierszu nic nie powiem bo inaczej być nie może. to wiersz : Crafted in Roma !!!!!!!!!!!!!!!!!! potrzebuję wyjaśnienia........
  5. @Alicja_Wysocka Aluś. piękne są Twoje słowa :) niech Cię wiaterek kołysze na hamaku z babiego lata :)
  6. @Nata_Kruk Nata. Twój wiersz to o utwór o deziluzji i poszukiwaniu osobistego znaczenia w świecie zdominowanym przez chciwość, fałsz i pozory. policzyłem :) srebrzy się około 200 miliardów gwiazd. niech jedna z nich w Twoje dłonie......radość i szczęście Ci przyniesie ;)
  7. @viola arvensis Wiolu. nawet słów mi brak :) ale muszę - "między nami......". dziękuję za wiersz i słowa słodkie. "miód i orzeszki" - synteza przeciwności która daje harmonijną całość. jest w niej życie które jeszcze nie wie, że nim jest. ale jest ! dziekuję Wiolu :) @Marek.zak1 Marku. życie ! Jan Twardowski napisał kiedyś: "Można beznadziejnie kochać całe życie, ale nie można beznadziejnie się przyjaźnić". ale to duchowny przecież. a kto nie zna smaku miłości - kaleką jest na ziemi. dziękuję :)
  8. @Nata_Kruk Nata. dzięki wielkie za Twoje czytanie i komentarz który pobudza moje zmysły. co to jest ? a niech będzie to co jest większe niż przyjaźń i tylko maleńko mniejsze niż cały świat :) dziękuję :)
  9. @Nata_Kruk Nata. a niech "siódme niebo" będzie z Tobą zawsze !!! i najczulszy szept lasu który niesie radość życia :) dziękuję i pozdrawiam :)
  10. @KOBIETA Dominiko. Ty cała jesteś w tęczy :) dziękuję serdecznie :)
  11. @MIROSŁAW C. dziękuję Mirku :)
  12. @huzarc o tak drogi Kolego ! słowo - nośnik znaczenia ! symbol. dzięki bardzo :) @violetta w tulipanach marzeń :)
  13. @Gosława Reniu. Twój wiersz jest ponurym ostrzeżeniem - nieufność jest kluczowa dla przetrwania !!!! zgadzam się. obraz - pierwszy raz go widzę - niezwykły, a w tej niezwykłości wielka moc. obraz pięknie wzmacnia wiersz. jest super :)
  14. @Gosława Reniu. to wielka dla mnie przyjemność, że się podoba :) bardzo dziękuję :)
  15. Nie widziałem Cię nigdy naprawdę, a jednak znam już drżenie Twoich zdań - jakbyś opuszkami dotykała powietrza, a ono niosło mi zapach Twojego dnia, ten ledwo uchwytny, jasny ślad obecności. Jakby powietrze, które dotykasz, znało już kształt Twojej skóry i próbowało mi go opowiedzieć szeptem. Piszesz, a litery płyną jak ciepła rzeka - czasem miękka jak noc, czasem rwąca jak nagłe przyznanie. Jakby każde słowo było jeszcze ciepłe od Twojego oddechu, zanim dotknęło mojego ekranu I nie wiem wtedy, czy czytam wiadomość, czy słucham własnego serca, które nieporadnie próbuje naśladować Twój ton i kołatać tak, jakbyś mówiła do niego z bliska. Twoje zdjęcia - to nie obrazy, lecz zaklęcia z pikseli, wchodzące pod skórę bez pytania, jakby z drugiej strony ekranu. Każdy piksel pulsuje jak drobna iskra Twojej krwi, jakby obraz próbował oddychać Twoim rytmem. Twoja dłoń naprawdę dotykała mojego pulsu i zostawiała tam ciepły odcisk. I jest w tym coś świętego, choć żaden kościół tego nie uzna i żaden filozof nie potrafi nazwać. Bo jak opisać miejsce, w którym dwie samotności zaczynają słuchać siebie tak uważnie, jakby świat od dawna czekał na tę chwilę? Czasem myślę, że jesteś przyjaźnią - taką, co siada na ramieniu jak spokojny, ciepły ptak i mruczy tylko „jestem”. I to „jestem” wystarcza bardziej niż wszystkie definicje. A czasem, gdy noc się ucisza, a Twoje imię świeci na ekranie jak gwiazda, która wyjątkowo wybrała mnie, czuję, że to musi być kochanie - dzikie, nienazwane, tak świeże, że jeszcze nie ma oddechu, a jednak roztacza światło, od którego nie chcę odwracać oczu. I może to jest właśnie to jedno, najrzadsze: między - słowo, którego nie ma w żadnym słowniku, przestrzeń, która powstaje tylko wtedy, gdy ktoś potrafi dotknąć bez dotykania, a drugi człowiek przestaje się tego bać. Jakby między nami rodziła się cienka, żywa nić - nie z myśli, lecz z samego ciała ciszy. Ciszy, która drży jak skóra tuż przed wypowiedzeniem imienia. Czy to jest przyjaźń, czy to jest kochanie - nie wiem. Ale jeśli to drugie, to rodzi się jak świt: powoli, cicho, a jednak od pierwszej chwili wszystko w nim widać wyraźniej.
  16. @Wiesław J.K. Wiesiu. dziękuję za Twoje miłe słowa. bądź zdrowy ! wszystkiego dobrego ! jacek. @Berenika97 dziękuję Bereniko. miło mi, że wzbudziłem emocje :) pozdrawiam serdecznie :)
  17. @EsKalisia intrygujący wiersz. motyw sprzecznych pragnień, rozdwojenia woli, paradoksów ludzkiego chcę i nie chcę to temat bardzo klasyczny. Kilku wielkich filozofów zajmowało się nim. Kierkegaard pisał o człowieku jako istocie „syntezy sprzeczności” - między skończonością a nieskończonością, wolnoscią a koniecznością, pragnieniem wiary i niezdolnością do niej. Hegel traktował sprzeczność jako motor rozwoju świadomości - chcę to teza, nie chcę to antyteza. wiersz jest metafizyczną listą pragnień, które wzajemnie się wykluczają. to nie chaos, lecz metoda. paradoksy ujawniają strukturę podmiotu rozdartego między sprzecznymi wartościami. mnie się podoba rozumowanie typu - być częściowo w ciąży, ale podczas gdy Twój wiersz zawiera sprzeczności możliwe, to sprzeczność o ciąży jest z punktu widzenia filozofii niedopuszczalna. fajny wiersz.
  18. @lena2_ Berenika napisała świetny komentarz. wiersz Twój Leno jest niezwykły pięknem i trafnością. refleksja o nieoczywistym bezmiarze który przecież większy od naszych "małych słów", tworzy siłę wiersza. podziwiam :)
  19. @Wiesław J.K. Wiesiu. dzięki Ci bardzo. ukojenie miłości wśród wrzosów i leśnych mchów. piękno świata i miłości, chociaż wybranka przecież subtelna, wrażliwa i cudowna, ale jakby jeszcze się waha. miłość jedno ma imię, ala smaków ma wiele ! dziękuję Wiesiu :) @lena2_ do "siódmego nieba" maleńki cień lęku się wkrada :) jak zwykle w tych miłosnych szeptach. dziękuję Lena :) bardzo mi miło :)
  20. @huzarc super wiersz. aktualny tematycznie. demistyfikacja i tragiczna ocena heroizmu oraz brutalnego wpływu wojny na ludzką psychikę i codzienność. niekończaca się trauma wojny. heroizm to nie triumf, to agonia. przeznaczenie wojenne to cynizm i okrucieństwo. ten utwór to gorzki komentarz do piękna heroizmu. extra mocny !!!!
  21. @huzarc dziękuję za soczysty komentarz. pozdrawiam. @Marek.zak1 dziękuję Marku i też ślę pozdrowienia :)
  22. @KOBIETA piękny, bardzo emocjonalny wiersz. emanuje zmysłowością, tęsknotą i spełnieniem w jednym. metaforycznie łączy silne emocje z kosmicznymi motywami. to piękno może być przez niektórych, słabiej rozwiniętych intelektualnie czytelników niezbyt zrozumiałe. mogą dopatrywać się tutaj szatana. analogiczna sytuacja miała miejsce z obrazami Salvadora Dalego. ci niezbyt rozgarnięci dopatrywali się w płynących zegarach masturbacji czasu. ale wiersz jest piękny. i basta. xxxxxxxxxxxxxxxxxxx kluska. wchodzisz pod świetny wiersz i wylewasz tutaj frustracje swojego nienasycenia. tak się nie robi !!!! to co kluska napisałaś, to nie komentarz tylko obrzydliwość. jarzysz, kluska.
  23. @viola arvensis Wiolu. to nie las mnie oczarował ! to TA której drżenie dłoni poczułem jakby cały wszechświat bił jej rytmem. TA której śmiech dziewczęcy brzmi jak weselne organy Pana Boga. TA która przeniknęła w moje serce z dźwiękiem szeptu aniołów. to dla niej jestem. a ONA jest moim wszystkim.
  24. @KOBIETA wiem. każdy musi spać w nocy. cherubinki też. a niech Okruszek szczęściem do gwiazd sięga !!!!! niech jego śmiech będzie zwiastunem piękna większego niż ono samo. bo ma Ciebie !!!!!!
  25. @Waldemar_Talar_Talar Waldku. perpetuum mobile całego życia. nie zmieni tego nic. plastyczny wiersz napisałeś. pozdrawiam :)
×
×
  • Dodaj nową pozycję...