azk

Dziękuję za szczerą i wyczerpującą odpowiedź

:))))))))))))))) Dużo ładnych epitetów. :)

Nie śledziłem tamtego wątku, zresztą Ithiel usunął wszystkie swoje posty. Niestety, bardzo łatwo przychodzi niektórym odsądzać o =d czci, wiery i rozumu tych, którzy mają inne poglądy. Pozdrawiam :)

Deonix_, prawo do szczęścia, do łatwego i przyjemnego życia, prawo do komfortu nie może być realizowane kosztem czyjegoś istnienia. Wiadomo, że powstały genotyp składa się z genów matki i ojca, więc te złe nie muszą się wcale przenieść. Kobieta z niechcianą ciążą, bez względu na jej genezę, nie może być pozostawiona sama sobie przez społeczeństwo. Pozdrawiam

Być może niedokładnie śledzę posty tutaj, ale nie dostrzegłem tego o czym wspominasz. Bo chyba nie stawiasz znaku równości pomiędzy mentalnym fanatykiem a mętem? Przykład zgwałconej kobiety - drastyczny dla nas - jest pojechaniem po bandzie i próbą przyparcia uczestników dyskusji do ściany. To, że nie powinno się gwałcić każdej napotkanej bezbronnej kobiety, to jest nowa zdobycz ludzkości, cywilizacji zachodniej. Wystarczy poczytać, co przechodzą, szczególnie samotne, kobiety na statkach z emigrantami. Do naszych czasów ludzkość opanowała w doskonały sposób umiejętność pokrywania milczeniem gwałtów na kobietach. Natomiast , w kontekście tego utworu wypłynęła sprawa podejścia do aborcji w ogóle ponieważ aborcja dziecka poczętego z gwałtu wpisuje się w temat tej dyskusji jako specyficzny przypadek. Należy sobie odpowiedzieć kim się jest, po co i dlaczego? Czy po nas choćby potop? Czy jest się po to aby podoznawać przez chwilę przyjemności i nie ma się żadnych zobowiązań? I czy zaistnielibyśmy, gdyby pokolenia przed nami ktoś postawił takie podejście ponad prawa natury, którym przecież podlegamy, ponad moralność i poczucie obowiązku?

Krążę wokół tego utworu od wczoraj. Bo nie znam kontekstu, z którego zostały wyrwane te słowa. I w zasadzie mogę się odnieść tylko do słów, które padły tutaj. Można sobie przeczytać o dążeniu ludzkości do osiągnięcia doskonałości. I to jest również moja wiara. Wierzę, że na przestrzeni dziejów ludzie stają się coraz lepsi, małymi, niezauważalnymi dla poszczególnych pokoleń kroczkami. Powiedzenie o sobie jako o ogniwie pośrednim sygnalizuje świadomosć tego gdzie się jest oraz świadomość celu. Pozdrawiam :)

Znane są przypadki ciąż u jedenastoletnich dziewczynek , muzułmanek i one niestety muszą urodzić. Najgłośniejszy wydarzył się w Szwecji w ub. roku. Dzieci, to, które rodziło i to, które się urodziło miały być oddane do rodziny zastępczej. Ale sprawca ciąży przy wjeździe do Szwecji został zarejestrowany jako opiekun prawny i dzieci wróciły do niego. To pokazuje jak bardzo nie jesteśmy przygotowani na to co przepływa do Europy przez Morze Śródziemne i jakie morze rozdziela nas mentalnie i kulturowo. Z tym, że to tak na marginesie. Co do gwałtu, było nas ponoś na tej gościnnej planecie już 100 miliardów. Scenariusz, że się napadało na jakąś osadę, wyrzynało obrońców, a w nagrodę były ocalałe kobiety, rozgrywał się nieustannie przez tysiąclecia. Można zaryzykować twierdzenie, że liczba zgwałconych kobiet na przestrzeni dziejów opiewa na miliardy. I wcale nie jest takie nieprawdopodobne, że każdy, lub prawie każdy z nas ma w swoim rodowodzie owoc gwałtu. W Niemczech, po wkroczeniu Armii Czerwonej zgwałcono 90% kobiet w wieku 13-70 lat. I co wytłuc naród z tak nieprawego łoża. Polecam ostatnią trylogię Kena Folleta, w która w drugiej części dotyka tego problemu. Nie wykonujemy kary śmierci na najpodlejszych zbrodniarzach, a bez sądu mamy zabijać dzieci, których jedyną winą jest to, że matka ich nie chce, bo przeszkadza to w karierze, bo pragnie życia bez obowiązków i obciążeń, bo nie chce ponosić konsekwencji zbyt dużej dawki alkoholu? Nie amy prawa decydować kto ma istnić, a kto nie. Czasami los zwala ludziom na głowę różne ciężkie rzeczy. I tak wydaje mi się powinna być traktowana ciąża z gwałtu. Nikt nie ma prawa temu poczętemu dziecku powiedzieć, że nie ma prawa istnieć. Ale za tym powinna pójść odpowiedzialność tych, którzy chcą na tej kobiecie to poczęte życie wyegzekwować. Takiemu dziecku, jeśli natka go nie chce, społeczeństwo powinno zapewnić godziwe warunki rozwoju. A u nas jak na razie działanie ruchów pro life przypomina pielęgnację ziarna, które padło na piasek pustyni - podlewają dopóki nie wykiełkują, a potem? Jak Bóg da to urośnie a my lecim do innego ziarenka. Często ktoś zostaje kaleką w wypadku z nie swojej winy i boryka się z tym do końca życia. Ale nikogo z tego powodu się nie zabija.

Dzięki. Chociaż pewnie nie skorzystam z takich zabiegów. Wyglądają i mówią jakby im cały rój os usiadł na tej czerwieni wargowej :) Pozdrawiam :)

No tak przyszyłoby się na okrętkę Kota do siebie...

Masz rację, ale nie do końca. Bo tych wszystkich rzeczy nie wiemy na pewno w momencie poczęcia. Możemy tak tylko zakładać. Aborcja jest rozwiązaniem ostatecznym. Nie da się cofnąć. Kto odważy się powiedzieć, że ten osobnik nie powinien się urodzić? A ilu takich geniuszy zabito po badaniach prenatalnych?

Ooo... Żeby mój Miś nie nabrał podejrzeń, bo nie dostanę kolacji. Nie zgódź się choć raz ze mną, tak na wszelki wypadek :)

Myślę, że to forum nie ogranicza i nie narzuca poglądów. Do tego, aby poczuć szacunek dla wszelkich form życia, trzeba niestety trochę pożyć. Nie nakarmimy wszystkich biednych Murzynków z brzuszkami jak bębenki i nie przygarniemy wszystkich bezdomnych kotków. Nie zamierzam co prawda paradować po mieście ze srebrnymi stópkami przypiętymi do klapy. Jednak uważam, że bardzo ważne jest aby przypominać, że usunięcie płodu, to nie to samo co ekstrakcja zęba czy odmoczenie odcisku na pięcie. Ideałem jest aby kreowane były tylko te byty, które są pożądane. Do refleksji, że prawdziwą i jedyną wartością jest życie, a nie markowe ciuchy, wypasiony smartfon czy fura dorasta się z czasem, ale niestety nie zawsze. Trzeba nieustannie przypominać, że rosnący w macicy zarodek, to nie jest jakiś obrzydliwy robal, którego możemy rozdeptać (zresztą ja, takie robale z reguły łapię i wywalam daleko od mojego domu). Głosy z obu krawędzi dyskusji są bardzo ważne, bo one wyznaczają jej obszar. Pozdrawiam

Jeśli chciałaś porozmawiać w tymi dwoma użytkownikami, to są prywatne wiadomości, w których sobie wszystko można wyjaśnić, ale nie, zrobiłaś to publicznie na forum próbując użyć nas jako dodatkowej presji. Pierwszy jakiś czas temu usunął wszystkie swoje wpisy tutaj, a drugi, jak przypomniała Luule wypowiedział się jasno i rzeczowo w materii aborcji, bo taka jest ostateczna konkluzja Twojego pisania. Wykorzystałaś nas jak pan hrabia pokojówkę, kiedy schyliła się aby wyrównać kołderkę.

Rytmicznie i lekko, Bolesławie. Z pewnością, żadnych uczuć nie da się trwale spoić na okrętkę. A te prawdziwe nie potrzebują nici. Pozdrawiam

Biada temu kto by dzisiaj wziąć za słowo chciałby Misia i zobaczył tu armatę tylko Miś ma na to patent szkopuł tkwi nie w odżywianiu ale w ruchu i w spalaniu Kot potrafi jeść wciąż frytki a jest smukły wiotki gibki

Gdy kucharek sześć, to marnie tylko pustka jest w spiżarni

ku słońcu, tak, ale i ku ksiżycowi. Piękne credo. Pozdrawiam :)

Oj, to głodno tam u ciebie w myśl porzekadła :)))))))

No cóż, mój świat, Waldemarze, nie jest aż tak uporządkowany, jak to czytam w Twoich tutaj odpowiedziach. Człowieczeństwo nieuwarunkowane jakąś formą kary czy nagrody, ale aksjomat określający kim jestem czy tylko staram się być, z takim właśnie byciem bezwzględnie. Tę wędrującą prawdę z Twojego wiersza odczytuję sobie jako dążenie do ideału, specyficznie rozumianej doskonałości. Wydaje mi się, ze świat, w którym każdą niegodziwość prędzej czy później przyjdzie odkupi,ć jest po części przyzwoleniem właśnie na zło. Lekkim opuszczeniem rąk wobec niego. Bo po cóż je zwalczać, jeśli i tak sprawca poniesie karę? Pozdrawiam

za oknem płacze niebo cichutko mi szepcze nawołuje mnie swymi łzami usta zaciskam i milknę wraz z niebem i cichnę wraz z nieba mokrymi rzęsami i łkamy razem we wrzasku swym cichnąc i niebo mi szepcze jak chciałoby zniknąć Podoba mi się wiersz, ale tego nieba za dużo uchylasz czytelnikowi. Stanowczo. Pozdrawiam

Myślę, że w takim wierszu można sobie darować inwersje i czarować czytelnika czym innym. Co mi jeszcze gmatwa obraz - to niezrozumiała wersyfikacja. Sądzę, ze stosowanie przerzutni, w białym wierszu, jeśli nie są konsekwencją rozległości przekazu. Wygląda mi to tak jak ciasto na stolnicy pokrojone na równiutkie paseczki makaronu. Wiersz, to nie ściana, żeby miał mieć gładkie brzegi. A to wszystko utrudnia mi odbiór tego co chcesz nam opowiedzieć. Pozdrawiam

Myślę, że jak piśnie, Sylwestrze, to z ofiary przeistacza się w rozpustną dziwkę.

Z pewnością trudno jest facetowi do końca pojąć, co czuje kobieta potraktowana jak rzecz, jak naczynie. Szczególnie, jeśli obok zaraz pojawiają się pełni słodyczy obrońcy dobra, jakim jest życie, traktujący ją tak naprawdę jako wylęgarnię , inkubator. Bez względu na intencje Autorki i mniej lub bardziej sarkastyczne zabarwienie przekazu, czytelnik zostaje zmuszony do dokonania wyboru, do określenia swojego stanowiska. A tutaj, jak w życiu, nie ma dobra i zła, a tylko konieczność określenia, które zło wydaje się być mniejsze.

Tak twierdzić mogą chyba tylko ci, którym wydawało się -dziesiąt lat temu, że są niezniszczalni, nieśmiertelni i mogą śmiało stanąć w zawody z upływającym czasem. Coraz to coś z nas odpada. Rzeczy, ludzie, zwierzaki, miejsca. Nasze życie kurczy się razem z nami. Egzystencjalny wiersz, w moim odczuciu bez emocji konstatujący to o czym napisałem w poprzednim zdaniu. I z lekką nutką pogodzenia. Pozdrawiam :)

Możemy tylko zgadywać intencje Autorki. Nie wiem czy to świadomie, czy tylko tak wyszło, ale sposób narracji zmusza odbiorcę do określenia swojej postawy w tym temacie jak i wobec tła, na którym on się rozgrywa - prawa do aborcji niechcianego płodu.