Czarek Płatak

Dziękuję Waldemarze. Buro, bo buro, ale nie jest źle ;) Pozdrawiam

Dla mnie również każdy dzień się liczy i jest ważny. Pod kocem uda mi się czasami 'szybki serial' obejrzeć kiedy dzieci bawią się na górze. A niedziele dla mnie to takie zawsze miękkie są. Szczególnie jesienno-zimowe. Pozdrawiam też :)

Dziękuję. Zmieniłem. Kawa wszak to nie ognisko, by dymić :)

Bura niedziela Dziś taki dzień, że trochę mnie nie ma, dzisiaj się w siebie zwinąłem coś, winna jest pewnie szara niedziela, w szarych odcieniach za oknem tło. Dziś się rozwiewam w parze nad kubkiem, dzisiaj się snuję, kłębię jak mgła, w powietrzu wisi tylko mój uśmiech jak miał w Alicji Chesire Cat. Dziś się zacieram w koca fakturach, dzisiaj mi tylko cisza i cień, wszystkiemu winna niedziela bura, w smugach milczenia dziś szukaj mnie.

Dobre. Muszę jeszcze z podkładem obadać :)

Smutno, ale wiersz dobry. Pozdrawiam

Dla mnie jest. Bez dwóch zdań!

Ładnie i zgrabnie i ten wiatr kochany :))

Trochę jak kalendarz adwentowy, hie, hie Pozdrowienia

Chylę czoło przed mądrością Twego dziadka. Dziękuję, pozdrawiam wzajemnie!

Dziękuję! Nie ma za co przepraszać. Wszak jedno drugiego nie wyklucza :) Odpozdrawiam!

Jestem pod wrażeniem. Choć z religią i bogami jestem na bakier (z wyjątkiem antycznych chyba) to podoba mi się sposób w jaki odpisałaś stworzenie Kobiety. Ta skała, która kiedyś też kobietą była kojarzy mi się z Niobe, ale pewnie nie o nią chodzi :) Jeśli mogę mieć małą uwagę: - troszkę te skóry za blisko siebie jak dla mnie. Może posmakował kawałka ciała ? Czy cuś, żeby uniknąć tego powtórzenia. Wiem, czasem się powtarza, by np. coś zaakcentować, ale to chyba nie było celem. Pozdrowieństwa

To jest nas dwóch :)) To jest cel, dla którego tu przychodzimy. Również pozdrawiam.

@Silver, @Joachim Burbank Dziękuję za czytanie i przychylność. Serdecznie pozdrawiam!

Cała przyjemność po mojej stronie. Choć tekst nie traktuje o niczym przyjemnym...

@Marcin Krzysica, @Bączek_Bączyński Serdeczne dzięki za serca do moich wynurzeń!

To ja dziękuję za te przychylne słowa ;)

Za tą robotę należy Ci się podziw i szacunek :)

Ostatnio miałem rozmowę z moją córeczką, która choć ma dopiero 8 lat to zdradza zgoła filozoficzne usposobienie. Zapytała mnie: 'tato, po co w ogóle ludzie żyją?'. 'Po to, by przez całe swoje życie uczyć się jak być dobrymi' odpowiedziałem. I silnie w to wierzę :)

Żyjąc między ludźmi nie da się ustrzec przed ich jadem, zakłamaniem, pychą, czy głupotą. Szkopuł tkwi w tym, by umieć obserwować, wyciągać wnioski i naukę tak, by potrafić oprzeć się pokusom skłaniającym nas ku tym jakże ludzkim i nieludzkim zachowaniom.

Dokładnie. Dziękuję Waldku!

Piękne porównanie. Pięknie dziękuję :) Przesyłam uśmiechy z pozdrowieniami :)))

Chyba najistotniejsza jest świadomość, by móc coś odrzucić trzeba to poznać, a potem umieć się temu oprzeć co łatwe nie jest. Zawsze uważałem, że te złe w człowieku przychodzi łatwiej niż altruizm. Dziękuję i zawsze zapraszam :) Miłego dnia!

Myślę, że to jest właśnie jednym z ważniejszych sensów życia - dążenie do wyzbycia się niskich pobudek, codzienna walka o pozostanie człowiekiem, ale w tym dobrym tego słowa znaczeniu. Uśmiechy i pozdrawienia Ala :)))

Perła Ten brud co życia nurt wciąż niesie, ten syf, ten gnój tak tu powszechne, gdzie dni nam wieść swe przyszło wszystkim, aż kiedy śmierć nam przetnie drogę i zgasi słońce, wstrzyma owe sączące się w nas niskie myśli. Ludzko-nieludzkie jad, obłudę, podłotę i fałszywy uśmiech, kłamstwo, nienawiść, zazdrość, zawiść, głupotę, która granic nie zna, bo ta największa, ta człowiecza, bezkresna jest jak Wszechświat cały. To zło co ludzie wleką z sobą, ludzi zwilczenie — ecce homo wchłaniaj, otorbij własnym sercem, i jak perłopław z błota drobin w procesie cud metamorfozy, wyhoduj charakteru perłę.